Er zijn TRAGISCHE begrafenissen onthuld van een paar foetussen die 6500 jaar oud zijn.
De prehistorische baby’s werden op slechts enkele meters van elkaar begraven, waarbij er één in een oud kind werd begraven koken pot.
Embryo begrafenissen als zeldzaam beschouwd i archeologie omdat ze vaak slecht bewaard zijn gebleven.
Maar experts onthulden twee van dergelijke begrafenissen in Chaparabad, Iran daterend uit het midden van het 5e millennium voor Christus.
Ze werden gevonden in een grote ‘architectonische kamer’ van 310 vierkante meter groot.
Eén foetus – monster L522.1 genoemd – werd gevonden in wat volgens deskundigen een keuken was.
De andere, monster L815.1 genaamd, werd gevonden in een gebied dat volgens deskundigen werd gebruikt als “opslagruimte”.
En beiden werden begraven in keramische vaten die tot de Dalma-cultuur behoorden.
“Het lijkt erop dat de grafvaten voorheen werden gebruikt voor dagelijkse huishoudelijke activiteiten”, zegt dr. Mahdi Alirezazadeh, die het onderzoek publiceerde.
“Het schip dat bij L522.1 hoort, is bijvoorbeeld een Red Slip Ware, een bekend aardewerktype binnen de culturele traditie van Dalma.
“En de rookvlekken op het buitenoppervlak duiden op eerder gebruik als kookvat.”
Ze werden gevonden samen met ander aardewerk uit de Dalma- en Pisdeli-cultuur.
Er wordt dus aangenomen dat de begrafenissen waarschijnlijk plaatsvonden toen beide culturen ongeveer 6.500 jaar geleden actief waren in het gebied.
Het L522.1-exemplaar was bijzonder goed bewaard gebleven, waarbij “ongeveer 90% van de botten” bewaard was gebleven.
Hierdoor konden onderzoekers de botfusie en de lengtes van de foetussen analyseren.
Archeologen denken dat ze tussen de 36 en 38 weken zwangerschapsduur stierven.
En ze zeggen dat er geen bewijs is van trauma, behalve een fractuur van een deel van de schedel op L522.1.
Er wordt echter aangenomen dat deze breuk waarschijnlijk tijdens of na de begrafenis heeft plaatsgevonden, aangezien het schedelbot zich vlakbij de rand van de opening van de pot bevond.
Interessant genoeg ontvingen de foetussen heel anders begrafenis behandelingen.
De L522.1-foetus werd begraven met grafgiften, waaronder de overblijfselen van een schaap of geit.
Ze werden zowel in het vat vlakbij de rand als eronder geplaatst.
In de buurt werd ook een “bewerkte steen” gevonden.
Het andere exemplaar – L815.1 – werd zonder dit exemplaar begraven graf goederenen bevond zich niet in de keuken.
“Variabiliteit in de begrafenispraktijken van baby’s is goed gedocumenteerd tijdens Dalma en Pisdeli (Chalkolithicum) periodes“
“Sommige baby’s werden begraven met grafgiften, terwijl anderen dat niet deden.”
Hij vervolgde: “In het geval van deze twee begrafenissen werden ze zeer dicht bij elkaar ontdekt (minder dan drie meter uit elkaar) en behoren beide tot dezelfde chronologische context.
“Deze ruimtelijke en temporele nabijheid stelt ons in staat verklaringen uit te sluiten die gebaseerd zijn op bredere culturele verschillen of verschillen in familierang.
“We moeten echter benadrukken dat we niet in deze gemeenschappen leefden, en daarom kunnen we niet met zekerheid zeggen waarom het ene kind vergezeld werd door grafgiften, en het andere niet.
“Onze interpretaties kunnen alleen zo ver gaan als de beschikbare gegevens toelaten, en verder onderzoek en meer gedetailleerde opgravingen zullen nodig zijn om deze vraag vollediger te onderzoeken.”
Deze studie werd gepubliceerd in Elsevier’s tijdschrift Archaeological Research in Asia.
