De afgelopen tien jaar hebben we de gemaksalgoritmen geperfectioneerd, en daarmee zijn we onbedoeld afgestapt van de frequente menselijke interacties die onze gemeenschappen en werkplekken in stand houden.
Gedurende mijn 25-jarige carrière in de filantropie heb ik gewerkt aan uitdagingen zoals klimaatverandering, preventie van wapengeweld, preventie van chronische ziekten en het creëren van kansen voor werknemers. Hoewel deze kwesties onmiskenbaar van cruciaal belang zijn, geloof ik werkelijk dat we ze niet kunnen aanpakken in een vacuüm van sociaal isolement. We hebben een wereld van ongekend digitaal gemak gecreëerd: we gebruiken apps voor bezorging van boodschappen, self-checkout, streamingdiensten en sms-berichten in plaats van te bellen. We zijn nu online hyperverbonden en toch ervaren we de hoogste gerapporteerde cijfers van zowel eenzaamheid als angst in de geschiedenis. De Commissie voor Sociale Verbinding van de Wereldgezondheidsorganisatie heeft dat gedaan specifiek dat eenzaamheid bijna één op de zes mensen wereldwijd treft.
De opkomst van generatief AI en AI-metgezel is de volgende belangrijke verandering in deze reis. Met meer dan 800 miljoen mensen die gewoon ChatGPT elke week vindt er werkelijk een fundamentele verandering plaats in de manier waarop we informatie zoeken en met anderen communiceren. We bevinden ons in een tijd waarin de vooruitgang in AI-technologie feitelijk zou kunnen dienen als een brug om ons begrip van elkaar en onze relaties te verdiepen.
Maar als we toestaan dat digitale interacties de echte wereld vervangen, lopen we dan het risico de menselijke kunst van het zorgen voor elkaar te verliezen? Dit probleem wordt in bestuurskamers niet genoemd, maar de erosie van de menselijke verbinding kan een aanzienlijk bedrijfsrisico vormen als het onopgemerkt en onbeheerd blijft. Naarmate we dieper het tijdperk van kunstmatige intelligentie ingaan, moeten we heel voorzichtig zijn met het investeren in menselijke verbindingen om te voorkomen dat onze relaties op de werkplek kapot gaan.
WERK AAN VERSCHILLEN
We weten dat het vertrouwen in instellingen en het vermogen om mondiale en lokale problemen op te lossen afhangt van ons vermogen om samen te werken en over verschillen heen te komen. Daarom zet de Workday Foundation menselijke verbinding in als een van de belangrijkste pijlers van onze subsidiestrategie. Tegenwoordig is slechts 34% van de Amerikanen dat geloven waarop de meeste mensen kunnen vertrouwen. Het terugwinnen van vertrouwen vereist opzettelijke interactie met elkaar: praten met onze buren, maaltijden delen en deelnemen aan maatschappelijke evenementen.
De dringende uitdaging is nu om kansen te creëren voor meer menselijke verbinding. Laten we sociale connectiviteit gaan beschouwen als een meetbaar sociaal goed, een goed dat hetzelfde niveau van planning en investeringen vereist als elke andere kritieke infrastructuur. Dit betekent dat we voorbij de valkuil moeten stappen van het simpelweg gebruiken van AI om meer werk te doen. Een deel van de tijd die we winnen door het gebruik van kunstmatige intelligentie zou een dividend moeten zijn dat we terug investeren in onze echte relaties met onze collega’s, buren, vrienden en familie.
COLLECTIEVE SOCIALE COHESIE
Voor het herstel van onze collectieve sociale cohesie is een sectoroverschrijdende beweging nodig. Idealiter zouden technologische vernieuwers prioriteit moeten geven aan pro-sociaal ontwerp dat de menselijke bloei versnelt. Tegelijkertijd hebben non-profitorganisaties en gemeenschapsleiders middelen nodig om lokale initiatieven op te schalen die ons sociale weefsel helpen herstellen, zoals intergenerationele programma’s die begrip opbouwen of buurtprojecten die nabijheid transformeren in echte verbondenheid.
Bij de Workday Foundation hebben we bijvoorbeeld samen met onze partners bij de Amerikaanse Chamber of Connection een proefprogramma gelanceerd onder de naam ‘Connection as a Cause’, om onze werknemers te helpen sociale connecties te worden in hun eigen gemeenschap. Het breidt onze definitie van vrijwilligerswerk uit – en nodigt ons niet alleen uit om dingen te doen voor onze buren, maar bouwen actief aan echte relaties met Jij. Als we ontwerpen voor verbinding, zorgen we er niet alleen voor dat mensen zich beter voelen. Wij bouwen aan het vertrouwen en de cohesie die nodig zijn voor een functionerende samenleving en een bloeiende economie.
Als leiders hoop ik dat we kunnen erkennen dat menselijke verbinding niet langer een ‘zacht’ voordeel is, maar een zakelijke noodzaak. Een mooie toekomst hangt af van ons vermogen om prioriteit te geven aan het menselijke algoritme: het rommelige, frictieve en lonende proces van verbinding met elkaar. Ik nodig je uit om je bij deze beweging aan te sluiten.
Carrie Varoquiers is Chief Impact Officer bij Workday.
