New York City, VS – 14 jaar lang bouwde BC Dodge een carrière op door de verhalen van anderen te vertellen als marketing- en communicatieprofessional in de non-profitsector in de regio Washington, DC in de Verenigde Staten. Maar eind 2024 stuitte de stabiele carrière op een verkeersdrempel.
Hij werd ontslagen tijdens een herstructureringsronde. Het nieuws kwam zonder waarschuwing binnen. De ene dag had hij een baan en de volgende dag zat hij thuis naar de cijfers te staren, terwijl hij probeerde uit te vinden hoe hij de hypotheek kon blijven betalen en eten op tafel kon krijgen.
Uitgelichte verhalen
lijst van 4 artikelenhet einde van de lijst
Hij is getrouwd en zijn partner is leraar, maar de wiskunde klopte niet. Eén salaris kan de zaken voor een tijdje dekken, maar niet lang genoeg om stabiliteit op de lange termijn te behouden.
Hij ging dus meteen op zoek naar nieuw werk. In drie maanden tijd diende hij 350 sollicitaties in. Hij kreeg zes interviews.
Na maanden zoeken veranderde er iets.
Hij doorliep het wervingsproces voor een in Washington DC gevestigde non-profitorganisatie, waardoor hij ver genoeg kwam om tegenover het senior management te zitten. Het voelde alsof hij eindelijk rust kreeg.
Toen verschoof de aarde weer. Toen Dodge solliciteerde voor een nieuwe baan, adviseerde Elon Musk, de rijkste man ter wereld, de regering van de Amerikaanse president Donald Trump over hoe de federale overheid kon worden ingekrompen, en dat betekende dat er moest worden bezuinigd op de financiering van agentschappen die contracten en fondsen verstrekken aan een aantal non-profitorganisaties in het hele land. De inslagen golfden naar buiten en Dodge kwam in het vizier terecht.
Contracten werden opgezegd en de financieringsstromen droogden op. Non-profitorganisaties die afhankelijk zijn van staatssteun moesten hun ambities terugschroeven en terugschroeven – dezelfde non-profitorganisaties waar Dodge werk van zocht.
“Ik kreeg een telefoontje van HR dat ze niet van plan waren mensen aan te nemen voor de functie en dat alle aanwervingen in de wacht stonden. Ik kon niet met ze in discussie gaan omdat ik hetzelfde had gehoord van organisaties waarmee ik had gesproken sinds ik begon te solliciteren. We vertrouwden op federale fondsen en nu zijn ze weg”, zei Dodge.
Daarna was het terug naar de tekentafel. Hij begon opnieuw te zoeken, maar deze keer met een wolk van onzekerheid die over de hele sector waarin hij werkt hing. Dodge nam eindelijk wat hij kon krijgen: parttime werk in zijn vakgebied. Het salaris lag ver onder wat hij voorheen had verdiend, maar hij accepteerde het toch. Een bepaald inkomen, zo redeneerde hij, was beter dan geen inkomen.
Het resultaat is ondertewerkstelling. Gebrek aan werkgelegenheid kan zich op verschillende manieren manifesteren, vaak wanneer werknemers fulltime werk zoeken, maar alleen parttimebanen kunnen vinden, of wanneer de banen waarin zij werken niet ten volle gebruik maken van hun vaardigheden en opleiding. Het wordt over het algemeen geassocieerd met bedrijfstakken zoals restaurants of de detailhandel, maar het strekt zich ook uit tot gebieden met minder middelen en krimpende kansen, waaronder de non-profitsector, waar banen steeds onzekerder worden en voltijdse stabiliteit moeilijker te vinden is als gevolg van de golf van arbeidsongeschiktheid. overheidssubsidies in 2025.
Het resultaat is lagere inkomens voor werknemers die onvoldoende werk hebben, soms onder de kosten van levensonderhoud of zelfs waardoor ze in de gelederen van de werkende armen terechtkomen.
Volgens het Economic Policy Institute, dat de werkloosheidspercentages sinds 1978 bijhoudt, is het gebrek aan werkgelegenheid toegenomen. Tegenwoordig heeft 8 procent van de Amerikaanse bevolking een tekort aan werkgelegenheid, een stijging van 0,5 procent ten opzichte van 2024 en een stijging van 1,1 procent ten opzichte van 2023.
Tegelijkertijd zien velen in de VS hun uitgaven stijgen.
De impact van de tarieven heeft mensen met een laag tot middeninkomen harder getroffen dan anderen. Uit analyse van het Yale Budget Lab is gebleken dat huishoudens met een lager inkomen een hoger percentage van hun inkomen na belastingen betalen aan goederen die onderworpen zijn aan tarieven dan huishoudens met een hoger inkomen, zelfs als de kosten van levensbehoeften zoals gezondheidszorg stijgen.
Eerder dit jaar slaagden de leiders van het Congres er niet in de subsidies voor de Affordable Care Act te verlengen. Volgens een analyse van de Kaiser Family Foundation stegen de premies met gemiddeld 144 procent.
“Sommige mensen zijn hun baan kwijtgeraakt en hebben nieuwe gevonden die minder betalen, maar anderen hebben hun baan behouden, maar hun gezondheidszorgpremies zijn gestegen. Hun energierekeningen zijn ook gestegen. Hun lonen dekken niet langer de basiskosten van levensonderhoud”, zegt Jillian Hishaw, een persoonlijke faillissementsadvocaat in Charlotte, North Carolina.
Ze zei dat ze vanwege dit soort hogere kosten en een stagnatie op de arbeidsmarkt een toename ziet in het aantal persoonlijke faillissementsaanvragen bij pogingen van potentiële klanten om hun huis niet te verliezen door marktafscherming.
“Vorige week werden er op één dag 85 faillissementen ingediend in Mecklenburg County (waar Charlotte is gevestigd). Er gebeuren dagelijks faillissementen, maar 85 faillissementen op één dag zijn ongewoon hoog. Twee jaar geleden lag het dagelijkse gemiddelde tussen de 10 en 20, maar nu naderen de faillissementen elke dag de drievoudige cijfers”, aldus Hishaw.
Krimpende opties
De toenemende economische druk treft werknemers in verschillende sectoren, waaronder de financiële en administratieve dienstverlening. Een accountant uit Ohio, die niet wilde dat zijn naam werd gepubliceerd, heeft de afgelopen jaren een lappendeken van boekhoudkundige en administratieve banen gehad. In maart werd hij ontslagen bij een onderzoeksorganisatie in centraal Ohio.
Na maanden zoeken heeft hij een nieuwe baan gevonden, maar niet als accountant, en het salaris dekt bij lange na niet zijn levensonderhoud.
“Ik werk als verkoopcoördinator, wat ik eigenlijk niet wil doen, maar het was het enige dat ik kon bedenken: hoe erg de dingen zijn. Het is niet genoeg om van te leven”, zei hij.
De arbeidsmarkt staat onder druk. Volgens Challenger, Gray & Christmas bedroeg het aantal ontslagen in 2025 ruim 1,1 miljoen, terwijl de banengroei geen gelijke tred hield met slechts 584.000 nieuwe banen. Als gevolg hiervan nemen steeds meer werknemers genoegen met onderbetaald of deeltijdwerk dat de basiskosten van levensonderhoud niet dekt, waaronder Dodge en de accountant.
Michele Evermore, senior fellow bij de National Academy of Social Insurance, zegt dat de economische onzekerheid wordt aangedreven door tarieven en ontwikkelingen in de economie kunstmatige intelligentie heeft bedrijven in een breed scala van sectoren feitelijk in de wacht gezet, waarbij de status quo werd gehandhaafd of teruggeschroefd.
“Mensen die toch al in de marge zitten, worden volledig buitengesloten, en het zet druk op iedereen die vasthoudt aan een baan”, zegt Evermore tegen Al Jazeera.
In januari bereikte een van de belangrijkste maatstaven van het gebrek aan werkgelegenheid, namelijk het aantal mensen dat om economische redenen in deeltijd werkt, zoals het onvermogen om voltijds werk te vinden of minder uren te werken, 4,9 miljoen. Dat was een daling van 453.000 ten opzichte van de voorgaande maand, maar een stijging van 410.000 ten opzichte van vorig jaar rond deze tijd, volgens het banenrapport van januari dat woensdag werd vrijgegeven door het Bureau of Labor Statistics.
De langdurige werkloosheid is ten opzichte van deze tijd een jaar geleden met 386.000 gestegen tot 1,8 miljoen, hoewel deze onveranderd blijft ten opzichte van de voorgaande maand.
Volgens Challenger, Gray & Christmas is de non-profitsector het afgelopen jaar bijzonder hard getroffen en zijn er in 2025 28.729 banen verloren gegaan, een forse stijging ten opzichte van de 5.640 banen het jaar daarvoor.
Net als de accountant uit Ohio is Dodge op zoek naar nieuwe kansen sinds hij anderhalf jaar geleden zijn fulltime functie verloor. Hij heeft op 460 banen gesolliciteerd en slechts een handvol sollicitatiegesprekken gekregen.
Weekends werken, afwassen
De markt wordt alleen maar krapper. Amerikaanse werkgevers hebben in januari meer dan 108.000 banen geschrapt, terwijl werkgevers hun intenties aankondigden om slechts 5.300 nieuwe banen per maand aan te nemen, het laagste sinds Challenger, Gray & Christmas dit in 2009 begonnen te volgen.
“Werkgevers willen momenteel geen grote investeringen doen, inclusief het verhogen van de lonen voor hun personeel”, voegde Evermore toe, die als beleidsadviseur bij het Amerikaanse ministerie van Arbeid diende tijdens de regering van de voormalige Amerikaanse president Joe Biden.
In december bleef de omzet op de arbeidsmarkt stagneren. Te midden van economische onzekerheid en een vertraging van de groei van nieuwe banen houden veel Amerikanen vast aan de banen die ze al hebben. Volgens de Job Openings and Labour Turnover Survey (JOLTS) van het Bureau of Labor Statistics daalde het aantal vacatures naar 6,5 miljoen, een daling van 386.000 ten opzichte van de voorgaande maand.
Aanwervingen en scheidingen, waaronder ontslagen, bleven ongewijzigd. Dat volgde op het rapport van november, dat ook weinig beweging liet zien in zowel de nieuwe aanwervingen als het aantal werknemers dat hun baan verliet.
Alles bij elkaar betekent dit dat het voor mensen als de accountant steeds moeilijker zal worden om een nieuwe baan te vinden, hetzij in deeltijd ter aanvulling van hun bestaande inkomen, hetzij om deze geheel te vervangen.
“Ik werk ook in het weekend in het café van een vriend, waar ik de afwas doe, en ik ben nog steeds aan het solliciteren en solliciteren voor andere vacatures. Maar het is hetzelfde verhaal, geen aanbiedingen. Tegelijkertijd overweeg ik om van carrière te veranderen of zelfs terug naar school te gaan, ook al heb ik al een masterdiploma”, zei hij.
De gedeelde nood heeft ook geleid tot een onwaarschijnlijk gevoel van kameraadschap onder degenen die moeite hebben om rond te komen, ook al blijven de vooruitzichten somber.
Dodge vindt het terwijl hij laat op de avond door Reddit scrollt en ziet hoe vreemden versies van dezelfde afgebroken zoekopdracht vertellen.
“Ik oordeel veel”, zei hij, “door depressief te zijn over de staat van de politiek en de wereldeconomie en troost te putten uit de wetenschap dat ik niet de enige ben die moeite heeft om na twaalf, dertien, veertien of zelfs vijftien maanden een levensvatbare baan te vinden.”
Voorlopig is de herkenning van anderen die op dezelfde plek vastzitten en tegen dezelfde muren aanlopen, voldoende om hem op de been te houden, sollicitaties te sturen en te wachten op een antwoord dat misschien niet eens komt.
