Voor het eerst in ruim vijftig jaar zijn astronauten op weg naar de maan.
De kolossale Space Launch System-raket van NASA vertrok om 15.35 uur. Pacific Time vanuit het Kennedy Space Center in Florida, ter gelegenheid van het begin van de 10-daagse Artemis II-missie.
In de uren en minuten voorafgaand aan de lancering, terwijl de astronauten aan boord wachtten, waren NASA-ingenieurs bezig met het oplossen van kleine problemen met de 30 verdiepingen hoge raket. Ten eerste identificeerden de teams een probleem met de hardware die communiceert met een systeem dat is ontworpen om de raket tot ontploffing te brengen om de openbare veiligheid te beschermen als de raket uit koers raakt. Het volgende was een toevallige temperatuurmeting op het Launch Abort System, ontworpen om de bemanning tijdens een dergelijke gebeurtenis in veiligheid te brengen. Uiteindelijk slaagden ze erin een kort telemetrieprobleem met de capsule op te lossen.
Uiteindelijk werden ze allemaal opgelost en ging het bureau verder.
“Op deze historische missie neem je het hart van dit Artemis-team mee, de gedurfde geest van het Amerikaanse volk en onze partners over de hele wereld, en de hoop en dromen van een nieuwe generatie”, vertelde Artemis II-lanceringsdirecteur Charlie Blackwell-Thompson de bemanning enkele minuten voor de lancering. ‘Veel succes. Goede snelheid, Artemis II. Laten we gaan.’
Over een paar dagen zullen de vier astronauten aan boord een vlucht langs de maan maken – ze zullen niet op het oppervlak landen, noch zullen ze in een baan om de maan komen. In plaats daarvan is de flyby ontworpen als een belangrijke opstapmissie om de raket, de menselijke levensondersteunende systemen en vluchtprocedures te testen voorafgaand aan een maanlanding die NASA in 2028 hoopt te verwezenlijken.
NASA’s Artemis II-maanraket stijgt woensdag op vanaf het Kennedy Space Center in Cape Canaveral, Florida.
(Joe Raedle/Getty Images)
Dit omvat onderzoek naar de slaap en geestelijke gezondheid van astronauten, maar ook naar de manier waarop straling in de diepe ruimte en microzwaartekracht de organen en het immuunsysteem beïnvloeden. De bemanning zal ook oefenen met het handmatig besturen van het ruimtevaartuig terwijl het nog dicht bij de aarde is.
NASA verwacht dat de bemanning maandagochtend rond 10.00 uur Pacific Time de maan zal bereiken. Terwijl de astronauten de andere kant van de maan passeren, verwacht NASA tijdelijk de communicatie met de bemanning te verliezen, die zich zal concentreren op het documenteren en analyseren van het ruige maanoppervlak. Rond deze tijd verwacht NASA dat de bemanning het record van de Apollo 13-bemanning zal verbreken voor de langste afstand die een mens vanaf de aarde heeft afgelegd.
De bemanning begint dan aan hun vierdaagse terugkeer. De bemanningscapsule zal op 10 april met ongeveer 30 keer de snelheid van het geluid in de atmosfeer van de aarde botsen – waardoor het mogelijk de snelste terugkeer van een bemande capsule in de geschiedenis zal zijn. NASA verwacht dat de bemanning rond 17.00 uur Pacific Time voor de kust van San Diego zal neerstorten.
De missie, mogelijk gemaakt door wetenschappers, ingenieurs en ondersteuningsteams uit het hele land en over de hele wereld, heeft ook een vleugje Zuid-Californië.
Victor Glover, de astronaut die het bevel voerde over de missie, was dat wel ooit een kind in Pomona Valleykijken naar de lancering van de space shuttle op tv en dromen ervan het ding te besturen. Hij sneed zijn tanden als testpiloot in de Mojave, bezocht de testpilootschool op Edwards Air Force Base en diende bij een marine-testpiloot-squadron in China Lake, Californië.
Als de missie slaagt, wordt Glover de eerste zwarte persoon die naar de maan reist. Hij wordt vergezeld door de eerste vrouw die dit doet, NASA-astronaut Christina Koch, en de eerste niet-Amerikaan die dit doet, Jeremy Hansen van de Canadian Space Agency. Om niet te worden overtroffen door zijn bemanningsleden, zal missiecommandant Reid Wiseman, 50, de oudste zijn die dit doet.
NASA’s Armstrong Flight Research Center op de luchtmachtbasis Edwards is dat wel voert ook kritisch onderzoek en testen uit voor de missie. Ze ondersteunden twee tests van het Launch Abort System van de raket – ontworpen om in slechts twee seconden van 0 naar 800 km/u te accelereren om letterlijk het puin van een exploderende raket te ontlopen – in de jaren 2010. (De raket verwierp het afbreeksysteem nadat de bemanning veilig uit het grootste deel van de atmosfeer van de aarde was ontsnapt.)
Tijdens de terugkeer zal het centrum zich aansluiten bij een hogesnelheidsrelais van militaire en civiele vliegtuigen om de capsule te achtervolgen en te meten hoe het hitteschild het doet met hightech telescopen en sensoren. Artemis II test een nieuw terugkeertraject nadat een onbemande testmissie in 2022 resulteerde in onverwachte schade aan het hitteschild.
Als de capsule uiteindelijk veilig uit San Diego naar beneden spat, zullen duikers van NASA en de Amerikaanse marine de capsule veiligstellen, terwijl medisch personeel van beide stand-by staat. Een marineschip zal de capsule vervolgens terugbrengen naar marinebasis San Diego, direct naast het centrum.
Het Artemis-programma heeft uiteindelijk tot doel mensen weer op de maan te laten landen, het ruimteagentschap te helpen een maanbasis te vestigen en als proeftuin te dienen voor toekomstige missies naar Mars.
NASA is van plan om in 2027 Artemis III te lanceren, een missie in een baan om de aarde om het koppelen van NASA-ruimtevaartuigen aan de maanlanders van SpaceX en Blue Origin te testen. Het streeft ernaar om in 2028 Artemis IV te lanceren, waarmee mensen op het maanoppervlak zouden worden geplaatst.
“Artemis II is de openingsact”, zei NASA-beheerder Jared Isaacman kort voor de lancering. “We gaan nu de gouden eeuw van wetenschap en ontdekking binnen.”
