Astronomen zeggen van wel een asteroïde gevonden die sneller ronddraait dan andere ruimterotsen van zijn grootte.
De asteroïde, bekend als 2025 MN45, heeft een diameter van bijna 710 meter en maakt elke 1,88 een volledige rotatie. minuut gebaseerd op een analyse van gegevens van Vera C. Rubin Observatorium. ‘Dit is nu de snelst roterende asteroïde die we kennen, groter dan 500 meter’, zei astronoom Sarah Greenstreet van de Universiteit van Washington vandaag. Winterbijeenkomst van de American Astronomical Society in Feniks.
Greenstreet, die als assistent-astronoom fungeert bij de National Science Foundation NOIRLab en hoofd van de Rubin Observatory’s Working Group on Near-Earth Objects and Interstellar Objects, is hoofdauteur van een artikel in The Astrophysical Journal Letters waarin de ontdekking en de implicaties ervan worden beschreven. Het is het eerste peer-reviewed artikel gebaseerd op gegevens van Rubins LSST-camera in Chili.
2025 MN45 is er één van meer dan 2.100 objecten in het zonnestelsel die werden ontdekt tijdens de inbedrijfstellingsfase van het observatorium. In de loop van de tijd volgde de LSST-camera variaties in het licht dat door deze objecten werd gereflecteerd. Greenstreet en haar collega’s analyseerden deze variaties om de grootte, afstand, samenstelling en rotatiesnelheid van 76 asteroïden te bepalen, die zich op één na allemaal in de belangrijkste asteroïdengordel tussen de banen van Mars en Jupiter bevinden. (De andere asteroïde is een object dat zich in de buurt van de aarde bevindt.)
Het team ontdekte 16 ‘supersnelle rotators’ die ronddraaiden met een snelheid tussen 13 minuten en 2,2 uur per seconde. revolutie – plus drie “ultrasnelle rotators”, waaronder de 2025 MN45, die in minder dan vijf minuten een volledige revolutie maakt.
Greenstreet zei dat 2025 MN45 uit massief gesteente lijkt te bestaan, in tegenstelling tot de ‘hoop puin’ waarvan men denkt dat de meeste asteroïden ervan zijn gemaakt.
“We denken ook dat het waarschijnlijk een botsingsfragment is van een veel groter ouderlichaam dat al vroeg in de geschiedenis van het zonnestelsel voldoende werd verwarmd zodat het interne materiaal smolt en differentieerde”, zei Greenstreet. Zij en haar collega’s stellen dat de oorspronkelijke botsing de 2025 MN45 uit de dichte kern van het moederlichaam heeft geschoten en de ruimte in heeft geslingerd.
Astronomen hebben eerder snel draaiende asteroïden ontdekt met een doorsnede van minder dan 500 meter, maar dit is de eerste keer dat grotere objecten zijn gevonden met rotatiesnelheden van meer dan vijf minuten per seconde. revolutie. De twee andere ultrasnelle rotators van het Rubin-team hebben snelheden van 1,9 minuten en 3,8 minuten.
Hoe zou het zijn om 2025 MN45 eens uit te proberen? Stel je voor dat je in een reuzenrad rijdt, b.v. Seattle Great Wheel, wat meestal het geval is drie omwentelingen in 10 tot 12 minuten. Maak het wiel nu meer dan 10 keer groter en maak de rotatiesnelheid minstens twee keer zo snel. Het voelt alsof u harder dan 40 km/u rijdt.
“Als je erop zou staan, zou het waarschijnlijk een hele reis zijn om langs de buitenrand van dit ding te lopen, dat zo groot is als acht voetbalvelden”, zei Greenstreet.
Maar de betekenis van het onderzoek gaat verder dan het voorstellen van een buitenaardse kermisattractie.
“Dit is nog maar het begin van de wetenschap voor het Rubin Observatorium”, zei Greenstreet. “We zien nu al dat we kleinere asteroïden op grotere afstanden kunnen bestuderen dan we ooit eerder hebben kunnen bestuderen. En door deze snelle rotators verder te kunnen bestuderen, gaan we veel echt cruciale informatie leren over de interne sterkte, samenstelling en botsingsgeschiedenis van deze primitieve lichamen in het zonnestelsel, die teruggaan tot de vorming van het zonnestelsel.”
De studie gepubliceerd in The Astrophysical Journal Letters, “Lichtcurven, rotatieperioden en kleuren van de eerste asteroïdevondst van Vera C. Rubin Observatory”, vermeldt 71 co-auteurs. Auteurs van de Universiteit van Washington zijn onder meer Greenstreet en Zhuofu (Chester) Li, Dmitrii E. Vavilov, Devanshi Singh, Mario Jurić, Željko Ivezić, Joachim Moeyens, Eric C. Bellm, Jacob A. Kurlander, Maria T. Patterson, Nima Sedaghat, Krzysztanof Suber S. Sullivanof.
Het Vera C. Rubin Observatorium wordt gezamenlijk gefinancierd door de National Science Foundation en het Office of Science van het Amerikaanse ministerie van Energie. De Universiteit van Washington was een van de oprichters van het consortium achter het project, dat profiteerde van vroege bijdragen van Microsoft-medeoprichter Bill Gates en softwarechef Charles Simonyi. De Simonyi Survey Telescope van het observatorium was dat wel genoemd ter ere van Simonyi’s familie.
