Het voelt nog niet zo lang geleden dat David Cameron de Chinese leider Xi Jinping meenam voor een pintje in een pub in Buckinghamshire.
Maar er is veel veranderd in de tien jaar sinds deze fotoshoot, het zogenaamde ‘gouden tijdperk’ van de betrekkingen tussen Groot-Brittannië en China.
Het is eerlijk om te zeggen dat de zaken zich in een neerwaartse spiraal bevinden.
Echt, China is nu veel zelfvoorzienend, veel zelfverzekerder en veel wantrouwiger tegenover het Westen dan het ooit was, terwijl Groot-Brittannië tien jaar lang zijn China-beleid heeft teruggedraaid met weinig samenhangende strategie en zeer beperkte betrokkenheid.
Acht jaar geleden was Theresa May de laatste premier die Peking bezocht.
President Xi en Theresa May in 2018. Afbeelding: PA
Maar Sir Keir Starmer heeft duidelijk gemaakt dat hij de relatie voorzichtig wil vernieuwen.
De keuze om zich niet met de op één na grootste economie ter wereld bezig te houden, is volgens deze regering “helemaal geen keuze”.
Maar hij zou voor een lastige taak kunnen komen te staan: hij moet de potentiële winsten in evenwicht brengen met de publieke opinie en niet gezien worden als “te zacht” tegenover China.
Schendingen van de mensenrechten, de toenemende militaire assertiviteit en de COVID-19-pandemie hebben ervoor gezorgd dat de Britse bevolking veel sceptischer over China is geworden dan zij ooit was, en zijn critici zullen waarschijnlijk veel niet leuk vinden.
Dus wat ligt er deze week op tafel voor de premier, wat zijn de struikelblokken en wat vinden de Chinezen ervan?
Handel en investeringen
Hoe we financieel meer uit elkaar kunnen halen, zal vrijwel zeker bovenaan de agenda staan. De heer Starmer reist zelfs met een omvangrijke Britse zakendelegatie.
De Chinese en de Britse economie hebben heel verschillende voordelen, en beide hebben dingen te bieden die de ander als waardevol beschouwt.
De belangrijkste exportproducten van Groot-Brittannië naar China zijn diensten; juridisch, financieel, boekhoudkundig en educatief (tienduizenden Chinese studenten gaan naar Britse universiteiten).
Terwijl Groot-Brittannië vooral industriële goederen uit China koopt, zoals elektronica, technologie en kleding.
De twee zullen vrijwel zeker niet beginnen aan het onderhandelen over een volledige handelsovereenkomst.
Het zou jaren duren en politiek beladen zijn, maar kijk uit naar deals die de markttoegang vergroten, non-tarifaire belemmeringen wegnemen en de samenwerking versterken in sleutelsectoren die beiden belangrijk vinden, zoals hernieuwbare energie.
De realiteit is ook dat beiden zullen proberen zich waar mogelijk in te dekken tegen hun belangrijkste handelspartner, de VS, die de laatste tijd steeds onvoorspelbaarder is geworden.
Lees meer van Sky News:
De zuivering van president Xi is buitengewoon – en dit is waarom
Spionage en nationale veiligheid
Starmer moet bij elke deal die hij sluit ervoor zorgen dat hij Groot-Brittannië niet blootstelt aan kwetsbaarheden.
Spionage en overheidsbemoeienis zullen waarschijnlijk de grootste olifant in de kamer zijn.
Hoe de voordelen versus de risico’s moeten worden afgewogen is altijd een uitdaging voor elke leidinggevende die China bezoekt, maar deze keer zou het bijzonder lastig kunnen zijn omdat er in Groot-Brittannië een golf van recente beschuldigingen is geweest van vermeende Chinese staatsactoren die nauwe banden hebben met invloedrijke mensen in het openbare leven.
Misschien wel de meest opmerkelijke zaak betrof een Chinese zakenman die ervan werd beschuldigd namens China te handelen en die een vertrouweling van Andrew Mountbatten-Windsor werd.
De realiteit is dat China beschikt over een geavanceerd en verreikend netwerk van zowel spionage als invloed, dat door het hoofd van de GCHQ wordt omschreven als een “tijdperkbepalende uitdaging”.
Hoewel het redelijk onwaarschijnlijk is dat dit daadwerkelijk in de ruimte zal verschijnen, zal de heer Starmer de realiteit en de optica nauwlettend in de gaten moeten houden.
Dit zal meer dan ooit van belang zijn, aangezien de regering zojuist een controversieel nieuw voorstel heeft goedgekeurd Chinese “mega-ambassade” in Londenwaarvan critici zeggen dat het zal fungeren als basis voor Chinese spionage en cruciale communicatiekabels in gevaar zou kunnen brengen.
Netelige problemen
Er zullen waarschijnlijk ook een groot aantal moeilijkere kwesties aan de orde worden gesteld waarover de twee het fundamenteel oneens zijn.
Starmer zal waarschijnlijk de Russische oorlog in Oekraïne ter sprake brengen. China heeft altijd volgehouden dat het neutraal is in het conflict, maar heeft Rusland stilletjes voorzien van financiën, componenten en cruciale diplomatieke dekking.
De premier kan president Xi vragen zijn invloed op Vladimir Poetin te gebruiken om een einde te maken aan de gevechten.
Terwijl president Xi van zijn kant Taiwan wel ter sprake zou kunnen brengen, het zelfbesturende eiland dat China als zijn eigen eiland beschouwt en een probleem waarvan het Westen zich buiten de deur wil houden.
Maar misschien is de meest urgente zaak Jimmy Lai, de gevangengenomen voormalige mediamagnaat en een van de beroemdste pro-democratische stemmen van Hongkong.
De heer Lai is een Brits staatsburger en werd door een rechtbank in Hong Kong schuldig bevonden aan misdaden op het gebied van de nationale veiligheid die Groot-Brittannië als politiek gemotiveerd beschouwt. Kan de heer Starmer iets doen om zijn vrijlating veilig te stellen?
Hoe ziet China de zaken?
De realiteit is dat Groot-Brittannië in het grote geheel van de geopolitieke aangelegenheden van China niet als een grote speler wordt beschouwd.
Het behoort niet eens tot de top 10 handelspartners. Het land wordt beschouwd als te dicht bij de VS en heeft de afgelopen jaren niet de toenadering tot stand gebracht die veel van zijn Europese tegenhangers wel hebben gezien.
Maar desondanks is dit bezoek een moment van enorme politieke kansen voor China.
Zo snel nadat Donald Trump zijn relatie met Europa ernstig opschudde met zijn dreigementen om Groenland te veroveren, weet China dat sommige landen hun opties overwegen.
De overwinning voor China ligt net zo goed in de lens van het nieuw leven inblazen van de betrekkingen als in het verbreken van de betrekkingen van Trump, wat allemaal mooi aansluit bij het verhaal dat China de betrouwbaardere mondiale supermacht is.
Verwacht daartoe enkele gebaren van goede wil, zoals visumvrij reizen voor de Britten, maar twijfel er niet aan dat China, zoals het altijd doet, het lange, strategische spel zal spelen.
Het zal geen terrein prijsgeven waar het dat niet wil, en het zal agressief (zij het beleefd) zijn eigen belangen nastreven en zijn voordeel nastreven te midden van het veranderende geopolitieke beeld.
