Van garnalen-Jezus tot erotische tractoren: hoe virale AI-slop het internet overnam | Kunstmatige intelligentie (AI)

In de door algoritmen aangedreven economie van 2025 is Jezus de garnaal van de een de bijzaak van de ander.

AI-slop – de surrealistische inhoud van lage kwaliteit die sociale-mediaplatforms overspoelt die zijn ontworpen om meningen te cultiveren – is een fenomeen, zouden sommigen zeggen het fenomeen internet in 2024 en 2025. Merriam-Webster’s woord van het jaar dit jaar verwijst “slop” uitsluitend naar de internetvariant.

Het gebeurde kort na de opkomst van populaire grote taalmodellen, zoals ChatGPT en Dall-E, die de creatie van inhoud democratiseerden en grote delen van de internetbewoners in staat stelden afbeeldingen en video’s te maken die – in verschillende mate – leken op de creaties van professionals.

In 2024 begon het culturele hoogtepunten te bereiken. Opvallend onder deze waren Garnalen Jezuseen virale trend waarbij Facebook kortstondig werd overspoeld met door AI gegenereerde afbeeldingen van godheden versmolten met schaaldieren. Shrimp Jesus werd snel gevolgd door kenmerken van het AI-slop-genre: video’s van oude vrouwen beweert hun 122e verjaardag te vieren, en mini soapseries over het dramatische leven van katten.

In 2025 zette de vloedgolf zich voort en werd steeds griezeliger en explicieter inbreuk makend op het auteursrecht. In het voorjaar kwam Ghiblification – dat wil zeggen een trend waar gebruikers vandaan komen Nayib Bukele aan het Witte Huis voorgelegd foto’sinclusief uitzettingen, in de stijl van Studio Ghibli van Hayao Miyazaki. Dit specifieke moment werd mogelijk gemaakt door OpenAI’s release van een beeldgenerator aangedreven door GPT-4o; Sam Altman, de CEO van OpenAI, sprong op de trend door zijn X-profiel te Ghiblificeren en het nogal opmerkelijke te schrijven na:

Miyazaki, de hoofdarchitect van de kenmerkende handgetekende animatiestijl van Studio Ghibli, heeft elders gezegdover het onderwerp kunstmatige intelligentie: “Ik zou deze technologie helemaal nooit in mijn werk willen integreren. Ik ben er sterk van overtuigd dat dit een belediging is voor het leven zelf.”

Andere AI-slop-momenten volgden: een golf van video’s van door AI gegenereerde zwaarlijvige mensen die meedoen aan de Olympische Spelen, snelkookpannen die exploderen, meer katten. Ibrahim Traoré, het hoofd van de militaire junta in Burkina Faso, werd het centrum van een AI-slopcultus met video’s van Justin Bieber zingen in de straten van Ouagadougou.

In sommige opzichten is de AI-slop verbeterd. Voorbij zijn de dagen van zesvingerige handen en ontbrekende ledematen die kenmerkend waren voor de output van vroege beeldgeneratoren grotendeels voorbij. In sommige opzichten is de AI-slop echter nauwelijks veranderd. Het is nog steeds griezelig en contextloos, nog steeds rechtstreeks op de amygdala gericht, en nog steeds op jacht naar viraliteit dankzij de laagst denkbare toegangsdrempels: geen plot, geen expositie, surrealistische beelden en katten, katten, katten.

Door deze stroom van onwerkelijkheid te beschrijven als uitsluitend een technologisch fenomeen, wordt voorbijgegaan aan een van de belangrijkste drijfveren achter AI-slordigheid. In één visie is het het eindpunt van een algoritmisch bepaald internet dat is geoptimaliseerd voor betrokkenheid en is voorzien van krachtige nieuwe tools. Dat zal niet veranderen zolang de platforms en hun algoritmen dat niet doen.

Maar het is ook een product van een onderliggende wereldeconomie – een economie die overal aanwezig is en steeds afhankelijker wordt van een paar krachtige technologiebedrijven en een paar krachtige platforms, een economie die afnemende opbrengsten voor echt werk lijkt te bieden, maar royale fortuinen voor de gelukkige, virale weinigen.

AI-slopmaking is tenslotte een vak. Ze komen overal vandaan – van de VS tot India, Kenia en Oekraïne. In sommige opzichten zou je kunnen stellen dat AI-instrumenten een vreemde globalisering van inhoud mogelijk hebben gemaakt, zegt Arsenii Alenichev, die de productie van beelden in de mondiale gezondheidszorg bestudeert. Eerder dit jaar constateerde Alenichev een stortvloed aan ‘AI-armoedeporno’ op grote stockfotosites. Veel van de makers van de afbeeldingen leken volgens hem Oost-Europese gebruikersnamen te hebben.

“Het zou mij niet verbazen als het alleen maar kunstenaars zijn die van alles extreme beelden proberen te maken, in de hoop dat iemand ze zou kopen”, zei hij.

Het is niet eenvoudig om het in AI-slop te doen. Oleksandr, een AI YouTube de maker gevestigd in Tsjernivtsi, Oekraïne, schat dat alleen de top 5% van de makers ooit geld verdient met een video, en dat slechts 1% er zijn brood mee verdient.

Oleksandr startte zijn bedrijf in 2024 nadat hij stopte als professioneel volleybalspeler. Hij zat diep in de schulden, zei hij, en bevond zich op een dieptepunt in zijn leven: zijn vriendin had hem verlaten, zijn ouders woonden in het bezette Marioepol. Hij begon zich aan te sluiten bij Telegram-kanalen en YouTube te kijken video’s over hoe je geld kunt verdienen met YouTube.

Zijn eerste onderneming waren muziekkanalen waar hij door AI gegenereerde muziek afspeelde over afbeeldingen van sexy AI-meisjes. Hij had er zeven: retrowave, rock, jazz en meer. In eerste instantie stopte hij veel moeite in elke video, zei hij, maar hij besefte al snel dat het op YouTube niets uitmaakte. “Het was een lopende band, met vrij lage kwaliteit.”

Zijn video’s kregen aandacht en onderscheidden zich van honderden andere soortgelijke kanalen, zelfs tot het punt waarop een Japanse filmmaker contact met hem opnam om een ​​van zijn stukken in licentie te geven voor een korte film.

Toen breidde hij uit. Op het hoogtepunt van zijn bedrijf had hij een team van vijftien mensen die 930 kanalen beheerden, waarvan er met 270 met succes inkomsten werden gegenereerd. Op een gegeven moment verdienden ze tot wel $20.000 (£15.000) per maand, hoewel YouTube zijn kanalen – inclusief de sexy AI-meisjes – vaak om onduidelijke redenen blokkeerde of verwijderde.

Zijn inhoud evolueerde. Een vruchtbare niche die hij ontdekte waren levensverhalen – lange anekdotes geschreven door ChatGPT of Gemini, overgoten met afbeeldingen, die enorm populair waren: “Grootouders luisteren ernaar voordat ze naar bed gaan of tijdens een wandeling in het park.”

Een andere niche, zei hij, waren video’s over ‘vulgaire thema’s voor volwassenen’ – zoals erotische tractoren – waar veel vraag naar was, maar die grenzen aan wat YouTube toestaat. Deze kanalen waren riskanter om te produceren, maar waren soms gemakkelijker om geld te verdienen omdat ze minder concurrentie hadden.

Met “erotische kanalen is het gemakkelijker omdat ze vaker geblokkeerd worden, dus niet veel mensen willen zich druk maken en periodiek kanalen opnieuw creëren”, zei hij. “Ik zag de kans en andere mensen zagen de moeilijkheid.”

Nu is het werk enigszins gekrompen: YouTube is agressiever geworden met het verwijderen van inhoud, wat betekent dat hij kanalen opnieuw moet creëren. Hij en zijn team verdienen nu bijna $ 3.000. Maar Oleksandr crediteert het platform – en de video’s die hij heeft bekeken – voor het veranderen van zijn leven, waardoor hij zijn schulden kan aflossen en een carrière kan opbouwen waar hij (enigszins) van houdt.

Het is echter geen plek voor artistieke ambities. Een groot deel van het werk bestaat uit het toevoegen van bijna naakte AI-vrouwen aan video’s van tractoren.

‘Om hier geld te verdienen, moet je zo min mogelijk uitgeven’, zei hij. “YouTube is eigenlijk alleen maar clickbait en seksualisering, hoe moreel triest het ook is. Dat is de wereld en de consument.”

Een YouTube-woordvoerder zei: “Generatieve AI is een tool, en zoals elke tool kan het worden gebruikt om inhoud van zowel hoge als lage kwaliteit te creëren. We blijven gefocust op het verbinden van onze gebruikers met inhoud van hoge kwaliteit, ongeacht hoe deze is gemaakt. Alle inhoud die naar YouTube wordt geüpload, moet voldoen aan onze communityrichtlijnen en als we inhoud vinden die in strijd is met een beleid, zullen we deze verwijderen.”