Er beginnen zich scheuren te vormen in de hausse aan financiering van fusie-energie

Het gebeurt in elke nieuwe sector: oprichters en investeerders streven naar een gemeenschappelijk doel totdat het geld begint binnen te stromen en de gedeelde visie uiteen begint te lopen.

Er ontstaan ​​scheuren in de wereld van fusie-energie, zoals ik vorige week met eigen ogen zag op het Fusion Fest van The Economist in Londen. Het temperde de algemene, levendige sfeer niet fusie-startups’ fondsenwerving van $1,6 miljard in de afgelopen twaalf maanden. Maar mensen verschilden van mening over twee belangrijke vragen: wanneer moeten fusie-startups naar de beurs gaan? En zijn nevenactiviteiten een afleiding?

Naar de beurs gaan was het allerbelangrijkste in ieders gedachten. In de afgelopen vier maanden hebben TAE Technologies en General Fusion plannen aangekondigd om te fuseren met beursgenoteerde bedrijven. Beiden zullen waarschijnlijk honderden miljoenen dollars ontvangen om hun R&D-inspanningen levend te houden, en investeerders, van wie sommigen het vertrouwen al twintig jaar trouw zijn gebleven, zien eindelijk een kans om geld te verdienen.

Niet iedereen is het daarmee eens. De meeste mensen met wie ik sprak waren bezorgd dat deze bedrijven te snel naar de beurs zouden gaan en dat ze geen belangrijke mijlpalen hadden bereikt die velen als cruciaal beschouwen bij het beoordelen van de voortgang van een gefuseerd bedrijf.

Eerst een samenvatting: TAE kondigde zijn fusie aan met de Trump Media & Technology Group in december. Hoewel de deal nog niet is afgerond, is de fusiekant van het bedrijf dat wel al ontvangen 200 miljoen dollar van een potentiële 300 miljoen dollar in contanten uit de deal, waardoor het een startbaan krijgt om door te gaan met de planning van zijn energiecentrale. (De rest zal naar verluidt op zijn bankrekening terechtkomen wanneer het het S-4-formulier indient bij de Amerikaanse Securities and Exchange Commission.)

Algemene fusie zei in januari dat het beursgenoteerd zou worden via een omgekeerde fusie met een speciaal acquisitiebedrijf. De deal zou het bedrijf $335 miljoen kunnen opleveren en de gecombineerde entiteit op $1 miljard kunnen waarderen.

Beide bedrijven konden het geld goed gebruiken.

Vóór de aankondiging van de fusie had General Fusion moeite om fondsen te werven, en vorig jaar rond deze tijd 25% van het personeel ontslagen toen CEO Greg Twinney een openbare brief uitvaardigde waarin hij pleitte voor investeringen. In augustus kreeg het een korte uitstel toen beleggers het dumpten Levenslijn van 22 miljoen dollarmaar dat soort geld duurt niet lang in de wereld van fusie, waar apparatuur, experimenten en werknemers niet goedkoop zijn.

Het standpunt van TAE was niet zo ernstig, maar er was toch wel wat geld voor nodig. Vóór de fusie haalde het bedrijf bijna 2 miljard dollar op, wat veel lijkt, maar houd er rekening mee dat het bedrijf bijna 30 jaar oud is. Bovendien bedroeg de waardering vóór de fusie volgens PitchBook $2 miljard. Beleggers zijn op zijn best break-even.

Geen van beide bedrijven heeft het wetenschappelijke break-evenpunt bereikt, een belangrijke mijlpaal die aantoont dat een reactorontwerp potentieel voor een energiecentrale heeft. Veel waarnemers betwijfelen of ze dat doel zullen bereiken voordat andere particuliere startups dat doen. Eén directeur vertelde me dat als ze in die schoenen zouden staan, ze niet zeker wisten hoe ze de tijd zouden moeten vullen met het opvragen van de kwartaalcijfers als de bedrijven niet snel het wetenschappelijke break-evenpunt bereikten.

Als TAE of General Fusion niets opleveren, vreesden verschillende mensen dat de publieke markten de hele fusie-industrie zouden verzuren.

Nu is misschien niet alles verloren. TAE is al begonnen met het op de markt brengen van andere producten, waaronder vermogenselektronica en bestralingstherapie voor kanker. Het zou het bedrijf op korte termijn inkomsten kunnen opleveren om de aandeelhouders tevreden te stellen. General Fusion heeft dergelijke plannen echter niet onthuld.

En daarin schuilt nog een kloof: de fusiebedrijven zijn het nog steeds oneens over de vraag of ze nu inkomsten moeten nastreven of moeten wachten tot ze een werkende energiecentrale hebben.

Sommige bedrijven grijpen de mogelijkheid aan om onderweg geld te verdienen. Geen slechte strategie! Fusion is een lang spel, dus waarom zou u uw kansen niet verbeteren? Beide Commonwealth-fusiesystemen En Tokamak-energie hebben gezegd dat ze magneten zullen verkopen. TAE en Shine Technologies houden zich beide bezig met nucleaire geneeskunde.

Andere startups zijn bang dat drukte een afleiding kan worden. Inertia Enterprises vertelde me bijvoorbeeld dat ze lasergericht zijn op hun energiecentrale. Dit komt overeen met wat een andere investeerder mij maanden geleden vertelde: – ze waren bang dat fusie-startups afgeleid zouden kunnen worden door winstgevende maar tangentiële bedrijven en van de leiding zouden kunnen vallen.

Er was ook geen consensus over het juiste moment om te publiceren. Ik hoorde een paar voorgestelde mijlpalen. Sommigen zijn van mening dat startups eerst de wetenschappelijke break-even-mijlpaal moeten bereiken, waarbij een fusiereactie meer energie genereert dan nodig is om te ontbranden. Dat is nog geen enkele startup gelukt. De andere opties zijn het break-evenpunt van de faciliteit – wanneer de reactor meer energie produceert dan de hele locatie nodig heeft om te functioneren – en commerciële levensvatbaarheid – wanneer een reactor voldoende elektronen produceert om een ​​betekenisvolle hoeveelheid aan het elektriciteitsnet te verkopen.

Mogelijk krijgen we vroeg of laat een antwoord op die vraag. Commonwealth Fusion Systems verwacht ergens volgend jaar een wetenschappelijke break-even te bereiken, en sommigen geloven dat het bedrijf dat zou kunnen gebruiken als een kans om naar de beurs te gaan.