Sommige subprime kredietverstrekkers lijken te worden geconfronteerd met druk zoals schuldenniveaus en het rentetarief van de kredietnemer standaardinstellingen beginnen toe te nemen in Canada en de VS, wat ertoe kan leiden dat velen zich afvragen of er vroege parallellen zijn met de financiële crisis van 2008.
De zorgen komen als Amerikaanse tarieven en de oorlog erin Iran De pijn voor de consumenten blijft toenemen en het doet financieel pijn lijkt uit te bloeden in de middenklasse.
Deskundigen waarschuwen dat als een crisis het probleem snel verergert, dit gevolgen kan hebben voor de bredere economie.
“Als steeds meer Canadezen failliet blijven gaan, zit het bedrijf in de problemen en willen we niet terug naar 2008”, zegt Stacy Yanchuk Oleksy, CEO van Money Mentors, een in Alberta gevestigde kredietadviesdienst.
“Wat we zullen zien is dat het aantal faillissementen zal toenemen. Niemand is beter af als steeds meer Canadezen insolvent zijn, toch? Iemand moet ervoor betalen.”
Zijn de kredietverstrekkers de volgende, nu consumenten het moeilijk hebben?
Hoe hoger kosten van levensonderhoud veroorzaakt door een stijging van de inflatie sinds de pandemie en een stijging van de rentetarieven hebben het voor veel Canadezen een uitdaging gemaakt om rond te komen.
Dit geldt vooral voor huishoudens met een lager inkomen, die doorgaans lagere kredietscores hebben.
Lagere kredietscores betekenen dat het moeilijker is om een lening of kredietlijn te krijgen in vergelijking met een hogere score. Dit kan een hypotheek, autolening, creditcard, banklening of zelfs een persoonlijke lening zijn.
Deze leners met een hoger risico – degenen met lage kredietscores – worden ‘subprime’ genoemd, en degenen die hen leningen met een hoger risico verstrekken – doorgaans tegen een veel hogere rente – staan bekend als ‘subprime-leners’.
Grotere banken en kredietinstellingen in Canada richten zich doorgaans op individuen en bedrijven met een lager risico, hoewel sommige een hoger risicoprofiel kunnen aannemen tegen duurdere rentetarieven.
Er zijn opties beschikbaar voor mensen met een hoger waargenomen risico om een lening of kredietlijn te verkrijgen, maar dit betekent doorgaans dat zij hogere rentetarieven moeten betalen bij alternatieve of subprime-kredietverstrekkers vanwege het inherente risico dat deze kredietnemers hun leningen mogelijk niet kunnen terugbetalen.
Voor sommige van deze kredietverstrekkers met een hoger risico is dat precies wat er nu gebeurt.
Ontvang wekelijks geldnieuws
Ontvang elke zaterdag deskundige inzichten, vragen en antwoorden over markten, huisvesting, inflatie en persoonlijke financiën.
Een Canadese alternatieve financiële kredietverstrekker genaamd Goeasy zag zijn aandelenkoers de afgelopen maand met 70 procent kelderen, na de aankondiging, en rapporteerde kort daarna een enorme, onverwachte toename van de kredietverliezen in het meest recente kwartaal.
“Goeasey is al heel lang actief in de subprime-leningensector en in de afgelopen cycli hebben ze bewezen zeer bedreven te zijn in het aanpassen aan de kredietcyclus en het binnenhalen van voldoende geld om kredietverliezen op te vangen en een zeer hoog rendement op eigen vermogen te genereren – zelfs in tijden van onrust”, aldus Mike Vinokur, Senior Wealth Advisor en Portfolio Manager bij Propellus IA Wealth Private Partner bij Propellus IA Wealth.
“Misschien hebben ze niet de juiste due diligence gedaan of niet de juiste controles uitgevoerd, en het ontploft.”
Vinokur voegt eraan toe dat, hoewel de strijd om Goeasy een eenmalige situatie lijkt te zijn, zelfs grote banken kleine scheurtjes beginnen te zien verschijnen in leningen met een lager risicoprofiel.
“Leners met lagere kredietscores die geen toegang hebben tot de typische prime-leningregelingen van een van de zes grote banken, wenden zich bijvoorbeeld tot alternatieve kredietverstrekkers die verschillende beoordelingsmethoden gebruiken om krediet te verstrekken”, zegt Vinokur.
“We hebben bij de grote banken meer niet-renderende leningen gezien (leningen die in gebreke blijven of bijna failliet gaan), en het is met prime krediet dat er nu misschien een hoger niveau van niet-renderende leningen in realtime te zien is, waarbij kredietverstrekkers contact zoeken met subprime-leners.”
Als kredietnemers in gebreke blijven bij het aflossen van leningen, inclusief huishoudens met een lager risico en hogere inkomens, zou er een rimpeleffect kunnen optreden dat de bredere economie beïnvloedt als meer kredietverstrekkers zichzelf niet beschermen om potentiële verliezen op slechte leningen op te vangen.
“Canadezen raken steeds meer gestrest. Ze worden tot het uiterste gedreven wat betreft hun budget, en wat er dan gebeurt, is dat zodra je het randje bereikt, je nu op kredietproducten leunt”, zegt Yanchuk Oleksy.
“Als ze ons om hulp vragen omdat de stress en de schuldenlast hen te boven zijn gegaan, hebben ze soms een dieptepunt bereikt en is insolventie de enige optie.”
Verspreiden de subprime-risico’s zich?
Dat gezegd hebbende, benadrukten financiële experts die met Global News spraken dat, hoewel er druk is op subprime-leners en sommige subprime-leners, de situatie voorlopig over het algemeen geïsoleerd lijkt.
Maar voor de bredere economie kunnen de zaken veranderen als het probleem zich snel versnelt.
“Er staat veel kapitaal op de balansen van onze financiële instellingen om elke vorm van neergang te ondersteunen”, zegt Vinokur.
“We moeten de situatie in de gaten houden om te zien hoe snel de escalatie verandert, want dat is altijd de belangrijkste vraag.”
Vinokur gebruikt de COVID-19-pandemie als recent voorbeeld van een ‘groot probleem’ dat snel zou kunnen uitgroeien tot een klein, geïsoleerd probleem in het financiële systeem.
“Kunnen banken hun bestaande winstgevendheid gebruiken om de klap op termijn te verzachten, wachten op die stabiliteit en dan overgaan naar de volgende economische cyclus?” zegt hij.
Wat is er nu anders dan in 2008?
Sinds de financiële crisis van 2007 tot 2009 moeten kredietverstrekkers zoals grote banken en andere instellingen in de Verenigde Staten en Canada beter voorbereid zijn op potentiële problemen.
In 2011, de Verenigde Staten Federale Reserve begonnen banken te verplichten stresstests te ondergaan om te meten in hoeverre ze in staat waren de gevolgen van potentiële economische schokken op te vangen en geld te blijven lenen.
In Canada kregen banken van de Bank of Canada de opdracht om vanaf 2018 voorzieningen voor kredietverliezen opzij te zetten ter voorbereiding op mogelijke economische neergangen, in plaats van er achteraf op te reageren.
De details werden gedeeld in een onderzoek uit 2016 met de titel “Timing van de voorzieningen van banken voor kredietverliezen tijdens de crisis.“
“Naar aanleiding van de mondiale financiële crisis, en op voorstel van de Financial Stability Board, hebben de G-20 en het Bazels Comité voor Bankentoezicht een project geïnitieerd om het opgebouwde verliesmodel te vervangen door het verwachte verliesmodel”, aldus de Bank of Canada.
“Dit heeft geresulteerd in de overgang van het opgelopen verliesmodel onder IAS 39 naar het verwachte verliesmodel onder International Financial Reporting Standards (IFRS) 9, dat naar verwachting in 2018 van kracht zal worden (bijvoorbeeld Gaston en Song (2014)). Onder IFRS 9 moeten banken niet alleen rekening houden met kredietverliezen die zich al hebben voorgedaan, maar ook met toekomstige verliezen.”
Vorige maand een aantal de grootste banken in Canada hebben aangekondigd dat zij hun voorzieningen voor kredietverliezen hebben verhoogd te midden van de toenemende economische onzekerheid als gevolg van de handelsoorlog en de Amerikaanse tarieven.
Dit betekent dat de banken zich zorgen maken dat een deel van de leningen die zij aan kredietnemers hebben verstrekt, in gebreke zal blijven en dat zij uiteindelijk winst zullen maken.
Het was ook vlak voordat de oorlog tegen Iran begon, waardoor de energiemarkten enorm omhoog gingen vanwege zorgen over het mondiale aanbod, die tot een piek in de inflatie zouden kunnen leiden.
Vinokur zegt dat Canada zich in een relatief goede positie bevindt de vraag en inkomsten naar energiebronnen zoals olie stijgenen het banksysteem verkeert in een goede financiële positie ondanks dat veel consumenten moeite hebben met het betalen van hun leningen.
“Het zou heel snel heel extreem moeten worden, voordat ons banksysteem er echt de dupe van zou worden”, zegt hij.
“Op dit moment denk ik dat zij (de grote banken) redelijk conservatief zijn geweest in het toevoegen van kredietverliezen, leningverliezen of kredietverliezen, en laten we niet vergeten dat ze nog steeds recordwinsten maken.”
