Een race voor landbouwcommissarissen is waarschijnlijk niet waar je de politiek zou verwachten AI uitspelen. Toch is dat precies wat er deze week gebeurde tijdens de Republikeinse voorverkiezingen in Texas. De oude zittende president van de staat, Sid Miller, bracht een groot deel van zijn campagne door met waarschuwen voor de proliferatie van datacenters op het platteland van Amerika. De serverboerderijen die de AI-boom aandreven, zo betoogde hij, slokten landbouwgrond op en droogden de toch al overbelaste watervoorraden leeg. In een staat die er trots op is cowboys en boerenMiller omschreef de industrie als een existentiële bedreiging voor het ranchland.
Dinsdag verwierpen de Republikeinse kiezers zijn boodschap en overhandigden de nominatie aan zakenman Nate Sheets eerste kandidaat ondersteund door gouverneur Greg Abbott. Het resultaat suggereerde iets ongewoons: zelfs in een staat waar de agrarische identiteit diep geworteld is, blijft het economische en politieke momentum achter AI-boem kan sterker zijn dan oproepen om landbouwgrond te beschermen.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de nederlaag van Miller veel redenen had die niets met kunstmatige intelligentie te maken hadden. Hij had tijdens zijn elf jaar in functie een lange staat van controverses opgebouwd. Hij kreeg daarna een boete gebruikmaken van publieke middelen om te reizen, inclusief een reis om een pijninjectie te krijgen die bekend staat als het ‘Jezusschot’, en later zijn oude politieke adviseur bekende schuld wegens commerciële omkoping die verband houdt met henneplicenties die worden gereguleerd door het agentschap van Miller. Abbott greep de schandalen toen aan goedkeuringsbladen zeiden dat de Texanen een landbouwcommissaris verdienden met “nultolerantie voor misdaad”.
Toch valt de race op omdat Miller iets politiek ongebruikelijks probeerde: hij probeerde van de AI-infrastructuur zelf een campagnekwestie te maken. Het is niet moeilijk te zien waarom. Datacenters hebben enorme oppervlakten, enorme hoeveelheden elektriciteit en aanzienlijke hoeveelheden water voor koeling nodig. Deze combinatie maakt het platteland bijzonder aantrekkelijke plekken. Maar het creëert ook een potentieel conflict tussen de fysieke infrastructuur van de AI-boom en de landschappen die traditioneel geassocieerd worden met de Amerikaanse landbouw. Meer in het algemeen snijdt deze spanning steeds meer door de Republikeinse politiek zelf, waardoor plattelandsgrondbezitters en boeren zich ertegen verzetten AI-uitbreidingsplannen omarmd door nationale GOP-leiders, waaronder president Donald Trump zelf.
Schattingen wijzen op datacenters al consumeren jaarlijks ongeveer 25 miljard liter water in Texas, ongeveer 0,4% van het totale watergebruik van de staat, volgens recente schattingen. En volgens het Lincoln Institute of Land Policy, een denktank zonder winstoogmerk, kan de vraag toenemen naarmate AI-computing zich uitbreidt maar liefst 161 miljard gallons per jaar in 2030, oftewel bijna 3% van de watervraag over de hele staat. Eén groot datacenter kan veel verbruiken tot 5 miljoen liter water per dagongeveer de dagelijkse behoeften van een stad met 50.000 inwoners. Dat gezegd hebbende, nog steeds landbouw bedraagt ongeveer de helft van het watergebruik in Texas, wat betekent dat boerderijen – en niet datacenters – veruit het dorstigste deel van de staatseconomie blijven.
Het is geen groot mysterie waarom technologiebedrijven dit doen richt zich steeds meer op het platteland bij het bouwen van nieuwe AI-infrastructuur. Landbouwgrond biedt grote aaneengesloten percelen met relatief goedkope grond, toegang tot elektriciteitsleidingen en afstand tot dichtbevolkte centra (houd de kosten laag en de problemen op het gebied van bestemmingsplannen tot een minimum beperkt). Maar dezelfde kwaliteiten die landbouwgrond aantrekkelijk maken voor ontwikkelaars maken deze projecten ook politiek gevoelig. Boeren maken zich zorgen over de grondprijzen, het waterverbruik en de industrialisatie van de landschappen.
In Texas probeerde Miller van deze zorgen een politieke kwestie te maken. Hij stelde voor om ‘landbouwvrijheidszones’ te creëren, die de ontwikkeling van datacentra weg zouden leiden van landbouwgrond door middel van belastingvoordelen en ander beleid. Zonder vangrails, zo betoogde hij, zouden serverfarms ‘opduiken waar ze maar willen’ en landbouwgrond in beslag nemen. Het was een ongewoon argument van een Republikeinse functionaris voor de hele staat, vooral op een moment waarop beide partijen AI steeds meer als een nationale kwestie afschilderen. economische en veiligheidsprioriteit. (Sheets sprak op zijn beurt niet veel over datacenters, maar concentreerde zich in plaats daarvan op de vermeende ethische tekortkomingen van zijn tegenstander.)
Decennia lang heeft het Amerikaanse landbouwbeleid zich geconcentreerd op bekende bedreigingen: federale regelgeving, handelsbeleid, milieuregelgeving, enzovoort. In plaats daarvan waarschuwde Miller dat de hausse op het gebied van de infrastructuur in Silicon Valley de volgende uitdaging zou kunnen zijn waarmee boeren en ranchers worden geconfronteerd. “Er is geen toezicht, er is geen regelgeving, er is geen organisatie, er is geen enkele vangrail”, zei Miller in een toespraak. recent interview met Politieken voerde aan dat datacenters zich ongecontroleerd over landbouwgrond zouden kunnen uitbreiden.
De Republikeinse kiezers waren uiteindelijk niet overtuigd. Maar Miller is misschien niet de laatste politicus die de boodschap test. In de gouverneursrace van Michigan in 2026 heeft de Republikeinse kandidaat Tom Leonard gewaarschuwd dat de snelle proliferatie van datacenters de elektriciteitsnetten op het platteland zou kunnen overweldigen en waardevolle landbouwgrond zou kunnen verbruiken. In Pennsylvania bekritiseerde een Republikeinse uitdager van Rep. Scott Perry de plannen om landbouwgrond te vervangen door uitgestrekte serverparken.
Zelfs in een staat die de cowboy nog steeds romantiseert, zou de volgende landrush wel eens voor serverfarms kunnen zijn.
