De kracht van de menselijke geest tegenover onderdrukking en collectieve actie is een thema dat goed past in deze verdeelde tijden, maar… Pallichattambi Hij moest preciezer en geconcentreerder in zijn verbeelding zijn om de nobele bedoelingen te laten slagen, merkt Arjun Menon op.
FOTO: Tovino Thomas i Pallichattambi.
Belangrijkste punten
- IN PallichattambiDe regisseur reist terug naar het eind van de jaren vijftig om het verhaal te behandelen van een slinkende christelijke gemeenschap en haar strijd tegen externe opstanden tijdens een bijzonder tumultueuze periode in de politieke geschiedenis van Kerala.
- Dijo Jose Anthony en zijn auteur Suresh Babu bevolken de wereld Pallichattambi met geloofwaardige historische details, maar de generieke benadering van de geschiedenis schiet tekort.
- Tovino Thomas is het kloppende hart van Pallichattambi. Zijn sinistere leider wordt zowel een baken van verzet als een redder van de massa in de tweede helft.
De cinema van Dijo Jose Anthony wordt gekenmerkt door een toenemende vraag naar inclusiviteit in een wereld die wordt gedomineerd door verdeeldheid zaaiende loyaliteiten en irritante sociale omstandigheden. In zijn vierde regisseur, Pallichattambide directeur achter Jana Gana Manazet zijn zoektocht voort naar een ogenschijnlijk kwetsbare maar nobele held wiens innerlijke reis naar verlossing een morele confrontatie wordt met de veranderende sociaal-politieke fricties van het huidige moment.
De setting en plot van Pallichattambi
IN PallichattambiDe regisseur reist terug naar het eind van de jaren vijftig om het verhaal te behandelen van een slinkende christelijke gemeenschap en haar strijd tegen externe opstanden tijdens een bijzonder tumultueuze periode in de politieke geschiedenis van Kerala.
De bevrijdingsstrijd wordt ook wel genoemd Vimochana Samaram was een moeilijke periode in de politiek van Kerala die zich eind 1958 en begin 1959 afspeelde.
Een staatsbrede opstand tegen de eerste democratisch gekozen communistische regering In Kerala was het tijdperk gevuld met religieuze fragmentatie en fundamentalistische aanvallen op instellingen.
Deze opruiende periode, waarin de politieke onrust een ongekend hoogtepunt bereikte in een veranderende samenleving in Kerala, vormt het decor voor Pallichattambi situeert het verhaal van een redder en zijn volk.
Een plaatselijke kerk met een behoorlijk aantal partizanen besluit een strijdmacht op te richten tegen vermoedelijke communistische aanvallen. De ‘Christopher’-bende onder leiding van een omvangrijke Chattambi (Tovino Thomas) staat op gespannen voet met de lokale politiek van het heuvelstadje en de territoriale oorlog die door een andere lokale groep is uitgeroepen.
De kerkgangers zien Chattambi als de langverwachte ‘ene’ die hen kan beschermen tegen randelementen die hun plaats van aanbidding en daarmee hun manier van leven proberen te ondermijnen. Het is een zeer bruikbare lijn die is uitgerekt om een soms verleidelijke maar uiteindelijk inerte oefening te bieden in het vertellen van reguliere verhalen.
Het opvallende productieontwerp en de historische details
Dijo Jose Anthony en zijn auteur Suresh Babu bevolken de wereld Pallichattambi met geloofwaardige historische details, maar de generieke benadering van de geschiedenis schiet tekort.
Onderzoek en eigentijds productieontwerp zijn hier duidelijk het hoogtepunt en je kunt de diepte en breedte van de verbeelding in het spel zien die probeert een vergeten hoofdstuk in de geschiedenis van Kerala te fictionaliseren.
Maar het schrijven in één noot en de vermoeide uitvoering laten het personage, het centrale ‘cijfer’ dat de rode draad van het verhaal leidt, niet centraal staan. De held wordt een omvangrijk actiefiguur, gegeven een redelijk achtergrondverhaal en levensgrote dimensies die het gevoel hebben dat ze onderschreven zijn. De breedte van het raamwerk van de setting wordt verraden door de plotloze voortgang van de gebeurtenissen die bijna complementair lijkt aan de aandachtige scenografie die wordt getoond.
Brede, algemene schrijfstijl en meanderende stijlfiguren
Pallichattambi is een visueel weelderige film die erin slaagt het terrein tot een onverklaarbaar onderdeel van de stijgende inzet te maken. Maar elke beat is met voorbedachten rade en breed, en je voelt de déjà vu van vertrouwdheid die inherent is aan de stijlfiguren die worden gebruikt om het verhaal voort te stuwen.
Jakes Bejoy maakt de theaterervaring de moeite waard om de soundstage met de nodige keuzevrijheid in evenwicht te brengen. De inzet wordt voelbaar met de overijverige partituur van Bejoy, die er is om emotie bij de kijker op te wekken, en hij slaagt in dat nobele streven, terwijl het script nauwelijks standhoudt.
De begrippen die blijven hangen
Tovino Thomas is het kloppende hart van Pallichattambi. Zijn sinistere leider wordt zowel een baken van verzet als een redder van de massa in de tweede helft. De acteur slaagt erin wat charme en welwillendheid bij te brengen om de karakterisering met een toon te ondermijnen. Zijn dichotomie als ‘machospits met een hart van goud’ werkt door de zachtheid die hij in de overwegend flitsende uitvoering brengt.
Er is ook een interessante cameo die wat leven aan de procedure toevoegt. Er zijn stijlkeuzes van deze specifieke ‘cameo’ die onder de loep kunnen worden genomen wanneer de film op streaming verschijnt.
Leading lady Kayadu Lohar lijkt niet op haar plaats in een film die iets te veel leunt op zijn verankering en regionale gevoeligheid. Ze voelt zich een buitenaardse entiteit die in de steek is gelaten door de niet-gesynchroniseerde nasynchronisatie en de slecht doordachte romantische interacties met de held.
De ondersteunende cast, waaronder onder meer veteranen als Vijayaraghavan, Siddique en Baburaj, levert bruikbare wendingen terwijl de stadsmensen betrokken raken bij verschillende kanten van het centrale conflict in de film.
Laatste gedachten
Pallichattambi is een functionele oefening in actiecinema die zich noch richt op de logistiek van de actiechoreografie, noch de setting spannend genoeg maakt om te voldoen aan de verwachtingen van een ‘gekozen’ verhaal. Hoewel de actie niet overmatig wordt gebruikt, zoals in veel hedendaagse films, voelt het lukraak en ouderwets aan, en ontbreekt het aan de soepelheid die hoort bij de huidige standaarden van man-tegen-man-gevechtsscènes in onze films.
De film probeert een universele boodschap over het belang van ruimtelijkheid naar huis te brengen in een steeds meer gebroken woord dat door religie, ideologie of welke andere collectieve obsessie dan ook tot de rand wordt gedreven.
De kracht van de menselijke geest tegenover onderdrukking en collectieve actie is een thema dat goed past in deze verdeelde tijden, maar… Pallichattambi hij moest preciezer en gefocust zijn in zijn verbeelding om de nobele bedoelingen te laten slagen.
Pallichattambi Beoordeling Rediff-beoordeling:
