In veel opzichten voelt het zo Avatar: Grenzen van Pandora kwam en ging in een oogwenk – deels vanwege een ongelukkige releasedatum in december waardoor games vaak worden begraven. En het is echt jammer, want De grenzen van Pandora is een van de beste Ubisoft-games van het afgelopen decennium: een verrassend meeslepende openwereldgame die zich verdiept in verkenningen en behendig onderzoekt Avatar-universum thema’s kolonialisme en vervolging. Maar De grenzen van Pandora staat aan de vooravond van een ontwikkeling, a tweede kans in de spotlight met een ontzettend sterke opstelling voor een uitbreiding die er direct op aansluit nieuwe film. Uit de as plaatst So’lek, het beste personage van Frontier of Pandora, aan het roer van een veel bozere, gewelddadigere ervaring, maar een die veel van de elementen lijkt te verfijnen die het originele spel geweldig maakten. Na bijna vier uur praktijktijd en inzicht van de ontwikkelaars, Uit de as het voelt alsof het krijgt wat een goede film-tie-in-game maakt, en het kan van alles zijn De grenzen van Pandora behoefte.
Uit de as speelt zich ongeveer een half jaar na de Secrets of the Spires DLC af. Maar misschien nog wel belangrijker: het houdt er rechtstreeks verband mee Vuur en asdat vindt slechts een paar weken later plaats, wanneer de RDA (Resource Development Administration) zich verbindt met de dodelijke nieuwe Mangwkan-clan. Deze nieuwe coalitie valt Kinglor Forest binnen en verstrooit de Aranahe-clan, waardoor So’lek ontwaakt in een oorlogsgebied waar zijn weerstandsvaardigheden echt op de proef worden gesteld.
Van alles wat we hebben gezien Vuur en asde derde film ziet er emotioneel veel aangrijpender uit dan de eerste en omarmt de woede van de brand en het verdriet van de nasleep ervan. Dit is iets dat James Cameron zelf beschrijft in een interview Wekelijks entertainmenten zegt: “Als je aan vuur denkt als haat, woede, geweld, dat soort dingen, en as zijn de naeffecten. Dus wat zijn de naeffecten? Verdriet, verlies, toch? En wat zal dat in de toekomst veroorzaken? Meer geweld, meer woede, meer haat. Het is een vicieuze cirkel. Dus dat is de manier van denken.”
Als directe aansluiting op de film, Uit de as ik wil niet alleen het verhaal en de setting nabootsen, maar ook de kernthema’s en het gevoel van de film zelf. Daartoe is deze uitbreiding opzettelijk veel meer gericht op actie en gevechten – en maakt daarom een aantal behoorlijk grote verbeteringen die daarbij passen. Maar misschien wel het meest fascinerend is hoe de bozere toon wordt weergegeven in het ontwerp van de wereld zelf.
De grenzen van Pandora presenteerde een van de mooiste openwereldomgevingen die ik ooit heb gezien, een opmerkelijke recreatie van de met wilde dieren gevulde bossen uit de Avatar-films. En in veel opzichten heeft Ubisoft Massive echt de toon gevonden van een levende, ademende wereld – met de nadruk op opkomende verkenningen en side-questing. Maar binnen Uit de asdeze wereld is blootgelegd nu enorme bosbranden het groene bos hebben gekapt en dieren vluchten voor de strijdkrachten van de RDA.
So’lek speelt deze keer de hoofdrol, maar interessant genoeg zal het spelerspersonage uit het basisspel, Sarentu, als bondgenoot verschijnen.
Ubisoft
Ubisoft Massive zegt dat de visuele en mechanische toestand van het bos tijdens de uitbreiding zal veranderen naarmate de vlammen zich verspreiden naast de invasie van RDA. Het is niet alleen verwoestend om het bos in deze staat te zien, maar de vlammen zelf kunnen je beschadigen of gevaarlijke zijwinden veroorzaken die je zullen dwingen nieuwe routes te vinden terwijl je met je Ikran vliegt.
Hoewel er nog steeds elementen van verkenning zijn Uit de asinclusief vijandelijke bases om neer te halen, waren de paar uur die ik speelde grotendeels gericht op missies en gevechten in het hoofdverhaal. Nogmaals, deze uitbreiding is zeer sterk gericht op meer directe gevechten, en So’lek heeft een aantal verbeteringen om daarbij te helpen. Hij kan drie verschillende soorten bogen en een verscheidenheid aan menselijke wapens uitrusten, naast een slecht uitziend halvemaanmes waarmee hij verwoestende melee-aanvallen en executies kan uitvoeren. Maar nog interessanter is dat dit mes elektrische ladingen kan aannemen, waardoor zowel vijanden kunnen worden verdoofd als een aantal puzzeloplossende opties worden geopend, zoals het gebruik van de lading om een rooster in een vijandelijke basis te openen. So’lek heeft ook een heel andere, meer gestroomlijnde vaardighedenboom en een soort strijdkreet die oplaadt en je in staat stelt om in een soort woedemodus te gaan, waardoor je schade voor een korte periode drastisch toeneemt.
Hoewel veel van de veranderingen subtiel zijn, wordt het vrij snel duidelijk hoeveel beter vechten hier voelt. Als het basisspel van De grenzen van Pandora gespeeld als Far Cry, Uit de as het een beetje meer in lijn brengen met zoiets als Battlefield. De andere grote verandering is dat je voor het eerst tegen andere Na’vi vecht, en de behendige en behendige Mangkwan voelen zich drastisch anders dan de menselijke soldaten. Deze vechters zijn enorm uitdagend om te vechten, waardoor je moet bukken en dekking moet zoeken – in plaats van alleen maar weg te schieten.
Net als zijn filmtegenhanger zijn vuur en de cyclus van branden centrale thema’s Uit de as – en dit komt tot uiting in een open wereld die voortdurend verandert.
Ubisoft
Maar nog interessanter vind ik het missieontwerp van Uit de as – die een black box-aanpak hanteert. Bij de hoofdmissie die ik speelde, moest ik door een RDA-kamp sluipen naar een enorme mijnbouwfaciliteit voordat ik op de bodem met een gigantisch wezen vocht. Dit is waar je de Far Cry-inspiratie echt tot uiting kunt zien, met een zestal manieren om door het kamp te komen (stealth of met vuurwapens) voordat je de faciliteit bereikt en opnieuw een handvol manieren hebt om verder te komen. Je kunt vijanden afleiden en via de voorkant naar binnen sluipen, of een kleine puzzel oplossen door een watertuit uit te zetten, je mes onder stroom zetten en daarmee een ventilatierooster openen. Dit soort black box-ontwerp doet opmerkelijk denken aan Ubisoft-klassiekers, en in sommige opzichten zelfs aan Splinter Cell, en biedt een hoop variatie – zelfs als je hetzelfde doel bereikt.
Maar het is belangrijk om op te merken Uit de as wordt geleverd met een grote update voor het basisspel die New Game Plus en een geheel nieuwe third-person-modus toevoegt. Eigenlijk Uit de as is speciaal ontworpen om deze derde persoonsmodus te verbeteren, waardoor je met een simpele duimklik kunt wisselen tussen de eerste en de derde persoon. Hoewel ik persoonlijk nog steeds de voorkeur geef aan het spelen van een game als deze in de eerste persoon, is het opmerkelijk hoe goed de nieuwe modus werkt – niet alleen een vaste functie, maar volledig geïntegreerd in de hele ervaring. Gevechten, verkenningen en puzzels oplossen zijn allemaal enigszins aangepast om tegemoet te komen aan het nieuwe gezichtspunt.
Uit de as heeft de gevechten aanzienlijk verbeterd, wat de staat van de gamewereld helpt benadrukken.
Ubisoft
Hoewel de grotere nadruk op actie misschien niet ieders ding is, Uit de as past thematisch opmerkelijk goed bij de richting van de Avatar-serie – en voelt nog steeds alsof het voortbouwt op de thema’s wraak en gemeenschap uit het basisspel, alleen op een andere manier. Maar ik ben net zo opgewonden om te zien dat een game opnieuw de ambitieuze film-koppeling maakt die als een puzzelstukje in de film past. Het idee om te gaan kijken Vuur en as in de bioscopen, kom dan thuis en download Uit de as Het voortzetten van dat avontuur vind ik heel spannend. Film-tie-in-games voelen alsof ze de afgelopen tien jaar een soort verloren kunst zijn geworden.
Er is sprake van een overweging Uit de as het is onmiskenbaar, mechanisch, thematisch en contextueel. En als deze uitbreiding erin slaagt de game en de film tegelijkertijd uit te breiden, zou het iets speciaals kunnen zijn.
