NIEUWJe kunt nu naar Fox News-artikelen luisteren!
Wat zal Iraanse regering uitkijken naar dit militaire conflict? Deze vraag wordt in de media gesteld. En, zo wordt ons verteld, het zou een ramp kunnen worden, afhankelijk van wie of wat de huidige islamitische dictatuur vervangt.
Nou, dat is interessant.
Dus ik zal deze ogenschijnlijk ingewikkelde vraag beantwoorden: we hebben geen idee hoe het eruit zal zien. Hoe kunnen we dat weten, aangezien we geen enkele wens hebben betrokken te zijn bij welk naoorlogs ‘democratieproject’ dan ook?
We hebben tegenover het Iraanse volk verklaard dat zodra de meeste vijandelijkheden voorbij zijn, het aan hen is om de regering omver te werpen. En logischerwijs zal het aan hen zijn om te beslissen wat ervoor in de plaats komt – vooral als we niet van plan zijn betrokken te raken bij een naoorlogs project.
Natuurlijk komt de vijandigheid tegenover ‘democratieprojecten’ grotendeels voort uit onze ervaringen in Irak, waar het woord ‘democratie’ voortdurend werd gebruikt als rechtvaardiging voor het voeren van die oorlog. Het pakte niet goed uit en we leden aanzienlijke verliezen.
De vraag die voor ons ligt is niet hoe een naoorlogs Iran eruit zal zien, maar of het om verschillende redenen in ons belang is om betrokken te raken bij het vormgeven van dat resultaat – en zo ja, in welke mate en op welke manier.
Maar elk geval is uniek. Niet alle conflicten zijn Irak. Na de Tweede Wereldoorlog speelden we een belangrijke rol bij het vestigen van regeringen in Japan en West-Europa. We volgden het Marshallplan in Europa en die poging bleek succesvol.
Maar als je vragen wilt stellen over het naoorlogse Iran – als we niet van plan zijn een rol te spelen bij de oprichting van een nieuwe regering, zelfs als niet-betrokkenheid gevolgen heeft – dan is de vraag frivool of onkenbaar. De meeste mensen die erom vragen, doen dit uit bezorgdheid over wat er zou kunnen gebeuren.
AMERIKA SLAAT OPNIEUW IRAN AAN – HEEFT WASHINGTON PLANNEN WAT VOLGT?
De belangrijkste vraag, zo lijkt mij, is of wij überhaupt een rol willen spelen vooral het naoorlogse Iran als het karakter van de nieuwe regering een kwestie van ernstige gevolgen is. Dat is duidelijk. Ik pleit niet voor een ‘democratieproject’, maar ik suggereer dat een hands-off benadering problematisch, zo niet rampzalig, kan zijn.
De vraag voor ons is dus niet hoe een naoorlogs Iran eruit zal zien, maar of het om verschillende redenen in ons belang is om betrokken te raken bij het vormgeven van dat resultaat – en zo ja, in welke mate en op welke manier.
De waarheid is dat als we ons volledig afzijdig houden, we het risico lopen dat het regime dat we hebben vernietigd, zich herhaalt. Dat zal er ongetwijfeld zijn overblijfselen van het bestaande regimeof zelfs een aanzienlijke bevolking die erop uit is de oprichting van een democratische of niet-autoritaire regering te saboteren. Als ze niet worden ontwapend, kunnen ze heel goed slagen in een machtsstrijd om controle.
KLIK HIER VOOR MEER FOX NIEUWS ADVIES
Trouwens, laten we doe niet alsof ChinaRusland of Turkije – en misschien ook anderen – zullen onze afwezigheid niet zien als een kans om Iran te beïnvloeden of hun wil op te leggen. Kortom, niets doen zou een potentieel gevaarlijke en ernstige fout zijn.
Ik ben bezorgd dat hier niet genoeg over is nagedacht, vooral als onze houding is om de zaak volledig aan anderen over te laten. Dit wil niet zeggen dat we troepen moeten inzetten om het land democratie op te leggen. Maar er zijn andere mogelijkheden, verre van dat.
KLIK HIER OM DE FOX NEWS-APP TE DOWNLOADEN
Nogmaals, Iran is Irak niet. Het Perzische volk deelt veel, zo niet de meeste, van onze westerse waarden. Perzische cultuur behoorden tot de meest geavanceerde van welke beschaving dan ook. De wortels zijn oud en de geschiedenis wordt gekenmerkt door prestaties op het gebied van onderwijs, wetenschap en kunst.
Het directe probleem is uiteraard de totale nederlaag van het regime dat de Iraanse regering heeft gekaapt, het volk tot slaaf heeft gemaakt en al bijna een halve eeuw een existentiële bedreiging vormt voor ons land en de wereld. Maar we kunnen tegelijkertijd lopen en kauwgom kauwen. De aard van een naoorlogse Iraanse regering is een cruciale kwestie voor zowel het Iraanse volk als ons land, zodat de strijd die we vandaag voeren niet tevergeefs zal zijn.
KLIK HIER VOOR MEER VAN MARK LEVIN
