Het veranderen van het genoom van een organisme is een diepgaande daad, en de instrumenten die je gebruikt om de veranderingen door te voeren, maken de noodzaak van verantwoorde regulering niet overbodig.
Sinds het in 2012 op het toneel verscheen, is CRISPR-technologie eraan gewend tientallen soorten veranderen van bacteriën tot vee tot planten, en zelfs menselijke embryo’s. Veel landen hebben gelegd ethische waarborgen aanwezig zijn om de creatie van designerbaby’s te verbieden. Maar in de landbouw zijn genetisch gemanipuleerde gewassen dat wel grotendeels vrijgesteld van toezicht door de toezichthoudershet creëren van een ‘Wild West’ waar alles mag en gemanipuleerde gewassen vrij zijn om in de voedselvoorziening terecht te komen.
In tegenstelling tot ‘traditionele’ genetisch gemodificeerde organismen (GMO) – die sinds de jaren negentig worden gebruikt om Roundup Ready-zaden en vele andere op grote schaal producten– Bij het bewerken wordt niet ’transgeen’ DNA van andere organismen ingevoegd. In plaats daarvan past het de genen aan die al bestaan. Als zodanig aanhangers beweren het is een veiliger aanpak: geen Frankenfoods, alleen selectief fokken op steroïden.
Na een grootschalige lobbycampagne in de sector hebben dergelijke argumenten over de hele wereld terrein gewonnen. In Europa gaan toezichthouders hiermee aan de slag tweedelig regelsysteem voor gemodificeerde gewassen. Terwijl traditionele GGO’s zwaar gereguleerd blijven, krijgen genetisch gemanipuleerde gewassen een vrije pas zonder toezicht of etiketteringsvereisten. (Sommige zwaar bewerkte gewassen zullen nog steeds een zekere mate van controle ondergaan, hoewel veel minder dan GGO-gewassen.)
VOOR HERBEWERKEN IS TOEZICHT VEREIST
In de VS had de SECURE Rule van de USDA sinds 2020 op soortgelijke wijze de meeste gemanipuleerde gewassen vrijgesteld van regelgevend toezicht – totdat deze regel ‘willekeurig en grillig’ werd verklaard en neergeslagen afgelopen december door een rechter uit Californië. Voorlopig is de USDA teruggekeerd naar het rulebook van vóór 2020 – vol administratieve rompslomp, maar op zijn minst evenwichtig in de lasten die op de agtech-innovatoren worden gelegd.
Het probleem hier is niet dat er iets mis is met genbewerking. Een van ons (Randall) heeft jarenlang onderzoek gedaan naar genbewerking bij verschillende bedrijven, waaronder Inari, Arcadia en Monsanto (nu Bayer), en we kunnen je vertellen dat CRISPR een ongelooflijk hulpmiddel is. Het wordt al gebruikt om geweldige nieuwe producten te creëren – van bananen die niet bruin worden naar rijst die resistent is tegen destructieve virussen. Wetenschappers zijn dat ook ontwikkelen vitaminerijke tomaten, koolstofbindende rijstsoorten en hoogproductieve tarwe. Ze moeten worden toegejuicht: we zullen al deze innovaties en meer nodig hebben om gezond, smakelijk en betaalbaar voedsel te verbouwen voor miljarden mensen in een opwarmende wereld.
Maar hoewel er niets unieks is gevaarlijk Er is niets unieks aan genbewerking Zeker daar ook over. Met zowel genbewerking als transgene methoden herschrijf je het genoom – en waar het om gaat is het effect van de nieuwe genetische inhoud, niet waar de onderliggende DNA-letters vandaan komen. Ongeacht de gebruikte methoden kan genetische manipulatie enorme voordelen opleveren, maar brengt reële risico’s met zich mee – en vereist goed toezicht om de veiligheid te garanderen en het vertrouwen van het publiek te behouden.
GMO BAKKERIJ
Maar de huidige tweeledige aanpak, die genbewerking een goedkeuring geeft, creëert een aanzienlijk risico dat toezichthouders de kiem zullen leggen voor een toekomstig verzet tegen genetische manipulatie. Paradoxaal genoeg hebben GGO-gewassen één belangrijk voordeel ten opzichte van genetisch gemodificeerde gewassen: juist omdat ze transgene genetische informatie bevatten, kunnen ze gemakkelijk worden opgespoord met behulp van eenvoudige laboratoriumtests. Genetisch gemanipuleerde gewassen daarentegen zijn doorgaans niet te onderscheiden van conventionele gewassen, dus als zou blijken dat een gemanipuleerd gewas schadelijke eigenschappen heeft, zou het uiterst moeilijk – en ongelooflijk duur – zijn om de verwijdering ervan uit de mondiale voedselketen te verifiëren.
Deze aanpak verstoort ook de markt door prikkels te creëren voor het bewerken van genen, ten koste van toekomstige innovaties waarbij gebruik wordt gemaakt van bewezen GGO-technologieën waar boeren en consumenten al op vertrouwen.
Door de noodzaak van betekenisvol toezicht op kunstmatige gewassen te bagatelliseren lopen we helaas het risico dat we de minst scrupuleuze marktdeelnemers in de kaart spelen. In China bestaan er al technieken voor het bewerken van genen misbruikt om illegaal te bewerken het genoom van ongeboren baby’s, en Chinese bedrijven zijn dat ook race het creëren van gen-bewerkte medische behandelingen op manieren die bij westerse toezichthouders de wenkbrauwen doen fronsen. Nu is China actief promoten genbewerking voor gewassen en vee, ook in een poging een einde te maken aan de afhankelijkheid van Amerikaanse sojabonen en andere landbouwexporten. Wedden dat er onderweg geen bochten worden afgesneden?
Wij zijn geen Luddieten, en Randall bracht zijn carrière door met het gebruik van genetische technieken om gewassen te verbeteren. Genetische manipulatie, die zowel transgene methoden als genbewerking omvat, is de bepalende technologische doorbraak van onze tijd (sorry, ChatGPT). Maar het is ook een van de meest onbegrepen en zeker de meest verguisde moderne technologieën. Vernieuwers van gewassen, ooit verbrand door de demonisering van GGO’s, willen begrijpelijkerwijs graag vermijden dat methoden voor genbewerking over dezelfde kam worden geschoren.
EEN ACHTERDEURBENADERING
Maar in de haast om technologieën voor genbewerking door te voeren, trappen we in dezelfde val. De arrogante afwijzing door de industrie van veiligheidsproblemen heeft een hele generatie tegen GGO’s doen keren. In plaats van eerlijk te zijn tegen consumenten over de kracht en het potentieel van genbewerking, probeert de industrie dit via de achterdeur binnen te sluipen als slechts een verlengstuk van de selectieve kweekmethoden die sinds het begin van de landbouw worden gebruikt.
De werkelijkheid is genuanceerder. Er is geen reden tot paniek over methoden voor het bewerken van genen. Maar er is ook geen wetenschappelijke basis om GMO-gewassen als “slecht” en bewerkte gewassen als “goed” af te schilderen. Zowel genbewerking als genetische modificatie zijn ongelooflijk krachtige hulpmiddelen – en de nieuwe planteigenschappen die ze mogelijk maken moeten worden verwelkomd. Maar ze moeten ook zorgvuldig en effectief worden gereguleerd – en gereguleerd als productengebaseerd op hun eigen unieke kenmerken, ongeacht de processen die zijn gebruikt om ze te creëren.
Het is tijd om afstand te nemen van procesgerichte regelgeving en ons in plaats daarvan te concentreren op het creëren van een gelijk speelveld voor zowel transgene als genetisch bewerkte gewassen. We hebben eerlijke gesprekken en duidelijke regulering van beide technologieën nodig om de veiligheid van de voedselketen te beschermen – en ervoor te zorgen dat cruciale nieuwe doorbraken in de landbouwsector zich op veilige, transparante en duurzame manieren blijven ontwikkelen.
Shely Aronov is CEO en mede-oprichter van Innerplant. Randell Schultz, PhD, is vice-president onderzoek en ontwikkeling bij Innerplant.
De uiterste deadline voor Fast Company’s Wereldveranderende ideeënprijzen is vrijdag 12 december om 23:59 uur PT. Solliciteer vandaag nog.
