Op Bondi Beach is de plaats van een viering nu een gedenkteken voor een belegering waarbij Joden werden aangevallen.
Muadhi Slave is duidelijk nog steeds bezig met het verwerken van wat hij zag. Hij spreekt zacht en bedachtzaam terwijl hij terugdenkt aan de aangrijpende scènes die zich afspeelden tijdens een Chanoeka-viering die hij met vrienden bijwoonde.
“Toen het schieten begon, wist ik niet wat er gebeurde. Het waren echt harde knallen en mijn vriend draaide zich naar mij toe en zei: ‘niet kijken, en daarna renden we gewoon voor ons leven.’ Het was totale paniek en chaos. Moeders houden hun kinderen vast, vaders rennen. Oude mensen struikelden over elkaar. Gewoon in paniek.”
Bondi Beach maakt de laatste updates
Onder de doden bevond zich de vriend van meneer Slaven, Eli Snakereen in Londen geboren rabbijn en vader van vijf kinderen.
“Hij was een geweldig persoon, een vader, een echtgenoot, een introverte persoon, een geweldige één-op-één, en elke keer dat ik hem zag, glimlachte hij,” Mr. Slave me. Hij vreest dat ook andere vrienden zijn vermoord.
Op een poster vlakbij de plaats waar hij stierf staat een foto van rabbijn Schlanger met zijn eigen woorden ernaast: “In de strijd tegen het antisemitisme is de weg vooruit om meer Joods te zijn en meer Joods te lijken.”
Het is een gevoel dat wordt gedeeld door zijn vriend, meneer Slaven. ‘Ik blijf rondlopen en een zichtbare Jood zijn, en dat zal me niet tegenhouden’, zegt hij rustig maar uitdagend.
Minuten voordat hij voor zijn leven vluchtte, beschreef hij een vreugdevol tafereel. “Er waren hotdogkarren, rotsklimmen, suikerspinnen, kleine kinderen die rondrenden. Mensen met hun gezinnen, kletsend, pratend met vrienden, plezier makend.” Maar hij kon vannacht niet slapen; de nachtmerries van de verschrikkingen die daarop volgden, speelden zich opnieuw af in zijn hoofd.
Bondi Beach is nu rustig en er was vrijwel onmiddellijk sprake van solidariteit: mensen uit alle lagen van de bevolking kwamen hun respect betuigen, terwijl de Israëlische vlag trots naast de Australische vlag wapperde. Er is gezongen, gebeden, stilte.
Lees meer: Wat we tot nu toe weten
Massale schietpartijen zijn zeldzaam in Australië vanwege de strenge wapenwetten van het land. Maar nu heeft de Australische premier Anthony Albanese al toegezegd meer beperkingen te zullen bespreken.
Maar eigenlijk gaat het niet om wapens. Het gaat over attitudes, over haat en over het recht van mensen om veilig te bestaan. Deze gebeurtenis vond niet op zichzelf plaats. Er is een toename van antisemitische aanvallen geweest en Australië moet snel de confrontatie aangaan, niet alleen hoe te genezen, maar ook kritisch hoe joden te beschermen die zich op dit moment erg kwetsbaar voelen.
