Inc.com-columnist Alison Groen beantwoordt vragen over werkplek- en managementkwesties – alles van hoe om te gaan met een micromanaging-baas hoe u met iemand in uw team kunt praten over lichaamsgeur.
Een lezer vraagt:
Ik geef leiding aan een team van vier. Een van mijn collega’s, Jeff, vroeg of ik naar een conferentie kon gaan die ongeveer vijf uur rijden verderop lag. Ik heb het verzoek goedgekeurd omdat de conferentie goed zou zijn voor zijn professionele ontwikkeling. Daarnaast waren nog drie andere medewerkers uit onze hechte teams betrokken.
Jeff heeft zich aangemeld voor de conferentie. Een paar weken later vroeg hij mij er een vlucht voor te boeken. Ik was hierdoor verrast, aangezien de conferentie op redelijke rijafstand lag. Ik legde uit dat de afdeling een busje zou huren en dat de deelnemers er samen naartoe zouden rijden. (Onze afdeling wil de kosten minimaliseren als dat redelijk is, dus dit is normaal, tenzij het logistiek of financieel niet logisch is.)
Hij trok zich terug om een paar redenen waarom hij wilde vliegen, zoals dat het tijd zou besparen, en dat hij zich niet op zijn gemak voelde tijdens het rijden. Ik zei dat vliegen geen tijd zou besparen, aangezien de luchthaven minstens een uur rijden is, je een tijdbuffer nodig hebt om door de beveiliging te gaan enz. en de vlucht twee uur duurt. Ik wist ook dat de anderen die meegingen zich op hun gemak voelden als chauffeur.
Hij zei toen dat hij niet lange tijd in een auto wilde zitten, omdat hij soms spijsverteringsproblemen heeft. Ik leefde met hem mee, maar stelde voor dat hij een reden zou bedenken waarom hij misschien meer pauzes nodig had dan normaal, en gaf de anderen aan het begin een seintje. reis. Zoiets als: “Soms word ik lusteloos nadat ik een tijdje in de auto heb gezeten, dus moet ik meer pauzes nemen dan normaal.” Dit was voor Jeff niet acceptabel en hij besloot uiteindelijk de conferentie niet bij te wonen. Het was geen probleem, maar hij was er een tijdje zout over en klaagde bij een paar andere mensen.
Is het redelijk om van werknemers te verwachten dat ze naar conferenties rijden? Zijn er andere situaties dan afstand en kosten waarin we een uitzondering op onze norm moeten maken?
Groene antwoorden:
Ik denk dat een rit van vijf uur enkele reis een heel lange rit is en het verbaast me niet dat hij verwachtte te vliegen.
Sommige bedrijven, vooral bedrijven met beperktere middelen, hanteren een vijf-uurregel zakenreizen-waarbij mensen, als de rit minder dan vijf uur duurt, rijden in plaats van vliegen. Persoonlijk vind ik het te lang. Ja, vliegen kan bijna net zo lang duren als je rekening houdt met de veiligheid, vertragingen, enz., maar je kunt in vliegtuigen en op luchthavens werken; het is veel moeilijker om in een auto te werken.
Maar dit varieert ook afhankelijk van het vakgebied en in sommige gevallen het professionele niveau. Ik heb de vijf uur durende rit afgelegd zonder met mijn ogen te knipperen, als twintigjarige die bij een non-profitorganisatie werkte. Ik zou het nu niet doen.
Maar zelfs als dit de norm is in jouw vakgebied, zou ik voor Jeff nog steeds een uitzondering maken vanwege zijn spijsverteringsproblemen. Het was niet eerlijk om hem te vertellen een verhaal te verzinnen over waarom hij regelmatig moest stoppen. Badkamerproblemen zijn privé, en hem vragen een coverstory te bedenken terwijl hij zijn collega’s lastigvalt en mogelijk irriteert (waardoor de reis veel langer dan vijf uur duurt) was niet eerlijk tegenover hem. Bovendien kunnen problemen met de spijsvertering zo dringend zijn dat er niet altijd tijd is om te wachten op een afrit van de snelweg, van de snelweg af te gaan, een plek te vinden met een toilet, een park, enz. Het is heel goed mogelijk dat Jeff alleen veilig kan reizen als hij binnen een paar minuten van een toilet blijft.
Persoonlijk zou ik behoorlijk ongelukkig zijn als ik een manager vertelde dat ik een medische aandoening had die lange autoritten onbetaalbaar maakte en die in wezen ‘zonde’ te horen kreeg.
Ik vraag me af of je Jeff op een bepaald niveau niet helemaal geloofde en dacht dat hij overdreef om te voorkomen dat je de rit moest maken. Als manager moet je echt terughoudend zijn om mensen over hun eigen gezondheid te vertrouwen, tenzij je een specifieke reden hebt om dat niet te doen. Anders kun je uiteindelijk dingen gaan doen die echt heel problematisch zijn, zoals mensen de accommodatie ontzeggen die ze daadwerkelijk nodig hebben, of ze het gevoel geven dat ze details moeten onthullen die ze privé moeten kunnen houden, of ze het gevoel geven dat ze worden gediscrimineerd. Dat betekent niet dat u nooit om meer informatie kunt vragen of een andere accommodatie kunt voorstellen (dat kan wel, en er zijn manieren om dit legaal te doen), maar over het algemeen zou uw norm moeten zijn dat u gelooft en probeert een goede werknemer met een gezondheidsprobleem tegemoet te komen.
Wilt u uw eigen vraag stellen? Stuur het naar alison@askamanager.org.
— Door Alison Green
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Snel bedrijf’s zustersite, Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse ondernemer. We inspireren, informeren en documenteren de meest fascinerende mensen in het bedrijfsleven: de risiconemers, innovators en ultragedreven doorzetters die de meest dynamische kracht in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
