Review van de Asus ZenBook Duo (2026).

Iedereen die veel moet werken (of zelfs gamen) op een computer, kent het voordeel van het hebben van meerdere monitoren. Het maakt multitasken immers gemakkelijker zonder dat u erop hoeft te vertrouwen dat alt-tab naar het juiste venster gaat. Dat is een beetje waar de Asus Zenbook Duo op wil inspelen, en in tegenstelling tot sommige van de halfbakken ontwerpen die eerder in deze laptoplijn te zien waren, heeft Asus deze keer de formule goed doorstaan.

Kortom, de Asus Zenbook Duo is net als alle andere dun en gemakkelijk draagbaar. Hij wordt aangedreven door Intels nieuwe Panther Lake CPU – met name de Core Ultra X9 388H – die krachtig is, maar niet het soort prestaties van desktopklasse die je zou verwachten in een zwaarder werkstation of gaming-laptop. Toch is deze laptop, dankzij de verbeteringen die Intel heeft aangebracht met deze generatie mobiele processors, in staat om met behoorlijke kwaliteitsinstellingen en een hoge framesnelheid te spelen.

Dat gezegd hebbende, zou ik dit niet aanbevelen aan iedereen die op zoek is naar een rig spel draagbaar. Maar als je een creatief persoon bent die iets duns, lichts wil en in staat is om ernaast een beetje te gamen – terwijl er ook een heel ander scherm aan vast zit – dan heeft de Asus Zenbook Duo veel om van te houden. Tenminste, als je voorbij het prijskaartje van DKK 2.299 kunt komen.

Asus ZenBook Duo (2026) – Afbeeldingen

Ontwerp en functies

Ogenschijnlijk een ‘dunne en lichte’ laptop, is de ZenBook Duo eigenlijk niet zo dun als alles is opgevouwen, hij is op het dikste punt ongeveer 0,9 inch dik. Maar als je bedenkt dat de dikte twee schermen, een toetsenbord en een heel systeem is, is het eigenlijk indrukwekkend dat Asus het in zo’n dun pakket heeft weten te passen.

Het extra scherm maakt de Zenbook Duo ook iets zwaarder dan hij anders zou zijn, namelijk 1,65 kg of 3,63 lb, inclusief alles inbegrepen. Het is veel gemakkelijker dan dat Razer-blademaar aangezien het niet dezelfde soort hardware bevat, is dat alleen maar te verwachten.

Wanneer de laptop voor het eerst wordt geopend, lijkt hij vrijwel op elke andere 14-inch laptop. Er is een mooi 16:10 OLED-scherm en een toetsenbord. Maar toen ik naar de zijkant van de laptop keek, zag ik meteen dat het toetsenbord verwijderd kan worden, alleen al door het verschil in toon tussen het toetsenbord en de rest van het chassis. Het verschil is subtielmaar het is net genoeg dat ze op twee afzonderlijke stukken lijken.

Het is echter niet meteen duidelijk hoe het toetsenbord verwijderd moet worden. Ik bedoel, in theorie is het niet ingewikkeld omdat het gewoon magnetisch is, maar de eerste keer dat ik het apparaat opende, merkte ik dat ik op willekeurige plaatsen zachtjes aan het toetsenbord trok en ervoor zorgde dat ik het van de juiste plek verwijderde. Het zou leuk geweest zijn als Asus een soort grip aan de rechterbovenhoek van het toetsenbord had toegevoegd, gewoon om het iets gemakkelijker te maken om het toetsenbord weg te trekken van het onderste scherm – ook al is het niet zo ingewikkeld.

Het toetsenbord zelf wordt magnetisch bevestigd aan een set POGO-pinnen aan de onderkant van het tweede scherm. Dit dient twee doelen: het verbindt het toetsenbord met de pc zonder afhankelijk te zijn van Bluetooth, en het houdt het ook draadloos opgeladen.

Wanneer u het toetsenbord uit het onderste beeldscherm trekt, zou de pc automatisch het tweede beeldscherm moeten activeren en zal het toetsenbord zelf automatisch overschakelen naar de Bluetooth-modus. De enige keer dat dit bij mij niet gebeurde, was midden in de test, en dat deed ik wel erg sorry totdat ik erachter kwam dat ik Bluetooth had uitgeschakeld voor de batterijtest. Elke andere keer werkte het echter gewoon.

Vanwege hoe dun het moet zijn, heeft het toetsenbord niet de diepste reisafstand. Het is uiteindelijk gewoon een chiclet-toetsenbord, maar het is comfortabel genoeg om op te typen. Wat echter echt vervelend is, zijn de gebaren die Asus in het trackpad heeft ingebouwd. Asus is al jaren gefascineerd door het zo functioneel mogelijk maken van zijn trackpads, maar wat uiteindelijk gebeurt is dat mijn handpalm de helderheid voortdurend omhoog of omlaag zet terwijl ik typ. Dit is een functie die je gelukkig kunt uitschakelen in de MyAsus-app, maar het irriteert me elk tijd. Het gekke is dat wanneer de functie is uitgeschakeld, het trackpad daadwerkelijk een uitstekende handpalmafwijzing heeft. Maak het zinvol.

Aan de linkerkant van de laptop heeft de ZenBook Duo een HDMI-kabel, een Thunderbolt 5-poort en een koptelefoonaansluiting (dat doen ze nog steeds). Het toetsenbord heeft ook een USB-C poort aan de linkerkant, maar die is daar alleen om het toetsenbord op te laden. Aan de rechterkant vind je de aan/uit-knop, nog een Thunderbolt-poort en een unieke USB-A-poort voor oudere randapparatuur.

Rondom de achterkant bevindt zich een steunpoot. Het lijkt op het eerste gezicht vreemd, maar het is eigenlijk noodzakelijk om de Zenbook Duo in dual-display-modus te gebruiken. Het werkt prima als de schermen horizontaal staan, maar om de een of andere reden bedekt de standaard alleen het midden van het apparaat, wat betekent dat als je het apparaat zijwaarts wilt draaien – wat geweldig zou zijn voor het werken aan documenten of coderen – je de schermen in een vreemde boekconfiguratie moet plaatsen. En zelfs dan is het niet erg stabiel.

Een ander uitzicht?

Het hebben van een tweede scherm zal altijd handig zijn – daarom draagbare schermen bestaat in de eerste plaats – maar het is een overtuigend idee om er een in de laptop te hebben ingebouwd. Dit is niet de eerste keer dat Asus een apparaat als dit heeft gemaakt; de ZenBook Pro Duo UX581 debuteerde lang geleden op Computex 2019. De laptop ziet er echter heel anders uit dan het nieuwe model uit 2026.

Bij het vorige model werd het tweede beeldscherm in tweeën gesneden en boven het toetsenbord geplaatst. Dit beperkte onmiddellijk de bruikbaarheid ervan, omdat je er geen apps op volledige grootte op kon plaatsen. Bovendien was dit rond dezelfde tijd dat Asus experimenteerde met het Screenpad-concept, waarbij het numerieke toetsenblok in het touchpad werd ingebed – en het is nooit echt goed gedaan.

In 2024 debuteerde de Asus Zenbook Duo met een heel ander scherm, waardoor het een veel bruikbaarder toestel werd. Nu heeft het bedrijf het opgevolgd met een meer verfijnde Zenbook Duo voor 2026. Voor het eerst in de 7 jaar sinds ik de eerste ZenBook Pro Duo op Computex 2019 zag, ben ik verkocht aan het concept.

Cruciaal is dat de Zenbook Duo eenvoudigweg functioneert als een normale laptop in zijn configuratie met één scherm. Het tweede scherm is er alleen als ik het nodig heb, waardoor ik niet hoef in te leveren op een comfortabel toetsenbord zoals op de originele modellen. En als ik dan het tweede scherm wil tevoorschijn halen, is dat ongelooflijk handig.

Het was echt toen ik ging zitten om deze recensie te schrijven, dat het voor mij begon te klikken. Ik zette de laptop in de dubbele schermmodus met de Asus-recensiegids op het tweede scherm terwijl ik zoals gewoonlijk bovenaan typte. Zie je, ik schrijf het grootste deel van mijn schrijven op een laptop, en dat is wat ik heb erg goed voor het gebruik van touchpad-gebaren om tussen meerdere schermen te schakelen om referentiemateriaal te bekijken. Het is precies de manier waarop ik tegenwoordig gewend ben te werken, maar deze laptop maakt het zoveel gemakkelijker om naar een ander document of een andere informatiebron te verwijzen of deze te openen.

Met de Zenbook Duo heb ik Google Documenten geopend op het bovenste scherm met het referentiemateriaal er net onder. En omdat het allebei touchscreens zijn, kan ik met het touchscreen gewoon door documenten scrollen. Het voelt ongelooflijk natuurlijk.

Het doet ook geen pijn dat het allebei prachtige displays zijn. In mijn colorimetertests bereikten beide beeldschermen 100% van het RGB- en P3-kleurengamma, waardoor vrijwel elke inhoud tot leven kwam. Dit is ook geweldig voor het bewerken van foto’s en video’s, omdat ik er zeker van kan zijn dat de bewerkingen die ik maak nauwkeurig zijn zonder dat ik iets hoef te raden.

U kunt ook gewoon het toetsenbord verwijderen en een schermtoetsenbord op het tweede scherm oproepen door met uw beide handen tegelijkertijd met vier vingers op het scherm te drukken. U kunt het schermtoetsenbord zelfs verkleinen door dezelfde vingers op het scherm te drukken en ze naar beneden te slepen. Met de laatste lijkt het zelfs bijna op oude Zenbook Duos! Maar op deze manier typen is eigenlijk een nachtmerrie, dus ik zou het niet aanraden als iets anders dan een feesttruc.

Hoewel ik niet de grootste fan ben van het fysieke toetsenbord en trackpad, wordt de Zenbook Duo snel een van mijn favoriete laptops. werk op. Hoewel ik het niet per se zou aanbevelen voor gaming.

Prestatie

De Zenbook Duo die Asus ter beoordeling opstuurde, wordt aangedreven door een Intel Core Ultra X9 388H, 32GB RAM en een 1TB SSD. En hoewel hij geen afzonderlijke grafische chip heeft, is de geïntegreerde Intel Arc B390 niet slecht.

Intel heeft de maanden daarvoor doorgebracht CES pronkt met hoe goed Panther Lake – de architectuur achter de 388H – is voor gaming. Dus ik deed wat elke verstandige tech-recensent zou doen en onderwierp hem aan hetzelfde testregime als elke andere gaming-laptop. En hoewel het zeker moeite heeft met de oorspronkelijke 1800p-resolutie, kun je met 1200p vrijwel alles afspelen, zolang je maar wegblijft van de hoogste kwaliteitsinstellingen.

Onze standaard benchmarksuite voor gaming-laptops test alle games op hun maximale kwaliteitsinstellingen, en als zodanig beginnen de geïntegreerde grafische afbeeldingen in de Zenbook Duo het moeilijk te krijgen. In Cyberpunk 2077, op de Ray Tracing Ultra-voorinstelling op 1200p, haalt deze laptop 29 fps – niet geweldig. Zet de instellingen echter op High preset en het krijgt 65 fps – en dat is vóór het genereren van frames.

Oh ja, de geïntegreerde GPU van Panther Lake ondersteunt tot 4x multi-frame generatie, zoals DLSS of FSR Redstone. Als framegeneratie is ingeschakeld, gaat de Cyberpunk op de High-preset tot 103 fps bij 2x FG en 165 fps bij 4x FG. Deze cijfers zien er goed uit, maar houd er rekening mee dat dit ook gepaard gaat met een lichte toename van de latentie, gaande van ongeveer 39-42 ms zonder frame-gen tot 55-72 ms met maximale frame-gen.

Vergelijk het met Lenovo Legioen Go 2 – ook aangedreven door een geïntegreerde GPU van mobiele kwaliteit – die 37 fps haalt bij 1200p met dezelfde instellingen. De twee processors zijn niet direct compatibel, aangezien de Z2 Extreme van de Legion Go 2 een topvermogen heeft van 35 W, vergeleken met ongeveer 54 W voor de ZenBook Duo, maar het is zo dichtbij dat ik er echt naar uitkijk om te zien hoe deze architectuur het doet in een gaming-handheld.

De spelprestaties lijden er echter echt onder bij het spelen van games met de oorspronkelijke 1800p-resolutie. In Cyberpunk daalt de framesnelheid bijvoorbeeld naar 21 fps met de Ray Tracing Ultra-preset en XeSS ingesteld op de prestatie-instelling. En in Metro Exodus: Enhanced Edition gaat de framesnelheid van 20 fps met Extreme Preset op 1200p helemaal naar een schamele 13 fps op 1800p.

Zelfs met de nieuwe Panther Lake-architectuur is de Zenbook Duo nog steeds duidelijk geen gaming-laptop, maar hij heeft voldoende spelprestaties zodat je in je downtime een aantal games zou moeten kunnen spelen.