De vrouwensport blijft floreren. Recordbrekend aantal WNBA-kijkers, een stortvloed aan nieuwe merkinvesteringen en nu ongeëvenaard: de damesbasketbalcompetitie gebouwd door spelers, voor spelers. Commissaris Micky Lawler trekt het gordijn open voor wat er werkelijk nodig is om een sportstartup met hoge inzet in de volle publieke belangstelling te lanceren. De vraag is niet langer of de vrouwensport kan concurreren. Zo snel kunnen ze groeien.
Dit is een verkorte transcriptie van een interview met Snelle reactiegepresenteerd door de voormalige hoofdredacteur van Snel bedrijf Bob Safian. Van het team erachter Meesters van schaalpodcast, Snelle reactiebiedt openhartige gesprekken met de toonaangevende bedrijfsleiders van vandaag die in realtime uitdagingen aangaan. Abonneer u op Snelle reactiewaar je je podcasts ook vandaan haalt, zodat je nooit meer een aflevering mist.
Vorig jaar rond deze tijd kwam ik Unrivaled voor het eerst tegen. Ik ben een basketbalfan, maar andere 3v3-competities klopten niet echt voor mij. Maar ongeëvenaard, het trok meteen mijn aandacht. Het format, de spelers, het model van spelen op één plek in Miami, het overnemen van wat de WNBA deed tijdens de pandemische zeepbel, het is leuk.
Je voelde wat ik voelde toen ik er voor het eerst over hoorde. Ik vond het vanaf het begin geweldig. Ik kon het zien, ik kon het voelen. En wat is er niet leuk aan de naam Unsurpassed?
En de timing van de competitie toen deze uitkwam, was geweldig. Het was net toen de Caitlin Clark-manie toenam, hoewel ik weet dat Caitlin niet aan Unrivaled heeft deelgenomen. Maar de damescompetities gingen over het algemeen in versnelling, WNBA, NWSL. Hoeveel betekende die timing voor jou?
Kijk, ik heb mijn hele leven in de professionele sport gewerkt, en vooral in de tenniswereld, het grootste deel in het vrouwentennis, en dus kon ik het momentum zien. En soms heeft de wereld een manier om op mysterieuze wijze te werken, omdat de timing ook perfect was voor mij, aangezien ik net met pensioen ben gegaan bij de WTA.
Was je hiervoor dol op basketbal? Ik bedoel, je leven bestond duidelijk uit tennis, dus daar was je tijd en energie op gericht.
Als je in de sport werkt, is het jouw microkosmos, dus ik was zeer bekend met de mogelijkheden voor damesbasketbal, en ik heb er altijd van genoten. Toen mijn kinderen aan het sporten waren, was basketbal mijn favoriete seizoen omdat het zo leuk is om naar te kijken. En ik speelde heel slecht op de middelbare school, dus basketbal was mij niet helemaal vreemd, maar het is alsof je in San Francisco woonde en nu naar New York verhuist. Het is hetzelfde land, maar het zijn twee heel verschillende steden. Is dat logisch?
Ja. Een deel van de aantrekkingskracht van Unrivaled op spelers is financieel. De WNBA-salarissen blijven bescheiden. Spelers moeten over het algemeen op zoek naar andere betalende optredens buiten het seizoen. Daarom ging Brittney Griner naar Rusland. Je biedt een soort alternatief voor naar het buitenland gaan. Uw loonpool is niet enorm, maar er zijn andere voordelen, waaronder eigen vermogen. Een deel van het verkoopargument voor de spelers is de financiële mogelijkheid en ik vermoed de sfeer in Florida, waar Unrivaled plaatsvindt.
Als je als professionele atleet zes maanden per jaar aan wedstrijden deelneemt, heb je een andere bron van concurrentie nodig. Inkomen ja, maar ook concurrentie. Je moet scherp blijven, je moet fit blijven, je moet blijven werken aan je vak, aan je spel. Dus zowel Breanna als Napheesa zijn moeders en voor hen werd het steeds moeilijker om drie maanden naar het buitenland te gaan en ook voor hun eigen merkbekendheid op de markt. We hebben dit dus gezien als een manier om het hele ecosysteem van het damesbasketbal echt op te bouwen en een duidelijk zeer interessante competitie te ondersteunen, namelijk de WNBA.
SAFIAN: Ja. Jij maakt deel uit van de WNBA, toch?
LAWLER: Ja. Ja.
Maar zoals je zegt, je reist in deze concentrische cirkels met spelers en mediapartners en sponsors. Hoe pak je die relatie aan?
Welnu, we hebben 54 WNBA-spelers in dit huis, dus onze aanpak is eigenlijk om de focus op spelers te verdiepen en ze in de publieke belangstelling te krijgen. En dus hopen we dat het allemaal heel, heel positief is en goed voor de omgeving waarin de WNBA opereert. De relatie is dus gratis.
Je bent diep in het tweede seizoen van Unrivaled. De play-offs beginnen op 28 februari, het einde van de maand. De activiteiten van de liga blijven evolueren. Meer sponsors, meer faciliteiten, meer teams. Je voegde het 1-tegen-1-toernooi halverwege het seizoen toe, nam de competitie mee op weg naar Philadelphia, en de halve finales zullen vlak bij mij in de buurt zijn in het Barclays Center in Brooklyn. Hoe verhoudt dit soort zakelijke routekaart zich tot uw inspanningen om WTA te ontwikkelen? Waar kijk je naar en concentreer je je op, wat is het laaghangende fruit, wat is het gemakkelijkst te verkrijgen in termen van langetermijnplannen?
Bij de WTA heb je een structuur waarin eigenaren, toernooien en spelers op hetzelfde bord zitten. Er is 50/50 eigendom. De spelers zijn niet gecontracteerd door de WTA, dus ze zijn onafhankelijk en hebben hun eigen commerciële rechten. De tour moet dus proberen alles naar een hoger niveau te tillen met beperkte middelen, een punt bereiken dat de druk op de spelers perfectioneert, ze niet overbelasten, maar je moet ook verantwoording afleggen aan de nummer één speler op 250. En de nummer één gaat nog veel meer games spelen. Maar het is in ieder geval veel om mee te jongleren.
Hier heb je een schone lei en geef je de spelers vanaf het begin echte equity. Spelers begrepen dus heel snel dat hoe meer Unrivaled groeide, hoe beter voor hen vanuit elke hoek. Hoe meer ze konden deelnemen aan het vertellen van merkverhalen, hoe relevanter hun eigen verhaal zou zijn. Het is dus totaal anders, want je hoeft niet te discussiëren over de waarde van sociale media zoals we dat vele jaren geleden met de WTA deden. We moeten de mediavereisten van een interview na de wedstrijd veranderen, zodat er wat tijd is voor de sociale kant. Bij tennis duurde het lang. Hier is het vooraan en in het midden.
Ze willen het doen.
Ze begrijpen de holistische kant van het bedrijf, dat het niet alleen gaat om het zijn van een fenomenale basketbalspeler. Je moet goed zijn in socialiseren. Je moet de pers dienen, al je fans dienen, een gemeenschapsomgeving creëren. Als ik twijfelde of dit zou werken, werd deze snel weggenomen door de intensiteit en intimiteit van de fans. Sephora Arena is een plek waar je heel blij en vermaakt wordt en waar je geweldige optredens ziet.
De spelers zijn zich ervan bewust dat het een start-up is, maar ze zijn zich er ook van bewust dat alles hen ten goede komt. We zijn er heel erg op gericht om ervoor te zorgen dat ze alles hebben wat ze nodig hebben. Met twee oprichters van spelers, Breanna en Napheesa, weten we dat ze een glamoureuze kamer nodig hebben. Natuurlijk hebben ze een gewichtsruimte nodig. Ze hebben training nodig, en een hele goede trainingsruimte en een trainingsteam. De beste kinderopvang. Sauna’s. Infrarood voor ontsteking en herstel. Ik kan het geen recht doen.
Ik hield van het 1v1-toernooi dat plaatsvond.
Ja.
Als je naar de spelers gaat en zegt: “Hé, wat dacht je van een 1v1-toernooi?” Zeggen ze: “Oh, dat is geweldig. We spelen de hele tijd 1-tegen-1 tegen elkaar”, of zeggen ze: “Oh, ik weet het niet. Het is meer werk voor mij”?
Beide. Je hebt spelers die er een beetje voor terugdeinzen, maar als ze eenmaal spelen, zijn ze er helemaal voor. En het is weer zo: het publiek vond het zo geweldig. De mannen praten erover, hoe graag ze het ook zouden vinden, en dat deden wij ook. En deze vrouwen laten geen middel onbeproefd. Ze vechten.
Nou, dat was een deel van wat ik er zo leuk aan vond. Ze zagen er uitgeput uit. Je kon fysiek zien dat ze dit niet nastreven. Soms kun je in een all-star-game zien dat de spelers er een beetje in zitten.
Helemaal mee. Persoonlijk dacht ik in het eerste jaar: “Oh mijn god, dit begint op een tennistoernooi te lijken. Is dit de juiste plek?” Maar het is een groot succes geworden. Spelers zijn er dol op.
