‘The Audacity’ scheurt Silicon Valley een nieuwe: recensie

Als ik wil horen hoe miljardair-techbroeders de wereld erger maken, kan ik het nieuws aanzetten. Als ik wil horen hoe miljardair-techbroeders de wereld erger maken en er op zijn minst om wil lachen, kan ik kijken Durf.

Gemaakt door Jonathan Glatzer, een schrijver en producer Opvolging En Het is beter om Saul te bellen, Durf neemt een satirische voorhamer mee naar Silicon Valley. Het scheurt technische wereld met snijdende oneliners en een parade van ultrarijke, ultra-onzekere ‘miljardairkinderen’ die zich vaak angstaanjagend vertrouwd voelen.

Wat is Durf ontstoken?

Onder deze mannelijke kinderen bevindt zich Duncan Park (Billy Magnussen), de CEO van datamining van het technologiebedrijf Hypergnosis. Hij is een vest vol waanideeën en onzekerheid, een man die overtuigd is van zijn eigen genialiteit, maar die nog steeds de mensen om hem heen nodig heeft om dat genie te bevestigen.

Zijn naaste vertrouweling is zijn gespannen therapeut Dr. JoAnne Felder (Sarah Goldberg), die zeker niet genoeg betaald krijgt om te horen over de frauduleuze activiteiten van Duncan. Toch is de staat van dienst van JoAnne ook niet vlekkeloos. Dankzij informatie uit haar sessies met Duncan en de andere tech-titanen met wie ze te maken heeft, heeft ze genoeg vertrouwelijke informatie verzameld om serieuze handel met voorkennis te beginnen.

Wanneer Duncan dit ontdekt, en wanneer zijn eigen aandelen dreigen te kelderen, chanteert hij JoAnne om hem te helpen, wat resulteert in een scherpe, zelfdestructieve spiraal voor beiden.

Billy Magnussen en Sarah Goldberg vermoorden het Durf.

Sarah Goldberg en Billy Magnussen in “The Audacity”.
Krediet: Ed Araquel / AMC

Er zijn weinig vreugden op televisie die groter zijn dan het kijken naar twee geweldige acteurs die vrijen, en daarvan krijg je er genoeg van terug Durf met dank aan Magnussen en Goldberg.

Zo vaak een hoogtepunt in bijrollen, van Het bos in voor HBO van korte duur De franchiseMagnussen betreedt het podium met zijn gebruikelijke, volle inzet voor belachelijkheid. Hans Duncan is iemand die je graag haat: slim, vol van zichzelf en altijd bereid om zichzelf dieper in een gat te graven als dat betekent dat hij krijgt wat hij wil. Magnussen kanaliseert elk van de tekortkomingen van Duncan vrolijk, en het resultaat is angstaanjagend komisch goud.

Terwijl Duncan denkt dat hij aan de top van de wereld staat, is JoAnne van Goldberg zich er maar al te goed van bewust dat zij zich onderaan de piramide van Silicon Valley bevindt. Het voedt Goldbergs onberispelijke kijk op het instortende gebouw van JoAnne, evenals de chantage van Duncan en haar gespannen relatie met tienerzoon Orson (Everett Blunck). We hebben Goldberg eerder een vrouw zien spelen die de controle verliest Barry’s Sally Reed. (Wie zou haar lifttirade in seizoen 3 kunnen vergeten?) Hier treft ze opnieuw hetzelfde niveau van wanhoop naast JoAnne’s complexere therapeutpersona. Haar zien gaan van de therapeutmodus naar de paniekmodus is daar één van Durf’s duister komische hoogtepunten. Het is nog beter om te zien dat de twee beginnen samen te smelten.

De chemie tussen Magnussen en Goldberg is uitstekend, waarbij Duncan en JoAnne op steeds belachelijkere manieren om de macht vechten. Een hoogtepunt in het vroege seizoen? JoAnne rijdt haar auto het liefst van de weg af om interactie met een tegemoetkomende Duncan te vermijden. Hij trekt het frame in coolste glimlach en gedraag je als haar beste vriendin, ook al gebruikt hij haar autogegevens om haar te volgen. Hij meent dat hij in een technische thriller leeft, terwijl JoAnne volledig in een horrorfilm zit. Die onevenwichtigheid is een belangrijk onderdeel van waarom de JoAnne-Duncan-dynamiek zo goed werkt, maar het is ook een bewijs van DurfDe totale waanvoorstelling van de ’tech bros’: ze leven zo ver boven alle anderen dat ze denken dat ze alles kunnen.

DurfSilicon Valley is ronduit griezelig.

Simon Helberg in “De durf”.
Krediet: Ed Araquel / AMC

Durf bouwt een volledige, enge wereld rond Duncan en JoAnne. Gedesillusioneerde technologiepioniers als Carl Bardolph (Zach Galifianakis) kijken met hun neus naar wat Silicon Valley is geworden, terwijl ze proberen een weg terug te vinden. Ouders als Duncan en zijn vrouw Lili (Lucy Punch) proberen er op alle mogelijke manieren voor te zorgen dat hun dochter Jamison (Ava Telek) Stanford binnenkomt, en het inhuren van een eliteteam van coaches is ellendig. Elders werkt uitvinder Martin Pfister (Simon Helberg) onvermoeibaar om een ​​AI-kind te perfectioneren, terwijl hij ondertussen zijn eigen dochter Tess (Thailey Roberge) verwaarloost.

Mis onze nieuwste verhalen niet: Voeg Mashable toe als vertrouwde nieuwsbron in Google.

Voor het thee-ensemble van Orson, Jamison en Tess is vervreemding van hun ouders de norm. Door hun ogen wordt Silicon Valley een nachtmerrie-plek om op te groeien.

In de ogen van volwassenen lijkt de vallei ook niet zo mooi, ondanks de weelderige herenhuizen en luxueuze modderbaden die slechts een helikoptervlucht verwijderd zijn in Napa. In plaats van een technologische hemel is het een surrealistische technologische dystopie waar één enkel algoritme voor God kan spelen en elk stukje van iemands gegevens kan verpakken voor exploitatie. Het zou bijna aanvoelen als sciencefiction als dit soort dataminingtechnologie niet al bestond, en er deel van uitmaakt Durf’s sombere aantrekkingskracht: laat ons lachen om belachelijkheid die slechts één stap verwijderd is van de realiteit.

“De wereld bestaat niet de wereld”, zegt Orson over Silicon Valley. Hij heeft gelijk. Het is een zeepbel die barst van vermogende vermogenden en grote ego’s. Maar Durf herinnert ons eraan dat de zeepbel een grote impact heeft op de echte wereld, en is dat niet dwaas en eng?

Durf werd beoordeeld tijdens de première op SXSW. Het gaat in première 12 april om 21.00 uur ET op AMC en AMC+.