Met hulp van AIIk heb eindelijk een aantal computertaken aangepakt die ik al maanden uitstel.
Mijn map Downloads is schoner dan in tijden. De foto’s die OneDrive heeft gemixt, gesorteerd op maand, zijn nu gerangschikt in mappen op gebeurtenis. Dat obscure, onverkoopbare jazzalbum dat ik eeuwen geleden van YouTube heb geplukt, wordt nu op de juiste manier in afzonderlijke nummers geknipt, getagd met metadata en staat uiteindelijk op mijn mediaserver.
In plaats van zelf uren aan de saaie taken te besteden, delegeerde ik ze aan Scripteen AI-assistent wiens desktop-app gratis kan worden gedownload voor Mac en Windows. Manus is in maart vorig jaar gelanceerd met de nadruk op het zelfstandig kunnen uitvoeren van taken, en vorige week ook de mogelijkheid krijgen om met bestanden op uw computer te werken. (Meta kocht de startup in december, naar verluidt voor meer dan 2 miljard.)
Naast Claude Cowerk, De personal computer van Perplexityen de viraal populaire Open Klauw (als de maker dat was overgenomen door OpenAI vorige maand), het is een van de vele AI-tools die beloven de controle over uw computer over te nemen om dingen voor elkaar te krijgen. Als ze werken, kunnen deze remedies behoorlijk bevredigend zijn en veel tijd besparen.
Maar zoals mijn ervaring met OpenClawHet gebruik van Manus herinnert ons eraan hoe duur kunstmatige intelligentie kan worden als het uw verbruik agressief meet. Manus zover krijgen dat hij veel van alles doet, kan gemakkelijk meer kosten dan een aantal typische softwareabonnementen samen.
Bestanden opschonen en sorteren
Net als AI in het algemeen is Manus vrijwel wat je ervan maakt. De app presenteert je een leeg tekstveld en een knop waarmee je kunt kiezen tot welke mappen hij toegang heeft, en het is aan jou om na te denken over wat de AI met deze mogelijkheid kan doen.
Het opruimen van mijn downloadmap was een logische eerste stap. Manus stelde een aantal voor de hand liggende bestanden voor om te verwijderen (dingen als oude installatiebestanden) en met wat extra aanwijzingen kreeg ik het zover dat ik al het andere in mappen kon sorteren op basis van het bestandstype, wat me hielp de onnodige dingen te sorteren en te verwijderen.
Het omgaan met YouTube-albumdownloads was zelfs nog bevredigender. Met slechts één enkele prompt ontdekte Manus hoe hij naar de sporttijdslots op Discogs moest verwijzen, schreef hij een Python-script om het 45 minuten durende MP3-bestand te splitsen zonder het opnieuw te comprimeren, en tagde hij de resulterende bestanden met titels en albumhoezen.
Van daaruit ging ik verder met iets ambitieuzers: ik wees Manus op de foto’s van een jaar in mijn OneDrive-map en vroeg hem om ze in nieuwe mappen te sorteren voor zaken als reizen en speciale gelegenheden. Door een combinatie van metadata en computervisie herkende Manus correct mijn jaarlijkse reis naar CES, een aantal gezinsvakanties en zelfs de bar mitswa van mijn neef. Er waren maar een paar vervolgopdrachten nodig om de sortering precies goed te krijgen.
Werken met documenten
Naast het rondsturen van bestanden, besloot ik Manus aan het werk te krijgen met mijn aantekeningen van Obsidian. Omdat de onderliggende aantekeningen van Obsidian slechts Markdown-bestanden zijn in een map op mijn computer, kan Manus er gemakkelijk gegevens uit extraheren en wijzigingen aanbrengen.
Ik begon Manus gewoon te laten samenvatten en toevoegen aan mijn wekelijkse agenda, maar toen merkte ik dat Manus ook verbinding kan maken met externe diensten zoals Gmail en Google Agenda. Nadat ik deze verbindingen tot stand had gebracht, liet ik Manus door mijn inbox kijken en belangrijke e-mails markeren als taken die moesten worden voltooid, terwijl ik ook werkgerelateerde agenda-evenementen aan de agenda toevoegde.
En hoewel ik er nog steeds niet op gebrand ben om de AI voor mij te laten schrijven, besloot ik Manus een eerste versie van dit verhaal te laten maken, waarbij ik mijn kladmap in Obsidian gebruikte als referentie voor mijn schrijfstijl. De resultaten waren meestal onzin, maar ik moet met tegenzin toegeven dat de eerste paar afleveringen behoorlijk waren en me enkele ideeën gaven over hoe ik aan de slag kon gaan.
Kredietopnamen en beveiligingsproblemen
Hoewel ik best tevreden ben met wat Manus heeft kunnen doen, zal ik het waarschijnlijk niet blijven gebruiken.
Dat komt deels omdat ik me zorgen maak over de gevolgen voor de veiligheid, vooral als ik verbinding maak met apps als Gmail en Google Agenda. Snelle injectie blijft een onopgelost probleem in AIen het risico is dat een aanvaller geheime instructies kan insluiten in een agenda-uitnodiging of e-mail die is ontworpen om persoonlijke gegevens te stelen. Ik vind het niet prettig om Manus toegang te geven tot deze gegevens zonder deze alleen-lezen te maken, wat niet mogelijk lijkt.
Als een stukje productiviteit software wordt Manus ook erg duur naarmate je het vaker gebruikt. Hoewel de app zelf gratis te downloaden is, krijg je slechts 300 gratis ‘credits’ per dag. Betaalde abonnementen worden geleverd in stappen van ongeveer $ 20 per maand, waarmee u elk 4.000 extra maandelijkse tegoeden krijgt.
Na slechts een paar dagen Manus te hebben gebruikt, was ik al halverwege de maandelijkse toewijzing plus de 1.000 bonuscredits die Manus gaf bij het aanmelden.
- Het toevoegen van items aan mijn agenda – inclusief gegevens uit Google Agenda en Gmail – kost ongeveer 300 credits.
- Het organiseren van een jaar aan foto’s kost ongeveer 1.000 credits.
- Het kostte nog eens 1.000 credits om mijn downloadmap te beheren – inclusief het MP3-bestand dat ik moest splitsen.
- Ik heb Manus ook gevraagd om aan een aangepaste tool te werken om vergelijkbare of dubbele afbeeldingen te verwijderen. Dit kostte bijna 1.400 credits voordat ik besefte dat mijn toewijzing beter besteed kon worden aan het proberen van andere dingen.
Wanneer die 4.000 credits verlopen, zijn de enige opties wachten tot de maandelijkse limiet opnieuw wordt ingesteld, genoegen nemen met de schamele 300 dagelijkse credits die Manus biedt, of upgraden naar een duurder abonnementsniveau. Het hielp niet dat Manus mij voor bepaalde taken in de richting van zijn “Max”-model bleef duwen, zodat de credits nog sneller konden worden opgebruikt.
Net als bij OpenClawIk kan me voorstellen dat er een categorie AI-enthousiasten is die niet aan dergelijke uitgaven denkt. Maar ik ben gewend om tussen de $ 5 en $ 10 per maand te betalen voor productiviteitssoftware, en dat is voor dingen die ik als onmisbaar beschouw. Ik kan het niet rechtvaardigen om $ 20 tot $ 40 per maand (of meer) te betalen voor iets waarvan ik nog steeds aan het uitzoeken ben hoe ik het moet gebruiken.
Als ik AI blijf gebruiken om mijn computer te besturen, zal ik dat waarschijnlijk doen via Claude en zijn collega’s Coworking-functiewaarvoor een Claude Pro-abonnement van $ 20 per maand vereist is. Hoewel de gebruiksmeter ondoorzichtiger is, wordt deze in ieder geval wekelijks gereset in plaats van maandelijks.
Maar als iemand die het probeert omgaan met de gratis versies van AI-tools Bovendien zal ik, indien mogelijk, waarschijnlijk gewoon wachten tot er meer computertaken zich opstapelen voordat ik meer geld uitgeef om ze kwijt te raken.
