Het verwachte stadsbrede galerieruilprogramma keert dit weekend terug naar Londen. Hier zijn zes van onze favoriete shows om te zien
De remedie tegen uw seizoensblues, Mogelijkheid keert dit jaar terug met een selectie stimulerende nieuwe tentoonstellingen die in januari in Londen te bezoeken zijn. Het wereldwijde initiatief, opgericht door Vanessa Carlos van Carlos/Ishikawa genaamd Carlos/Ishikawa, zorgt ervoor dat de internationale galeriegemeenschap samenkomt voor een samenwerkingstentoonstelling van een maand met meer dan 50 deelnemende galerijen verspreid over 23 Londense ruimtes. Ondanks een veranderend economisch landschap en een steeds veranderend cultureel klimaat, onderzoekt Condo, als gemeenschapsgericht programma, de mogelijkheid van het delen van hulpbronnen als oplossing voor onzekerheid. Het is een demonstratie van veerkracht en de banden die kunnen helpen de creativiteit te bevorderen die de voordelen ziet van wederzijdse steun bij het realiseren van spannende tentoonstellingen. Een zeldzame kans om werken van minder tentoongestelde kunstenaars in Londen te zien, Condo is het perfecte excuus om de kou te trotseren en galerijen in de hoofdstad te verkennen, van Lambeth Road tot London Fields. Het programma gaat dit jaar gepaard met een onorthodoxe AZ-kaart samengesteld door Isaac Rangaswami, waarbij verborgen pareltjes uit Chinatown-restaurants worden belicht tot stukjes oorlogsgeschiedenis die je kunt ontdekken tussen galerijhoppen door.
Hieronder leest u meer over zes van de beste Condo London-tentoonstellingen die u kunt bezoeken.
Arcadia Missa presenteert Kayokoyuki (Tokio) – Jan Vorisek en Kazuki Matsushita
Beren anus als een kerstornament is een nieuwe collectie schilderijen van Kazuki Matsushita, wiens praktijk taal verkent, met een sterke interesse in woorden en anagrammen. In plaats van een eenvoudig beschrijvingsmiddel worden titels een hulpmiddel om te ontdekken hoe verlangens en overtuigingen zijn ingebed in taalkundige structuren. Zijn schilderijen zijn abstract en gefragmenteerd en weerspiegelen de manier waarop woorden in zijn titels worden gehakt en opnieuw worden geconfigureerd. Werken als het Humanist Sans-Serif “Star Finishes Manus” (2024) transformeren letters in onderwerpen die tekst op een subversieve manier gebruiken, waardoor onze verwachtingen van taal als container voor betekenis worden verstoord.
Jan Voriseks onderzoek naar architectuur aan de hand van gevonden voorwerpen gaat verder in zijn geestige tentoonstelling Elbows, waarin objecten die worden gebruikt als onderdeel van het bouwproces worden omgezet in de eindproducten zelf. Deze nieuwe serie werken beslaat grote delen van de galerij en bouwt voort op eerdere verkenningen van Romeinse kolomvormen met nieuwe 3D-geprinte uitbreidingsmodules, die een gevoel van tussenin zitten suggereren.
Paride Maria Calvia gebruikt in haar werk een breed scala aan gevonden materialen, van geborgen steen en houtvezelplaat tot dierenhaar en talg. Hij houdt zich bezig met het traceren van de geschiedenis van objecten en hoe de materialen door de tijd zijn beïnvloed. Hij brengt continuïteit tot stand door reeds bestaande materialen opnieuw vorm te geven. De verleidelijke sculpturen van Hubert Duprat worden gemaakt in samenwerking met de natuur, waarbij gebruik wordt gemaakt van het natuurlijke instinct van de kokerjufferlarven om beschermende structuren te construeren. Hoewel ze doorgaans worden gebouwd met puin uit hun natuurlijke zoetwaterhabitats, voorziet de kunstenaar ze van kostbare materialen zoals goud en parels om verleidelijke sculpturen te creëren. Irene Fenara presenteert een video uit haar lopende Supervision-serie, waarin de esthetiek en de politiek van surveillance worden onderzocht.
Carlos / Ishikawa wordt gehost door Castle (Los Angeles) – Lloyd Corporation en James Iveson
In The Vital Difference zet Lloyd Corporation hun onderzoek naar machtsstructuren en economische krachten voort door middel van locatiespecifieke installaties. Door gebruik te maken van gevonden voorwerpen herkadert hun praktijk vaak onze relatie tot de materiële cultuur en hedendaagse ephemera – posters, bureaucratische formulieren, internetcafés en in dit geval donatieboxen, waarbij de politiek van geven met een kritische afstand wordt onderzocht. Bij de tentoonstelling verschijnt een publicatie die het discours verruimt, waarbij gebruik wordt gemaakt van de urgentie en emotionele intensiteit die de roep om hulp vaak oproept, vervormd door de verzadiging van digitale media.
Castle presenteert schilderijen van James Iveson wiens intimiteit het ethos weerspiegelt van het begin van de appartementsruimte van de galerie. Ivesons kleurblokportretten zijn teder en meditatief en turen naar een innerlijk leven. Figuren worden vastgelegd in momenten van stilte en gewassen in verzadigde tinten; zijn delicate schilderijen hebben een speelsheid die de essentiële kwaliteit van zijn onderwerpen vastlegt.
, 2026.)
Nicoletti presenteert Magician Space (Beijing) – Inès di Folco Jemni en Yasmine Anlan Huang
Inès di Folco Jemni gebruikt persoonlijke en historische referenties als uitgangspunt om de banden te onderzoeken die ons verenigen tussen dit leven en het volgende. Herinnering en ritueel zijn sleutelthema’s in haar praktijk, waarin uiteenlopende mythologieën met elkaar worden verweven. In The Smell of Freshness stralen grote schilderijen vrouwelijke iconografie uit en zijn ze ingebed met spirituele referenties die parallelle werelden openen. In dezelfde geest vervaagt het werk van Yasmine Anlan Huang de grens tussen persoonlijke en grotere culturele verhalen om bredere universele waarheden te onderzoeken en weerstand te bieden aan de compressie van simplistische verhalen. In haar tentoonstelling Whisperer vereisen werken waakzaamheid om onder de oppervlakte te kijken. Ze werkt met verschillende media en presenteert bewegende beelden, sculpturen, installaties en tekst. Mixed media functioneert als: What Version of My Body (Truth Seeker) ziet de vleugel van een vogel gefixeerd tijdens de vlucht en onderzoekt fragiele momenten van beweging tussen zijnstoestanden.
, 2022.)
In de groepstentoonstelling The Fold presenteren de Public Gallery en Proyectos Ultravioleta werk van elf internationale kunstenaars die onderzoeken hoe de textielpraktijk ruimtelijke en sociale geschiedenissen kan integreren. De tentoonstelling is geïnspireerd op Deleuzes concept van de ‘plooi’, waarbij de wereld wordt gezien als een voortdurend uitdijende plooi die tijd en ruimte comprimeert. Uitgelichte artiesten gebruiken een verscheidenheid aan media, van handgeweven canvas tot performance. In navolging van de locatie van de galerie naast Petticoat Lane Market, een plaats die sinds de 17e eeuw synoniem is met textielhandel, schetsen de werken een rijke geschiedenis van werk en migratie.
Tentoongesteld in de naastgelegen Public-ruimte, een voormalige textielwinkel, presenteert Raheel Khan Grid Systems. De tentoonstelling vervolgt zijn verkenning van ontwerpinfrastructuren en materiële cultuur, waarbij hij op de ruimte reageert met nieuw gecreëerde werken die zijn geproduceerd met teruggewonnen materialen uit de galerij. De tentoonstelling, verspreid over twee verdiepingen, is emblematisch voor zijn interdisciplinaire praktijk van installatie, beeldhouwkunst en geluid.
Rose Easton presenteert ZaZa (Milaan/Napels) – Arlette en Sylvano Bussotti
Ambacht en humor ontmoeten elkaar in Arlette’s sensuele sculpturen, die haar voortdurende interesse in luxe, spiritualiteit en populaire cultuur onderzoeken. Haar praktijk overbrugt de werelden van mode en kunst met haar draagbare kunstwerken gedragen door onder meer Kendrick Lamar en Travis Scott. Metal is vaak opgenomen in haar werk, waarin ze speelt met de connectie van het materiaal met de kunstgeschiedenis en religieuze iconografie. Via dit medium is ze in staat gewicht te geven aan het immateriële en fysieke vorm te geven aan verlangen.
Op dezelfde manier omvatte Bussotti’s interdisciplinaire praktijk muziek, beeldende kunst en theater en werkte hij samen met prominente culturele figuren van John Cage tot Federico Fellini. Door delicate lijnen en relevante details ontstaan ongecompliceerde composities. Teruggetrokken, vastberaden en vaak erotisch geladen, creëert zijn sublieme tekening sensuele werken die bedoeld zijn om te verleiden.
Appartement Londen 2026 is te zien vanaf 17 januari. Tijdens het previewweekend zijn de galerieën zowel zaterdag als zondag geopend van 12.00 tot 18.00 uur.
