Het traject van onze nationale economie is een centrale zorg van elke Amerikaan. Onze kosten van levensonderhoud stijgen terwijl zogenaamde hegemonen strijden om neokoloniale controle door middel van tariefbeleid. En hoewel creativiteit op sociale media onze aandacht vasthoudt, herinneren sommigen van ons zich oudere manieren om verhalen te vertellen en vragen zich af: waar horen we thuis? De meesten van ons, zelfs nieuwkomers in dit land – vooral nieuwkomers – hebben van jongs af aan geleerd dat iedereen die hard werkt uiteindelijk zal gedijen. Maar we zien en weten herhaaldelijk dat dit slechts een verhaal is dat ons wordt verteld, en niet de realiteit.
De maatschappij waarin je geboren bent heeft een enorme impact op uw uiteindelijke levensresultaten. Als je in een arme samenleving geboren wordt, is de kans groot dat je arm blijft. Als je rijk geboren bent, zul je waarschijnlijk rijk blijven. Auteur Isabel Wilkerson en sociaal-economisch onderzoeker Raj Chetty beschrijven beide deze grimmige realiteit. We willen in de American Dream geloven, maar onze ogen zien, onze oren horen en onze cortisolspiegels weerspiegelen de stress die we voelen terwijl we ernaar streven de realiteit te verzoenen met de tegenstrijdige verhalen over Amerika als een plek waar iedereen kan gedijen door hard te werken.
In plaats daarvan is het tijd voor een nieuw verhaal.
DE KRACHT VAN VERHALEN OM DE ECONOMISCHE REALITEIT TE VORMEN
Het verhaal vormt, meer dan feiten alleen, de perceptie van wie kansen en middelen verdient. Media, popcultuur en politiek discours versterken of dagen onze status quo uit door de verhalen van de succesvolle ondernemer naar een hoger niveau te tillen en tegelijkertijd de verhalen over de barrières die er nog steeds zijn, te negeren.
Na de moord op George Floyd richtten de lokale televisie en cultuur hun aandacht op kwesties van structureel racisme. Wat volgde? Groter bedrijfsbewustzijn bij doelgroepen, belanghebbenden en klanten die zich bezighouden met het ongedaan maken van generaties van discriminatie. Niemand met enige kennis van de geschiedenis had verwacht dat deze aandacht en focus permanent zouden zijn. Alsof we in de zon keken, wisten we dat Amerika zich snel zou afwenden. Toch hoopten we nog steeds dat dit zonneschijnmoment een grotere publieke weerklank zou krijgen.
Ondanks het zeer publieke verzet tegen alles wat met ‘gelijkheid’ te maken heeft, blijft de steun voor diversiteit, gelijkheid en inclusiviteit bestaan onder veel Amerikanen die de rijkdom en voordelen van een gedesegregeerd leven hebben ervaren. We hebben nu moeite om de zekerste woorden en zinsneden te vinden om ons innerlijke gevoel van het delen van de mensheid met anderen te beschrijven – zelfs degenen buiten nieuw opgetrokken muren. Deze ongemarkeerde waarde is de kiem van een nieuw nationaal verhaal.
HET RECHT OP VOORBEELDEN
Bij Living Cities geloven we dat het gesprek over kansen moet verschuiven van schaarste en overleving naar overvloed en bloei. Wanneer we verhalen herformuleren zodat het recht van ieder mens om echt te gedijen centraal staat, vooral die uit gemarginaliseerde gemeenschappen, ontsluiten we krachtige nieuwe mogelijkheden voor individuen, gezinnen en hele steden. Deze positieve focus gaat verder dan alleen maar overleven in systemen die niet voor iedereen zijn ontworpen, maar richt zich op het actief bouwen van systemen waarmee iedereen kan groeien, innoveren en leiden.
Door verhalen over bloei onder de aandacht te brengen, bevorderen we hoop, keuzevrijheid en waardigheid. Wij zien gekleurde ondernemers niet als risicovolle gokken, maar als vitale motoren van economische groei, geworteld in veerkracht en innovatie. Wij beschouwen buurten waaraan historisch gezien kapitaal werd ontzegd, niet als lasten, maar als plekken vol onbenut potentieel. Deze nieuwe storytelling bevestigt dat systemische barrières kunnen en moeten worden weggenomen en dat toegang tot hulpbronnen gedeelde welvaart, sterkere gemeenschappen en duurzame ontwikkeling stimuleert.
De ervaring van Living Cities met sectoroverschrijdende coalities in steden heeft aangetoond dat het gebruik van positieve verhalen over overvloed gemeenschapsleiders kan helpen om alle individuen als investeringswaardig te beschouwen. Dit helpt het vertrouwen van de gemeenschap te versterken, authentieke partnerschappen te katalyseren en economische kansen te versnellen. Bloeien is meer dan een ambitieus doel: het is een bewezen strategie voor het revitaliseren van steden en een fundamentele motivatie voor het transformeren van levens.
Herformuleer het gesprek
Living Cities steunde stedelijke coalities om narratieve verandering te gebruiken voor directe resultaten. In Albuquerque en Memphis stelde het positieve gebruik van narratieve leninggaranties hen bijvoorbeeld in staat hun inschatting van de risico’s met betrekking tot zwarte en latino-ondernemers opnieuw te beoordelen.
Om het nationale gesprek opnieuw vorm te geven, kunnen organisaties en bedrijven deze best practices op het gebied van storytelling en communicatiestrategieën gebruiken:
- Co-creëer verhalen met de getroffenen: Door de gemeenschap geleide storytelling creëert authenticiteit en een grotere impact.
- Combineer harde data met geleefde ervaring: Het combineren van menselijke verhalen met lokale economische gegevens overtuigt zowel harten als geesten.
- Investeer in mediageletterdheid: Door het publiek te leren stereotypen te identificeren en in twijfel te trekken, kan vooroordelen worden verminderd.
- Ga negatieve verhalen tegen met overvloed, keuzevrijheid en eigen vermogen: Breng systemische successen onder de aandacht – zoals nieuwe bedrijven in zwarte handen of een stijging van het betaalbare huizenbezit – in plaats van op tekorten gebaseerde verhalen.
INSPIREERT EEN CULTUUR VAN OVERVLOED EN GELIJKHEID
Door risico opnieuw te formuleren als een functie van structurele barrières, en niet van persoonlijk falen, zullen we de basis krijgen die we nodig hebben voor grotere economische kansen. Storytelling kan het overheidsbeleid, de lokale bedrijfsinvesteringen en de economische resultaten veranderen. Alles is mogelijk als we onze verouderde stereotypen verwijderen en een nieuwe basis creëren.
Leiders, beleidsmakers, bedrijven en media moeten investeren in verhalend werk als een kernstrategie voor gelijkheid die het gesprek opnieuw vormgeeft om echte overvloed en keuzevrijheid in de Amerikaanse samenleving te bevorderen.
Joe Scantlebury is president en CEO van Living Cities.
De uiterste deadline voor Fast Company’s Wereldveranderende ideeënprijzen is vrijdag 12 december om 23:59 uur PT. Solliciteer vandaag nog.
