Canadese klimaatonderhandelaars gaan de komende twee weken naar Brazilië, waar de leiders bijeenkomen voor de jaarlijkse Verenigde Naties klimaat gesprekken.
De gesprekken komen op het moment dat premier Mark Carney, wiens geloofsbrieven als internationaal pleitbezorger voor het klimaat hem hebben geholpen steun te verwerven bij de verkiezingen van dit jaar, steeds meer onder de loep wordt genomen vanwege zijn omkering van een aantal belangrijke klimaatbeleidsmaatregelen uit het Trudeau-tijdperk – en de waargenomen zachtheid van zijn regering ten aanzien van de olie- en gassector, de grootste bron van emissies van Canada.
Er wordt verwacht dat de nadruk zal liggen op de manier waarop de wereld zich zal aanpassen aan de risico’s van klimaatverandering – en hoe landen zullen betalen voor deze mitigatie-inspanningen.
Dit jaar is het tien jaar geleden dat de historische Overeenkomst van Parijs werd gesloten, en leiders zullen worden geconfronteerd met vragen over de vraag of de overeenkomst werkt en of landen zich terugtrekken uit hun klimaatverplichtingen, zegt Catherine Abreu, een vooraanstaand Canadese klimaatbeleidsdeskundige.
Maar ze is optimistisch: “Ik denk dat we uit (de conferentie) sterke politieke signalen zullen zien komen dat de overgrote meerderheid van de wereld absoluut nog steeds achter dit proces staat”, zei Abreu, lid van een onafhankelijke groep federale klimaatadviseurs, voorafgaand aan de bijeenkomsten.
Dit is wat u nog meer moet weten.
De naam van de top staat voor de 30e Conferentie van de Partijen die het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering uit 1992 ondertekenden.
Dit jaar zal Brazilië gastheer zijn van de top in Belém, een stad die bekend staat als de toegangspoort tot de Amazone.
Deze ranglijst is een duidelijke herinnering aan wat er op het spel staat als de uitstoot niet onder controle wordt gehouden, aangezien klimaatverandering en ontbossing de transformatie van het regenwoud naar een drogere, meer brandbare savanne voeden.
In tegenstelling tot de top tien jaar geleden in Parijs heeft gastland Brazilië aangegeven dat deze COP gericht is op het opvolgen van bestaande overeenkomsten in plaats van het bevorderen van nieuwe regels.
Een belangrijk aandachtspunt zal liggen op aanpassing – hoe landen veerkrachtiger kunnen worden gemaakt tegen de toegenomen klimaatrisico’s, van de stijgende zeespiegel tot extreme hitte. De onderhandelaars moeten de laatste hand leggen aan een lijst van ongeveer honderd indicatoren die worden gebruikt om de mondiale vooruitgang te volgen, zoals hoeveel mensen toegang hebben tot betrouwbaar drinkwater dat bestand is tegen door het klimaat veroorzaakte droogtes.
Er is nog steeds discussie over hoe we het geld kunnen traceren dat ontwikkelingslanden nodig hebben om hun aanpassingsdoelstellingen werkelijkheid te laten worden. De partijen kijken naar indicatoren die onder meer kunnen meten welk deel van alle aanpassingsfinanciering naar lokale overheden, kleine eilandstaten of inheemse volkeren stroomt, wat een breder doel weerspiegelt: het bevorderen van gelijkheid en eerlijkheid in de manier waarop geld voor de bestrijding van de klimaatverandering wordt verdeeld.
De onderhandelingen zullen gericht zijn op het bevorderen van een belangrijke uitkomst van de onderhandelingen van vorig jaar: de belofte om tegen 2035 jaarlijks minstens 1,3 biljoen dollar te mobiliseren voor klimaatfinanciering. Er zullen ook discussies plaatsvinden over de overeenkomst van twee jaar geleden om de capaciteit voor hernieuwbare energie tegen 2030 te verdrievoudigen en om af te stappen van fossiele brandstoffen, de grootste aanjager van door de mens veroorzaakte klimaatverandering.
Meer dan de helft van de landen die aan de onderhandelingen deelnemen, heeft nog geen bijgewerkte nationale klimaatplannen ingediend, de zogenaamde Nationaal bepaalde bijdragen. Deze plannen, die eerder dit jaar moeten verschijnen, vertegenwoordigen de bijdrage van elk land aan de strijd tegen de klimaatverandering en zijn bedoeld om elke vijf jaar te worden versterkt in een escalerende ambitiecyclus.
Ontvang het laatste nationale nieuws
Voor nieuws over Canada en de rest van de wereld kunt u zich aanmelden voor de laatste nieuwswaarschuwingen die u rechtstreeks worden bezorgd zodra ze zich voordoen.
Abreu zei dat ze verwacht dat er tijdens de gesprekken een impuls zal worden gegeven aan de leiders om uit te leggen hoe “landen deze leemte zullen opvullen”.
Federale functionarissen zeggen dat Canada een brugrol zal blijven spelen om landen te helpen overeenstemming te bereiken over enkele van de belangrijkste kwesties van de top. De functionarissen, die verslaggevers voorafgaand aan de gesprekken hebben geïnformeerd, zeggen dat Canada de oproepen zal steunen om de klimaatfinanciering op te schalen en de doelstellingen voor de opwarming van de aarde binnen bereik te houden.
Maar klimaatwaarnemers zeggen dat Canada’s steun voor de olie- en gasexpansie, evenals het stilzwijgen over de vraag of het land zijn emissiedoelstellingen voor 2030 en 2035 zal halen, enkele van de problemen zouden kunnen zijn die de positie van het land ondermijnen.
Voorstanders wezen op de recente federale begroting, die geen details gaf over hoe de industriële koolstofprijs zou worden verhoogd, sprak over het mogelijk beperken van de uitstoot van de olie- en gasindustrie, en opende ook de deur voor de Canada Infrastructure Bank om projecten in die sector te ondersteunen, in plaats van haar werk te beperken tot duurzaamheidsgerelateerde projecten.
“Het is gewoon onmogelijk om deze toezeggingen te doen, gezien de huidige manier waarop de regering aandringt op de olie- en gasindustrie in Canada”, zegt Eriel Tchekwie Deranger, voorzitter van de non-profitorganisatie Indigenous Climate Action en lid van de Athabasca Chipewyan First Nation.
Deranger zei dat Canada de afgelopen tien jaar ontvankelijk is geweest voor de voorstellen van inheemse volkeren op de klimaattop van de Verenigde Naties, met name als het gaat om meer financiering voor aanpassing en klimaatfinanciering.
Maar “als het om de implementatie thuis gaat, valt het tegen”, zei ze.
Minister van Milieu Julie Dabrusin zal de Canadese delegatie leiden in de eerste week van de conferentie. Premier Mark Carney, voormalig speciaal gezant van de VN voor klimaatfinanciering en veteraan van de top, zal naar verwachting niet aanwezig zijn omdat zijn regering te maken krijgt met vertrouwensstemmingen over de begroting.
Er is sprake van een verminderde deelname aan evenementen voorafgaand aan de top, wat door sommigen wordt gezien als een teken van een afnemende mondiale aandacht voor klimaatverandering. Op een bijeenkomst van staatshoofden eerder deze week was ongeveer de helft van de aanwezigen aanwezig tijdens de top van vorig jaar, met opmerkelijke afwezigheid van de leiders van de drie grootste vervuilers van de planeet: China, de Verenigde Staten en India.
Deze top zal ook plaatsvinden in de schaduw van het feit dat de VS zich voor de tweede keer onder president Donald Trump terugtrekken uit het Akkoord van Parijs.
Abreu zei dat dat misschien het beste was.
“Ik denk dat het er daadwerkelijk toe kan leiden dat de rest van de wereld samen tot oplossingen kan komen zonder de obstructieve aanwezigheid”, zei ze.
Is het Akkoord van Parijs nog steeds van belang?
Tien jaar geleden hebben de wereldleiders in Parijs een overeenkomst aangenomen om de opwarming van de aarde te beperken tot twee graden en te streven naar 1,5 graden Celsius boven het pre-industriële niveau, terwijl ze tegelijkertijd een koers uitzetten voor toekomstige klimaatdiplomatie.
Catherine McKenna, die als toenmalige minister van Milieu van Canada hielp bij de onderhandelingen over de overeenkomst, zei dat de overeenkomst ‘fundamenteel’ was. Vóór Parijs bestond er geen duidelijk mondiaal temperatuurdoel en geen raamwerk voor de manier waarop elk land zijn steentje kon bijdragen.
In 2015 was de planeet op weg om tegen het einde van de eeuw met ongeveer 3,5 graden Celsius op te warmen, zegt de VN. Als landen hun klimaatplannen waarmaken, zou dit dichter bij de 2,5 graden Celsius kunnen liggen.
Hoewel dat een verbetering is, zeggen deskundigen dat het niveau van de opwarming hittegolven in sommige gebieden nog steeds ondraaglijk zou maken, kustlanden zou bedreigen met een stijging van de zeespiegel en zou leiden tot grote verliezen aan biodiversiteit, naast een groot aantal andere problemen.
‘Dat is niet waar we moeten zijn’, zei McKenna. “Maar (de Overeenkomst van Parijs) was buitengewoon belangrijk. Zonder deze overeenkomst zouden we dit raamwerk niet hebben, zouden we geen manieren hebben om de integriteit te evalueren, zouden we geen doelstellingen hebben.”
De erfenis van de deal komt ook tot uiting in de acceptatie van hernieuwbare energie, zei Abreu.
Dit jaar zullen de investeringen in schone energie naar verwachting het geld dat in fossiele brandstoffen wordt gestoken, verdubbelen. Fossiele brandstoffen blijven de mondiale energiemix domineren met ongeveer 60 procent, maar voor het eerst waren hernieuwbare en nucleaire energiebronnen in 2024 goed voor twee vijfde van de totale jaarlijkse elektriciteitsopwekking, aldus het Internationaal Energieagentschap.
Wat nu belangrijk is, is dat hernieuwbare energie nog sneller moet worden opgeschaald om fossiele brandstoffen uit te bannen, zei ze.
“We moeten op dat gebied echt een omslagpunt bereiken.”
