Het ACC PLI-programma, gelanceerd in oktober 2021, was bedoeld om een binnenlands ecosysteem voor de productie van batterijen te katalyseren en een vrijwel totale afhankelijkheid van Chinese import te verminderen. Bestandsafbeelding alleen ter representatie. | Afbeelding tegoed: PTI
Het verhaal tot nu toe: Een ambitieus plan ter waarde van 18.100 miljoen INR om de productie van geavanceerde chemische celbatterijen in India te vergemakkelijken, vooral voor elektrische voertuigen (EV’s), rommelt. De Advanced Chemistry Cell Production Linked Incentive (ACC PLI) had tot doel om tegen 2025 voor 50 gigawattuur (GWh) aan batterijcellen te produceren, maar er is slechts 1,4 GWh geïnstalleerd; ca. 8,6 GWh is ‘in ontwikkeling’ maar vertraagd, terwijl voor 20 GWh helemaal geen vooruitgang is geboekt. Bovendien heeft het programma slechts 1.118 banen opgeleverd – slechts 0,12% van de geschatte 1,03 miljoen – en slechts 25,58% van de beoogde investeringen aangetrokken.
Wat zijn geavanceerde chemiecellen (ACC)?
Ze vertegenwoordigen een nieuwe generatie geavanceerde opslagtechnologieën die elektrische energie kunnen opslaan als chemische energie en deze indien nodig weer kunnen omzetten in elektrische energie. Lithiumionen – de steunpilaar van batterijen voor mobiele telefoons – zijn tegenwoordig het meest prominent onder deze klasse batterijen. Het plan is echter ‘technologie-agnostisch’ en staat open voor andere combinaties, zoals nikkel-mangaan-kobalt-, lithium-ion-fosfaat- en natrium-ion-batterijen.
BEHEERDER | Kort samengevat: over de EV-reis van India
Wat is het doel van deze regeling?
Het ACC PLI-programma, gelanceerd in oktober 2021, was bedoeld om een binnenlands ecosysteem voor de productie van batterijen te katalyseren en een vrijwel totale afhankelijkheid van Chinese import te verminderen. Uit een analyse uitgevoerd door het Institute for Energy Economics and Financial Analysis (IEEFA) en JMK Research and Analysis blijkt echter dat de ambitieuze doelstellingen van het beleid zich nog niet hebben vertaald in een significante gerealiseerde capaciteit. Vanaf oktober 2025 is nog maar 2,8% van het beoogde vermogen van 50 GWh in gebruik genomen. De 1,4 GWh is afkomstig van een enkele ontvanger, Ola Electric. Bovendien zijn er, ondanks een gerichte uitbetaling van ₹ 2.900 crore binnen deze periode, nul fondsen uitbetaald omdat geen enkele begunstigde aan de vereiste mijlpalen heeft voldaan.
Lees ook | De overheid rolt 100% subsidie uit voor elektrische laadinfrastructuur onder PM E-Drive
Hoe zou de regeling werken?
Het voornaamste doel van de regeling was om de industrie aan te moedigen binnenlandse capaciteit op te bouwen voor essentiële componenten zoals kathodes, anodes en elektrolyten. Dit moest gebeuren door grote particuliere spelers en mondiale technologiepartnerschappen naar de sector aan te trekken en daarbij de batterijkosten te verlagen om de adoptie van elektrische voertuigen en energieopslagsystemen (ESS) te versnellen. Deze laatste zijn grote blokken batterijcellen die kunnen worden gebruikt voor het leveren van zonne- of windenergie, respectievelijk ’s nachts of op rustige dagen. Bedrijven moesten deelnemen aan een veiling om zich te committeren aan een minimale biedgrootte van 5 GWh en een nettowaarde van minimaal ₹ 225 crore per aandeel te hebben. GWh heeft capaciteit vastgelegd en batterijen geproduceerd. Voor elke verkochte batterij konden ze tot INR 2.000 per batterij eisen. KWh als subsidie. Er waren echter nog andere kanttekeningen: bedrijven moesten binnen twee jaar een binnenlandse toegevoegde waarde van 25% bereiken en in het vijfde jaar 60% DVA.
Lees ook | Wat is India’s nieuwste aanpak om de productie van elektrische voertuigen te lokaliseren?
Welke bedrijven zijn geselecteerd?
In de eerste veilingronde van de ACC PLI-regeling werden drie bedrijven geselecteerd als begunstigden: Ola Electric, Reliance New Energy en Rajesh Exports. Ola Electric kreeg een capaciteit van 20 GWh toegekend; Reliance New Energy verzekerde zich aanvankelijk van 15 GWh in de eerste ronde en won vervolgens nog eens 10 GWh in de tweede veilingronde; en Rajesh Exports kreeg een capaciteit van 5 GWh toegekend.
Lees ook | Center kondigt richtlijnen aan om de productie van elektrische auto’s te stimuleren
Waarom is het plan mislukt?
Het plan schrijft voor dat de ontvangers hun faciliteiten binnen een ‘draagperiode’ van twee jaar in gebruik moeten nemen, een doel dat als onrealistisch wordt beschouwd voor het van de grond af opbouwen van complexe gigafabrieken in een opkomende markt. Bovendien waren de DVA-eisen moeilijk omdat India niet over voldoende faciliteiten beschikt om mineralen, lithium, nikkel en kobalt te verwerken. Ten tweede gaven de evaluatiecriteria van het programma prioriteit aan DVA en ondersteunen ze benchmarks boven eerdere productie-ervaringen. Gevestigde batterijspelers zoals Exide en Amara Raja kwamen dus niet in aanmerking, waardoor het project in handen kwam van nieuwkomers die nog steeds technische basisvaardigheden aan het opbouwen zijn. Ten slotte heeft India’s afhankelijkheid van China voor grondstoffen, technische competentie en knowhow tot trage vooruitgang geleid. Een groot knelpunt is de vertraging bij de visumgoedkeuringen voor Chinese technische specialisten, omdat India geen geschoolde mankracht heeft voor de productie van cellen.
Welke oplossing wordt in het rapport aanbevolen?
Onmiddellijke aanbevelingen omvatten onder meer versnelde visa voor technische experts en het verlengen van de implementatiedeadlines met minstens een jaar om af te zien van de huidige sancties. Voor succes op de lange termijn zijn regelingen nodig voor de raffinage van kritische mineralen en de productie van componenten, samen met gerichte R&D en talentontwikkeling.
Uitgegeven – 1 februari 2026 om 02.10 uur IST
