Ik schrijf er meestal over AI bekeken vanaf de bloedlijn, waarbij je kijkt naar hoe journalisten en mediabedrijven de technologie gebruiken de manier waarop ze werken veranderen, nieuwe doelgroepen bereikenEn transformeren hun organisaties. Maar de realiteit is dat er in de journalistieke gemeenschap een stigma heerst rond het gebruik van kunstmatige intelligentie. In gesprekken die ik voer met werkende journalisten en redacteuren is er duidelijk nog steeds sprake van een zekere terughoudendheid, zo niet regelrechte minachting, voor het gebruik van kunstmatige intelligentie in vrijwel elk onderdeel van hun werk.
Kijkend naar de recente berichtgeving over journalisten die kunstmatige intelligentie gebruiken, zou je kunnen denken dat een deel van die minachting aan het vervagen is. De Wall Street Journal onlangs geprofileerd Hoe Activa zakelijk redacteur Nick Lichtenberg gebruikt AI om zijn productie een boost te geven, waarbij hij soms wel zeven verhalen op één dag schrijft. dezelfde dag, De kabel gemarkeerd hoe verschillende prominente journalisten – waaronder ook onafhankelijken als Alex Heath en Taylor Lorenz New York TimesKevin Roose – gebruik AI bij verschillende redactionele taken, soms bij het schrijven zelf.
Door dit alles voelt het alsof er een soort dam is doorgebroken, en ik denk niet dat het toeval is dat dit op hetzelfde moment gebeurt. Claude Cowerk– dat iedereen ongelooflijk krachtige agent-AI biedt – heeft het AI-landschap getransformeerd. (Een interessante kanttekening die verborgen ligt in al deze berichtgeving over het gebruik van AI door journalisten is dat het erop lijkt dat Claude hard op weg is te worden wat de Mac onder mediaprofessionals is geworden: het voorkeursplatform voor creatieven die ‘het beter weten’.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/03/media-copilot”imageUr”Mobile” ://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/03/fe289316- bc4f-44ef-96bf-148b3d8578c1_1440x1440.png “eyebrow” “, “headline”:u003Cstrongu003ESonner to The Media Copilotu003C/strongu003E “dek”: Wilt u meer weten over hoe AI de media verandert? Mis nooit meer een update van Pete Pachal door u aan te melden voor The Media Copilot href=u0022https://mediacopilot.substack.com/u0022u003Emediacopilot.substack.comu003C/au003E”,”subhed”>Een waarschuwend verhaal in kopiëren en plakken
Maar hoewel de relatie tussen journalisten en AI is opgewarmd, werd deze vorige week met een koude emmer water in het gezicht gespat toen New York Times banden verbreken met een freelanceschrijver die een boekrecensie had ingediend die op zijn minst gedeeltelijk door AI was geschreven. Recensie door Alex Prestonuitgebracht begin januari, bevatte passages die vrijwel identiek waren aan Christobel Kents recensie van hetzelfde boek waarin werd gepubliceerd De Bewaker maanden eerder.
Preston gaf toe dat hij AI gebruikte bij het schrijven van zijn boekrecensie en zei dat hij ‘een ernstige fout had gemaakt’. Hoewel het incident zeker een wake-up call voor is Tijden (En niet noodzakelijkerwijs de eerste) over hoe het communiceert AI-politiek voor freelancers is het ook een alarmsignaal voor elke redactiekamer die in de verleiding komt om meer AI-gebruik in hun activiteiten toe te staan. Plotseling is er een fout die alle regels ertegen lijkt te rechtvaardigen.
Daarom is het belangrijk om dit direct aan te pakken. Het incident stuurt ons terug naar de donkere grot van AI-schandalen in de media CNET’s door bot geschreven servicejournalistiek naar de verzonnen boektitels in Chicago Sun-Times‘Zomerleeslijst’ vorig jaar. Het dreigt alle winsten die veel journalisten en redactiekamers boeken te ondermijnen productiviteitinhoudsoptimalisatie en meer, waardoor degenen die net hun eerste stappen met AI zetten mogelijk worden aangemoedigd om terug te vallen op de eenvoudige, algemene regel van ‘gebruik het gewoon niet’.
Daarom is het belangrijk om het van dichterbij te bekijken Hoe Er is gebruik gemaakt van AI zodat we beter onderscheid kunnen maken tussen goed en slecht gebruik van AI. Het is gemakkelijk om te zeggen dat er niet genoeg ‘mensen in de kring’ zaten (een term die steeds ongepaster wordt) – maar waar in de kring? Met aansporing, factchecking, iets anders? Het hele punt van AI is om een deel van de menselijke besluitvorming uit te besteden aan geavanceerde machines. Dus in plaats van te wijzen op het voor de hand liggende – dat mensen het proces moeten vormgeven en monitoren – is het beter om je te concentreren op de specifieke beslissingen die de AI moest nemen en of de mens voor de juiste parameters en beperkingen zorgde.
Als je dit nauwkeurig onderzoekt, blijkt het antwoord zeker nee te zijn. Volgens De Bewaker geschiedenisde twee recensies hebben een griezelig vergelijkbare taal – zo dichtbij dat het moeilijk is om regelrecht plagiaat te bestrijden. Kijk eens naar deze twee passages:
- Originele recensie, gepubliceerd op 21 augustus 2025: “Het allerbelangrijkste is een liefdeslied voor een land vol tegenstellingen, gehavend, door oorlog verscheurd, verdeeld, misleid en wonderbaarlijk: een Italië waar het leven kostuum en optreden is, en waar circussen verschijnen op woestenijen.”
- Tijden recensie, gepubliceerd op 6 januari 2026: “het bevolken van wat uiteindelijk een liefdeslied is voor een land van tegenstellingen: gehavend, verdeeld, misleid en wonderbaarlijk. Dit is een Italië waar het leven performance is, waar circussen op woestenijen verrijzen.”
Kijkend naar de data en de onmiskenbare overeenkomsten, kunnen we enkele conclusies trekken. Het is duidelijk dat Preston de AI direct of indirect vroeg om tekst te creëren die hij in het stuk wilde opnemen, en niet alleen op basis van zijn aantekeningen. Gezien het feit dat de twee recensies met een tussenpoos van vier maanden werden gepubliceerd (en gezien het doorgaans langdurige redactieproces). Tijden(hij heeft het waarschijnlijk al veel eerder ingediend), dat is vrijwel zeker niet genoeg tijd om de trainingsgegevens van de AI te updaten. Dat betekent dat de AI-tool die hij gebruikte internetzoekopdrachten (ook wel LAP) om de kopie mee te nemen.
Dit was een vergissing. Om Preston het voordeel van de twijfel te geven: het kan zijn dat hij niet bewust de AI heeft verteld die hij gebruikte om andere recensies van het boek te synthetiseren en het misschien heeft gepakt. De Bewaker zelf beoordelen. Maar hij heeft het zeker niet aan AI verteld niet om dit te doen, wat een essentieel onderdeel van uw prompt lijkt te zijn als u de sterk geplagieerde tekst wilt vermijden die hij uiteindelijk heeft toegevoegd.
Van taboe tot hulpmiddel
Het is voor herhaling vatbaar: in veel – zo niet de meeste – gevallen is de manier waarop u AI gebruikt belangrijker dan de vraag of u deze wel of niet gebruikt. Het vereist een grondig inzicht in de mogelijkheden en valkuilen van deze tools, zorgvuldig omgaan met de parameters van uw aanwijzingen en de bereidheid om uw proces voortdurend aan te passen. Het is een voortdurend proces en er zijn vangrails nodig, zoals ‘altijd’- en ‘nooit’-commando’s om specifieke problemen te vermijden en (menselijke) feitencontrole. Anders speel je met een pistool dat gemakkelijk kan afgaan.
Er zijn systemische waarborgen die verder gaan dan eenvoudige technieken. Of u nu een freelanceschrijver bent of een volledige redactiekamer, het loont om een AI-beleid te hebben. Zoals één gemiddelde AI-trainerNatuurlijk zou ik investeren in opleiding willen aanmoedigen, maar ik denk nog steeds dat het objectief gezien een goed idee is. Maar het allerbelangrijkste is dat het vallen en opstaan dat gepaard gaat met het uitzoeken van de grenzen van ‘goede AI’ buiten de publieke belangstelling moet worden gehouden als je dit kunt vermijden. In het geval van AI-ondersteund schrijven is het belangrijk om uw aanwijzingen en vangrails in een privé-sandbox te ontwikkelen.
Het lijkt misschien voor de hand liggend, maar een deel van de ‘magie’ van AI is dat het resultaten creëert die identiek lijken aan door mensen gemaakte resultaten die een rigoureus proces hebben doorlopen. Voor het ongetrainde oog voelt het ontstaan van competentie goed genoeg. Het ontsluiten van het potentieel van AI als partner op het gebied van schrijven en journalistiek betekent niet alleen vertrouwen in het onderliggende proces, maar ook uw rol aanvaarden bij het bouwen ervan, het testen ervan en het indien nodig aanpassen ervan. Hoe meer journalisten het doen, hoe meer het stigma verdwijnt.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/03/media-copilot”imageUr”Mobile” ://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/03/fe289316- bc4f-44ef-96bf-148b3d8578c1_1440x1440.png “eyebrow” “, “headline”:u003Cstrongu003ESonner to The Media Copilotu003C/strongu003E “dek”: Wilt u meer weten over hoe AI de media verandert? Mis nooit meer een update van Pete Pachal door u aan te melden voor The Media Copilot href=u0022https://mediacopilot.substack.com/u0022u003Emediacopilot.substack.comu003C/au003E”,”subhed”>Nieuwsbron
