Het testen van 3D-printers is een diepgaand proces. Drukkers gebruiken vaak niet dezelfde materialen of zelfs niet hetzelfde proces om modellen te maken. Ik test SLA, 3D-printers die hars en licht gebruiken om te printen, en FDM, printers die plastic op een plaat smelten. Elk heeft een unieke methode. Kernkwalificaties waar ik naar op zoek ben, zijn onder meer:
- Hardwarekwaliteit
- Eenvoudige installatie
- Inclusief software
- Uiterlijk en nauwkeurigheid van afdrukken
- Repareerbaarheid
- Ondersteuning van het bedrijfsleven en de gemeenschap
Een belangrijke testafdruk die het OG CNET-logo vertegenwoordigt, wordt gebruikt om te beoordelen hoe goed een printer gaten overbrugt, nauwkeurige vormen creëert en overhangende randen verwerkt. Het heeft zelfs kleine torentjes die helpen meten hoe goed de 3D-printer omgaat met temperatuurbereiken.
Bij het testen van de snelheid snijden we het model in plakjes met behulp van de standaard slicer die bij de machine wordt geleverd met de standaardinstellingen, en vergelijken we vervolgens de afdrukduur in de echte wereld met de voltooiingstijd van de instructies op de slicer. 3D-printers gebruiken vaak verschillende slicers, en deze slicers kunnen sterk variëren, afhankelijk van wat zij denken dat de voltooiingstijd is.
Wij gebruiken dan PrusaSlicer om te bepalen hoeveel materiaal de afdruk zal gebruiken en dat getal te delen door de werkelijke tijd die nodig was om af te drukken, waardoor we een nauwkeuriger getal krijgen voor de snelheid in millimeters per seconde (mm/s) waarmee de printer kan werken.
Elke bouwplaat moet tot een bepaalde temperatuur opwarmen, dus gebruiken we deze InfiRay thermische camera voor Android om te kijken hoe goed ze het doen. We stelden de bouwplaat in op 60 graden Celsius – de meest gebruikte temperatuur voor bouwplaten – wachtten vijf minuten totdat de temperatuur zich stabiliseerde en maten deze vervolgens op zes afzonderlijke plaatsen. Vervolgens hebben we het gemiddelde van de temperatuur berekend om te zien hoe dicht de 3D-printer de geadverteerde temperatuur benaderde.
Het testen van hars vereist verschillende criteria, daarom gebruik ik De standaardtest van Ameralab: drukt een klein harsmodel af dat eruitziet als een kleine stad. Dit helpt bepalen hoe nauwkeurig de printer is, hoe deze met kleine onderdelen omgaat en hoe goed de UV-blootstelling op verschillende punten in het model werkt.
Er worden ook veel andere anekdotische testprints met verschillende 3D-modellen op elke printer uitgevoerd om de levensduur van de onderdelen te testen en hoe goed de machine met verschillende vormen om kan gaan.
Voor de andere criteria heb ik het bedrijf ondervraagd om te zien hoe goed het reageert op vragen van de klantenondersteuning en hoe gemakkelijk het is om onderdelen te bestellen en deze zelf te installeren. Kits (printers die alleen semi-geassembleerd worden geleverd) worden beoordeeld op hoe lang en moeilijk het montageproces is en hoe duidelijk de instructies zijn.
