Wun maakte jarenlang naast haar confectiekleding ook op maat gemaakte stukken. Hij telt Beyoncé, Adèle, Dame Gaga, Rosalia, Cardi B, Lizzo, Theems, Burna jongen, Bewaker En Björk als klanten – en was meer dan klaar om de couture-uitdaging aan te gaan. “Het heeft voor ons nooit echt gewerkt”, zegt hij over de confectiegame. “De markt is erg oververzadigd. Zelfs als een jong merk voor het eerst aandacht krijgt, is het moeilijk om het vast te houden. Er zijn simpelweg te veel ontwerpers, te veel merken, te veel kleding, en mensen kopen niet zoveel meer als vroeger. Dat is de realiteit.”
Het verlaten van het circus van confectiekleding, met zijn betaalde beroemdheden op de eerste rij en marketingwapenwedloop, was niet alleen een opluchting, het was ook logisch voor Wuns benadering van mode. “Ik geloof in de integriteit van ontwerpers”, zegt hij. “Zo zou een merknaam niet alleen roem opbouwen, maar ook een erfenis, een fundament. Het gaat over een ontwerper die een droom heeft, die iets anders wil doen, zijn vak wil beheersen en dingen wil aanbieden, niet alleen om geld te verdienen, maar voor de cultuur en de hele industrie zelf. Iets dat door de tijd heen kan blijven bestaan.” In het licht van de wegwerpcultuur is Wuns standpunt nobel, heroïsch, authentiek en drukt misschien wel het meest verfrissende aan hem uit: een gebrek aan cynisme. Hij ontwerpt vanuit het hart.
“Misschien lag couture altijd in lijn met de manier waarop ik ontwerp en werk”, zegt hij. “Het paste bij mij. Wat ik deed was me concentreren op wie ik ben als ontwerper. Wat zou ik anders doen? Ik maak elke collectie met pure emotie, omdat mensen alles kunnen haten, maar ze kunnen geen genegenheid en eerlijkheid haten. Ze vinden het misschien niet leuk, maar ze kunnen het niet haten omdat het waar is. Het is echt en ik geloof erin.”
Couture, zegt hij, zorgt ervoor dat hij “gerespecteerd wordt als een ontwerper die graag kleding maakt en het idee van het maken en maken van kleding serieus neemt in plaats van alleen maar producten te verkopen”. Als confectiekleding een uitputtende show- en verkoopronde was, ligt de uitdaging anders bij couture, waar het maanden kan duren om een look te perfectioneren. “Ik geef de voorkeur aan de manier waarop ik met couture worstel. Meestal worstel ik met hoeveel tijd en hoeveel middelen ik aan dit idee moet besteden – hoe kan ik het opnieuw ontwerpen en vooruit helpen?”
