Dan Serafini kreeg hulp van zijn geliefde zodat hij de ouders van zijn vrouw voor hun geld kon neerschieten. De voormalige honkbalster verstopte zich urenlang in een kast om zijn rijke schoonfamilie neer te schieten
Vorig Major League-honkbal werper Dan Serafini speelde voor zes teams tijdens zijn succesvolle 22-jarige loopbaan. Op 47-jarige leeftijd ging Serafini met pensioen en bouwde hij aan een tweede carrière als zakenman. Serafini richtte een honkbalacademie op in Sparks, Nevada, en hij had samen met zijn vrouw een bar. Hij werkte ook bij een plaatselijke goudmijn.
Serafini was getrouwd met Erin Spohr en zij deelden twee zoons van drie jaar en acht maanden. Ze hadden elkaar ontmoet toen Erin door Serafini’s eerste vrouw werd ingehuurd om hun paarden te trainen. Nadat Serafini een gescheiden vader van twee kinderen was, had hij contact opgenomen met Erin en ze begonnen te daten voordat ze zwanger werden trouwde op een strand in Hawaï. Ze beweerden allebei dat ze een open huwelijk hadden en dat seks met andere mensen acceptabel was.
Ondanks dat hij tijdens zijn carrière meer dan $ 14 miljoen verdiende, Serafini’s scheiding en een reeks slechte investeringen liet hem met schulden achter van ruim $300.000. Serafini was financieel afhankelijk geweest van Erins rijke gepensioneerde ouders Robert Gary Spohr en Wendy Wood. Het echtpaar was 45 jaar getrouwd en was na een succesvolle carrière als vastgoedbeleggers naar schatting $ 23 miljoen waard. Ze woonden in een huis van $ 3,5 miljoen dat ze hadden gebouwd aan Lake Tahoe in Californië.
Door de jaren heen hadden Robert, 70, en Wendy, 68, Serafini genereus geld gegeven om hun huis, auto’s, kinderopvang en zelfs een paardenboerderij te financieren. Maar het begon spanning te creëren. Er waren geschillen over een lening van $ 1,3 miljoen die niet was terugbetaald, en Serafini beweerde dat zijn schoonfamilie terughoudend was geworden om door te gaan met het uitschrijven van cheques.
Op 5 juni 2021 namen Robert en Wendy Erin, haar kinderen en hun tweede dochter Adrienne mee op het meer. Na een dag op het water gingen ze terug naar huis tot 19.45 uur toen iedereen vertrok. Robert en Wendy gingen die avond voor de televisie zitten.
Ongeveer een uur later werd er vanuit de woning gebeld naar het alarmnummer. De telefoniste kon alleen maar naar adem snakken terwijl de beller moeite had om te spreken. Ze volgden de scène en stuurden een noodhulpdienst. Bij het huis vonden ze Robert dood in de woonkamer. Hij was van dichtbij in zijn achterhoofd neergeschoten. Wendy was twee keer in het hoofd geschoten en één keer in de hand. Opmerkelijk genoeg leefde ze nog en had ze het alarmnummer weten te bellen. Er wordt aangenomen dat de familiehond haar wakker had gelikt, waardoor ze naar de telefoon kon kruipen. Wendy werd naar het ziekenhuis gebracht.
Het huis werd een plaats delict en het eerste moordonderzoek in de rustige gemeenschap in twintig jaar. Voor informatie werd een beloning van $ 150.000 uitgeloofd. Op de bewakingsbeelden was te zien hoe een figuur met een kap het huis binnenkwam via de garage, uren voordat ze terugkeerden van het meer. De aanvaller lag op de loer voordat hij het vuur op Robert en Wendy opende.
Onderzoekers geloofden niet dat de aanval een inbraak was. Er was niets uit het huis meegenomen; Robert droeg nog steeds een Rolex en Wendy’s diamanten armband was zichtbaar geweest. Er waren geen tekenen van inbraak, wat erop wijst dat ze het huis kenden.
De agenten richtten hun aandacht op Serafini. Ze hadden getuigen die zeiden dat Serafini een hekel had aan zijn schoonfamilie en dat ze 20.000 dollar hadden aangeboden aan iemand om hen te vermoorden. Er was ook een erfenis van $ 23 miljoen die naar Erin zou zijn gegaan – en dus naar hem. De figuur met de kap die het huis binnenkwam, had een kenmerkende manier van lopen die overeenkwam met Serafini’s natuurlijke bewegingen. Maar de politie had tijd nodig om een zaak op te bouwen.
Wendy overleefde haar verwondingen, maar liep een invaliderend hersenletsel op en moest opnieuw leren lopen, lezen en schrijven. Ze kon zich niet herinneren wie de trekker overhaalde en leed aan depressies en angstgevoelens. Wendy had haar geliefde echtgenoot verloren en het leven dat ze deelden was vol avontuur en reizen. Een jaar na de schietpartij stierf ze door zelfmoord in een verpleeghuis. Ze was 70.
Later dat jaar kwam er een doorbraak in de zaak. De politie ontdekte dat Serafini een seksuele relatie had met Samantha Scott, die een goede vriendin was van Erin en Serafini en zelfs oppas voor hun kinderen was geweest. Serafini’s telefoon was uitgeschakeld op de avond van de aanval, maar Scott had zijn telefoon aan laten staan, waardoor ze anderhalve kilometer verwijderd was van de plaats delict.
In oktober 2023 werden Serafini en Scott beiden gearresteerd. Scott sloot snel een pleidooiovereenkomst. Ze gaf toe dat ze Serafini op de avond van de schietpartij ter plaatse had gereden, maar beweerde dat ze niet wist wat hij van plan was en dacht dat het te maken had met het kopen van drugs. Scott zei dat ze in zijn rugzak een pistool en een geluiddemper van PVC-buis had gezien, en nadat ze hem uren later had opgehaald, had ze hem die spullen zien weggooien nadat hij de staatsgrens van Nevada was overgestoken.
Scott zei dat hij later bekende dat hij Wendy had neergeschoten, en niet Robert, en had gedreigd haar pijn te doen als ze het aan iemand zou vertellen. Scott had haar relatie met hem tot aan haar arrestatie voortgezet. De politie stelde vast dat Serafini drie tot vijf uur in een kast onder de trap op de loer had gelegen voordat zijn schoonfamilie thuiskwam. Toen Erin en zijn kinderen waren vertrokken, was hij naar buiten geslopen en zijn slachtoffers neergeschoten.
Scott sloot een deal en pleitte achteraf schuldig aan medeplichtigheid en stemde ermee in om tegen Serafini te getuigen. Serafini pleitte niet schuldig. Tijdens het proces van 2025 zeiden aanklagers dat Serafini’s haat tegen zijn schoonfamilie duidelijk was, evenals zijn behoefte aan hun geld. Scott getuigde dat ze Serafini naar Lake Tahoe had gereden en vijf uur had gewacht voordat ze hem weer ophaalde. De avond ervoor hadden ze een hotelkamer in Nevada gedeeld, wat bewees dat Serafini had gelogen over waar hij werkelijk was.
Serafini’s vrouw Erin nam het standpunt in en zei dat hij onschuldig was. Ze zei dat haar ouders hen financieel niet hadden afgesloten, en de dag voordat ze vertrok, gaven haar ouders haar een cheque van $ 90.000 voor een overdekte paardenarena. Erin zei dat ze de beelden had gezien van de man met de kap die het huis binnenkwam en dat het niet haar echtgenoot was. Daarentegen getuigde Serafini’s broer dat hij de kenmerkende wandeling herkende die de ‘Serafini-zwendel’ zou worden genoemd.
De verdediging zei dat er geen DNA was om hem met de plaats delict te verbinden en dat Robert en Wendy Serafini nog steeds geld gaven en zelfs voor een nieuwe auto betaalden, dus het motief ontbrak. In juli 2025 werd Serafini veroordeeld voor moord met voorbedachten rade en poging tot moord. Hij ging twee keer in beroep en verzocht om een nieuw proces, maar die werden allemaal afgewezen. Erin heeft de scheiding aangevraagd. In maart van dit jaar werd Serafini, 51, veroordeeld. “Ik ben verre van perfect, maar ik ben geen moordenaar”, zei hij.
Robert en Wendy’s dochter Adrienne zei dat Serafini geen spijt toonde na de schietpartijen en nog meer hebzucht toen hij onthulde dat hij een cheque van $ 200.000 had geïnd, geschreven door Wendy, slechts enkele weken nadat hij haar in het hoofd had geschoten.
‘Hij is een monster dat geen morele grenzen kent en er geen moeite mee heeft om de levens van anderen voor zijn eigen voordeel te beroven’, zei ze. ‘Daniël is een echt kwaad. Ik blijf achter met het blijvende beeld van mijn vader die in mijn achterhoofd is geschoten en mijn moeder die bloedend op haar rug ligt.’
De rechter vertelde de 52-jarige Serafini dat hij een ‘leugenaar, manipulator, arrogant en iemand die een losse relatie met de waarheid heeft’ was voordat hij de voormalige sportster veroordeelde tot levenslang in de gevangenis zonder kans op vervroegde vrijlating. Scott riskeert een gevangenisstraf van drie jaar als onderdeel van zijn pleidooiovereenkomst. Serafini’s hebzucht bracht hem van het honkbalveld naar de gevangenis. De man die miljoenen dollars verdiende met winnen, veranderde in een moordenaar en verloor uiteindelijk alles.
LEES MEER: Moeder van iemands autobericht van de andere kant van het graf lost een grimmig moordmysterie op
