In de herfst richtte president Trump zich op het H-1B-visum, een actie die al jaren wordt getelegrafeerd vanwege de kritiek dat het programma banen wegleidt van Amerikaanse werknemers. In september kondigde Trump aan dat voor nieuwe werkvisumaanvragen nu een vergoeding van $100.000 in rekening zou worden gebracht – een gedurfde poging om overmatig gebruik van het H-1B-programma tegen te gaan.
Het H-1B-programma, ingesteld via de Immigration Act van 1990, is breed omarmd door technologiewerkgevers om werkgelegenheid geschoold talent uit het buitenland, waarbij bedrijven als Amazon en Meta elk jaar duizenden H-1B-werknemers sponsoren. Terwijl H-1B-werknemers begroeten uit tientallen landeneen buitensporig groot deel van hen – ongeveer 80% – is werkzaam in India en China. Maar het programma is ook herhaaldelijk onder vuur komen te liggen vanwege beschuldigingen dat het banen uitbesteedt ondermijnt het salaris door buitenlandse arbeid onder het markttarief te betalen.
De proclamatie van Trump heeft tot verwarring geleid, omdat werkgevers hebben geprobeerd erachter te komen hoe de vergoeding hun wervings- en rekruteringsplannen zou hervormen – en welke werknemers eraan zouden worden onderworpen. Voor de grote technologiebedrijven die tot de meest fervente gebruikers van het H-1B-visum behoren, is een vergoeding van $100.000 geen hoge prijs.
Maar voorstanders zeggen dat veel bedrijven die het visum spaarzamer gebruiken, nu niet in staat zijn de hoge kosten van het inhuren van H-1B-werknemers te dragen.
“Wat we zien is dat de vergoeding van $100.000 niet alleen kleine werkgevers treft die zeggen: ‘Dat kunnen we niet betalen’”, zegt immigratieadvocaat Sandra Feist, die met veel mensen werkt die op zoek zijn naar een H-1B-visum. “Geen enkele werkgever met wie ik heb gesproken – en dat geldt ook voor zeer grote organisaties en grote universiteiten – heeft gezegd dat het de moeite waard is. Deze impact is voelbaar in bedrijven en instellingen van elke omvang.” In feite heeft de Amerikaanse Kamer van Koophandel een grote lobbygroep uit het bedrijfsleven een aanklacht ingediend betwistte de vergoeding en noemde deze “onwettig” en “onbetaalbaar” voor werkgevers die H-1B-werknemers in dienst willen nemen.
Feist zegt dat verschillende bedrijven waarmee ze samenwerkt en die doorgaans jaarlijks deelnemen aan de H-1B-loterij, hun wervingsstrategie opnieuw evalueren en van plan zijn deze volgend jaar uit te voeren. In veel gevallen heeft de verwarde invoering van de vergoeding en het gebrek aan duidelijkheid over vrijstellingen een huiveringwekkend effect gecreëerd dat werkgevers ervan weerhoudt buitenlandse werknemers volledig te sponsoren, zelfs als ze al een visum hebben.
“Er zijn veel omstandigheden waarin deze vergoeding van toepassing is en onbetaalbaar is, maar er zijn ook veel omstandigheden waarin deze vergoeding niet van toepassing zou zijn op basis van de huidige richtlijnen die we hebben ontvangen”, zegt Feist. “Maar werkgevers zijn zo bang voor de onzekerheid en volatiliteit rond immigratie.”
