We staan op een zeldzaam keerpunt. Robots verplaatsen zich van onderzoekslaboratoria en fabrieksvloeren naar het dagelijks leven. Op dit moment worden ze in de menselijke ruimte gegooid en missen ze vaak het doel. Toch belichaamd AI wordt intelligenter, manipulatie vaardiger en perceptie aangepaster. Deze verschuivingen geven robotica een nieuw expressief bereik, het vermogen om te bewegen, te communiceren en vorm te krijgen op manieren die natuurlijk aanvoelen in menselijke omgevingen. Het is een moment vol mogelijkheden.
Momenteel zien mensen robots als mensachtige helpers of robotarmen, maar we hoeven ons hiertoe niet te beperken. Ze vertegenwoordigen slechts een klein voorbeeld van een veel bredere categorie van intelligente en autonome fysieke systemen die in hotels, operatiekamers en daarbuiten beginnen te verschijnen. Samen vormen ze een ontluikend landschap waarin veel zinvolle gebruiksscenario’s nog moeten worden gedefinieerd. Hoewel ze mogelijkheden op het gebied van intelligentie en automatisering zullen delen, heeft elk een ander format nodig dat zijn belofte tot uitdrukking brengt.
Voor al deze gebruiksscenario’s zijn verschillende robotformaten nodig. Wat hen verbindt is de behoefte om in menselijke ruimtes te passen en erbij te horen. En niet alleen fysiek fit zijn, in staat zijn om door ruimtelijke en materiële complexiteiten te navigeren, maar ook passen in de inherente sociale constructies die deze ruimtes bevatten. We hebben systemen nodig die meegaan met de kern van het menselijk leven, mensen op hun gemak stellen met hun aanwezigheid en momenten van verrassing, vreugde en persoonlijkheid bieden. Dit zijn het soort systemen die we verdienen, systemen die ons in staat stellen met nieuwe technologieën om te gaan op manieren die onze menselijkheid behouden.
ONTWERP VOOR MENSELIJKE RUIMTE
Elke menselijke ruimte is een systeem van onzichtbare regels. We denken er zelden over na, maar we volgen ze intuïtief. Ze bepalen hoe we navigeren, hoe we de ruimte delen en wat acceptabel of opdringerig aanvoelt. Samen vormen ze cultuur.
Het huis is een goede plek om te begrijpen wat het betekent om robotsystemen voor menselijke ruimtes te ontwerpen, omdat de ervaringen zich uitstrekken tot andere ruimtes, zoals ziekenhuizen, luchthavens en back-of-house-omgevingen.
Het huis is een van de meest complexe menselijke systemen, vol rituelen en betekenis. Beweging is doelbewust en in een menselijk tempo. Thuis passen we onze snelheid aan zonder na te denken, reageren we op subtiele signalen en handelen we in het ritme van anderen. De interactie is continu, een vloeiende uitwisseling van woorden, gebaren en blikken. Vertrouwen wordt geleidelijk opgebouwd door consistentie en betrouwbaarheid.
Een robotsysteem dat een huis binnenkomt, moet met deze context in gedachten worden ontworpen. Ons team heeft een concept ontwikkeld voor een robot die het huis in ritme houdt. Het lichaam is geïnspireerd op bekende huishoudelijke archetypen, ergens tussen meubilair en apparaten in, waardoor het een inheems gevoel geeft. Dankzij één enkele arm op aanrechthoogte kan hij deelnemen aan de meeste dagelijkse routines, afruimen, de tafel dekken en een handje helpen waar nodig. Uiteindelijk is het doel om een robot te maken die de stroming in huis volgt. Hun aanwezigheid moet een duidelijke bedoeling hebben, sociaal bewust zijn in gedrag en mild genoeg zijn om het gezinsleven te ondersteunen zonder zich daar ooit in te mengen.
Hetzelfde doel geldt als we robotica ontwerpen voor andere menselijke domeinen. De uitdaging is om onze vooroordelen over technologie los te laten en na te denken over de context waarin we terechtkomen door te vragen:
- Welke menselijke patronen spelen een rol?
- Hoe bewegen, communiceren en werken mensen binnen hen samen?
- Welke fysieke en sociale contexten bepalen onze routines en verwachtingen?
Van daaruit kunnen vorm-, bewegings-, gedrags-, persoonlijkheids- en interactieparadigma’s worden ontworpen om de huiselijke, civiele, industriële of sociale omgeving waarin ze leven te weerspiegelen. Een restaurantkeuken, een fabriek of een stadsstraat heeft elk zijn eigen tempo, ruimtelijke grammatica en verwachtingen van gratie.
Ontwerp dat deze signalen leest en daarop reageert, schept vertrouwen; ontwerpen die ze negeren, breken het. Robots en andere intelligente systemen die deze onzichtbare regels respecteren zullen worden geaccepteerd, terwijl degenen die ze negeren zich niet op hun plaats zullen voelen. Design for context zorgt ervoor dat deze technologieën het gevoel krijgen dat ze thuishoren in menselijke ruimtes.
HOE DE VOLGENDE INTERFACE VORM TE MAKEN
Nu intelligentie zich verder uitstrekt dan schermen en de wereld om ons heen ingaat, zal ontwerp op basis van mensen en context ervoor zorgen dat deze technologieën het gevoel krijgen dat ze thuishoren in menselijke ruimtes. Terwijl we de technische hindernissen oplossen, hebben we ook de kans om te definiëren hoe deze systemen onder ons leven.
De prototypes en interactiemodellen die we vandaag de dag maken, zullen de basis worden waarop anderen voortbouwen, en uiteindelijk uitgroeien tot platforms, patronen en conventies. Ze zullen niet alleen bepalen hoe deze systemen eruit zien en handelen, maar ook ons eigen gedrag en onze verwachtingen – wat we cultuur noemen.
Daarom zijn deze eerste ontwerpmomenten belangrijk. Het spannende is dat we nog maar aan het begin staan. Het raamwerk en de taal van robotica en andere intelligente systemen veranderen, waardoor we een zeldzame kans krijgen om te ontwerpen zonder geërfde normen. Hoewel we delen hoe we paradigma’s thuis kunnen doorbreken, kan dezelfde aanpak in verschillende contexten worden gebruikt om raamwerken te creëren voor nieuwe formaten en gebruiksscenario’s.
Op dit moment schrijven we feitelijk het DNA van hoe intelligente systemen naast mensen zullen bestaan. Het is een ongelooflijk moment om het volgende hoofdstuk van de menselijke ervaring vorm te geven en ervoor te zorgen dat het de moeite waard is om mee te leven.
Inna Lobel is hoofd industrieel ontwerp bij frog.
Dank aan mijn collega’s Katie Lim en Tom Frejowski voor hun medewerking en bijdrage aan dit werk.
