Het zijn moeilijke tijden voor creatievelingen. Of je nu schrijver, regisseur, acteur of kunstenaar bent, de wereld heeft een tekort aan kansen, vooral niet aan de mogelijkheden die betalen.
Maar zelfs Oscarwinnaars als scenarioschrijver en regisseur Barry Jenkins kenden geen lineair pad naar succes, zoals hij onlangs in een panel deelde over hoe je een carrière als filmmaker kunt volhouden.
Jenkins, de schrijver-regisseur achter Maanlicht En Als Beale Street kon pratenwas panellid bij “Achter de stoel: representatie en filmmaken”, een seminar over de filmindustrie, georganiseerd door de Directors Guild of America. In een één-op-één gesprek met collega-regisseur Anu Valia (Wij vreemden), adviseerde Jenkins het publiek hoe ze konden volhouden in een druk creatief veld.
“Velen van jullie zijn echt heel goed. Jullie zijn echt sterke instructeurs, maar er zijn er zoveel van jullie die zo sterk zijn”, begon hij. “Als ik nadenk over wat er nodig is om in een carrière als regisseur te blijven, als speelfilmregisseur, dan is dat wat je in godsnaam moet doen.”
Voor Jenkins betekende dit dat hij terugkeerde naar een baan in de detailhandel, zelfs nadat hij zijn eerste speelfilm had geregisseerd. Hij herinnerde zich dat hij aan zijn speelfilmdebuut werkte Medicijn tegen melancholiedie in 2008 werd uitgebracht en lovende kritieken kreeg, en onder meer een Critici van de New York Times‘Kiezen.
“Ik heb een film van $ 15.000 gemaakt met vrienden met wie ik naar de filmschool ging”, zei Jenkins over de film. “Ik heb toen drieënhalf jaar bij Banana Republic gewerkt terwijl ik een deal had met Focus Features en een agent bij CAA omdat ik een film op de eindejaarslijst had staan bij New York Times de huur niet betalen.”
In een ander ironisch voorbeeld zei Jenkins dat hij voedselwerker was op het ene filmfestival, terwijl zijn werk op een ander filmfestival speelde: “Ik had letterlijk een vertoning op het Toronto International Film Festival en ik was een concessiestand op het Telluride Film Festival”, vertelde hij. “Weet je waarom? (…) Ik wilde gewoon op de plek zijn waar de bioscoop was.”
In alle opzichten is Jenkins een weggelopen succesverhaal. Hij heeft de dromen van veel filmmakers verwezenlijkt nadat hij voor zijn film uit 2016 een Academy Award voor beste bewerkte scenario had gewonnen Maanlichtdie ook werd verkozen tot beste film van het jaar en nog twee keer werd genomineerd als regisseur en scenarioschrijver. Hij heeft ook de blockbuster-route van regisseren gevolgd Mufasa: De Leeuwenkoning voor Disney in 2024, de zesde meest winstgevende film van dat jaar met $ 723 miljoen aan de kassa.
Toen ik hoorde dat iemand zo succesvol als Jenkins zijn creatieve carrière nog steeds moest balanceren met ander werk om te veel aspirant-kunstenaars te omzeilen, die de sociale media gebruikten om uit te drukken hoe zijn advies zowel geruststellend als ontnuchterend is.
Een gebruiker schreef dat het horen van Jenkins’ verhaal terwijl ze bezig waren met hun eigen overlevingsmissie ‘een soort levensbevestigende’ was. Een ander herhaalde dit sentiment: “Dit bekijken nadat je thuiskwam van je dagelijkse werk … was noodzakelijk”, zij schreven.
Een andere gebruiker prees Jenkins omdat hij “openlijk praatte over het meest ongrijpbare onderwerp bij het maken van films”: waar hun geld eigenlijk vandaan komt. “Mensen zijn er moeder over. Hij is dapper”, voegden ze eraan toe.
Bekijk het volledige gesprek van Jenkins hieronder.
