screenwashed (bijvoeglijk naamwoord) — Wanneer iets dat op een scherm wordt gezien, de manier waarop iemand denkt of voelt volledig verandert, alsof hun oude overtuigingen zijn gewist en vervangen door wat ze zojuist hebben gezien.
Door Joshua Tyler
| Bijgewerkt
In 2020 hebben gewelddadige protesten de Verenigde Staten opgeschud en grote steden verwoest. Sindsdien zijn er nog tientallen verschenen, zoveel dat het bijna normaal lijkt.
Maar dat is niet normaal.
Maak een lijst van de meest gewelddadige protesten van de afgelopen twintig jaar en je zult zien dat het merendeel ervan pas na 2019 plaatsvond. Voordien waren de meeste protesten, zelfs de grote protesten als Occupy Wall Street of de Tea Party-protesten van begin jaren 2000, slechts een stel jongens die met borden rondliepen tot het donker werd. Er waren uitzonderingen, zoals de rampzalige rellen in Ferguson, Missouri, maar deze waren opmerkelijk omdat ze ongebruikelijk waren.
Nu is geweld, vooral van zogenaamd vreedzame demonstranten zelf, de norm. In sommige steden een dagelijks evenement, in andere een regulier seizoensevenement. Wat is er veranderd? In 2019 veroverde een film de bioscopen stormenderhand en manipuleerde de meest fervente kijkers om niet langer aardig te spelen.
Dit is het verhaal van hoe grappenmaker heeft de Amerikanen ertoe aangezet geweld als persoonlijke uiting te accepteren.
Het verhaal van Joker
grappenmaker werd aangekondigd als gaand over de aartsvijand van Batman, maar het heeft geen echte connectie met de stripwereld. In plaats daarvan is het een grimmige karakterstudie van Arthur Fleck, een geesteszieke, sociaal onzichtbare man die langzaam verpletterd wordt door een stad die het niet uitmaakt of hij leeft of sterft. Er zijn geen superhelden, geen grote samenzweringen en geen verlossingsboog, alleen een verdrietige, gebroken man die ontdekt dat de enige keer dat de wereld hem opmerkt is wanneer hij stopt met het spelen van de regels en het nihilisme omarmt.
Toen Joker in de bioscoop verscheen, was het zowel controversieel als een enorme kaskraker. Geen enkele film veroverde in 2019 een groter deel van het culturele gesprek dan zij, en de theaters waren gevuld met mensen die op zoek waren naar iets spannends, anders en misschien zelfs gevaarlijks.
De enige waarnemer
Het debat over Joker draaide vaak om de vraag of het tot massale schietpartijen of moord zou kunnen leiden. In al die discussies werd het echte gevaar van de film gemist.
Slechts één persoon zag de waarheid. Het waren geen massamoordenaars of een toename van het aantal individuele moorden waar we ons zorgen over hoefden te maken. Een paar maanden later Jokers Bij de start van de George Floyd-rellen van 2020 maakte meester-overtuiger Scott Adams deze opmerking:
“Ik durf te wedden dat 90% van de demonstranten Joker hebben gezien. Het is zo krachtig en goed gemaakt dat het in je hersenen rondstuitert en zichzelf in een dominant patroon van je denken boort.” – Scott Adams
Scott vroeg toen: ‘Kan een film een jong persoon tot geweld en anarchie dwingen? Een slechte film kan dat niet. Zelfs een goede film kan dat niet. grappenmaker kan. Die film is het volgende niveau, overtuiging.”
grappenmaker beeldt niet alleen onrust uit; het romantiseert het. Het doet dit door gebruik te maken van een aantal zeer specifieke overredingstrucs.
Catharsis door geweld
De film presenteert sociale ineenstorting als catharsis. De persoonlijke ineenstorting van Arthur Fleck is uitgegroeid tot een explosie in de hele stad van gemaskerde demonstranten die branden, rellen veroorzaken en moorden. Ondertussen beschouwt de camera het als een bevrijding.
Dat is wat catharsis is. Het loslaten van opgekropte emoties door middel van ervaring of expressie zorgt ervoor dat de geest helderder wordt doordat emoties die voorheen waren opgekropt of onopgelost, veilig konden worden losgelaten.
De behoefte aan catharsis bestaat in ons allemaal. Het is een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Het kan gezond zijn en reflectie, opluchting en duidelijkheid aanmoedigen. Maar het kan ook het oordeel vertekenen, waardoor mensen emotionele ontlading najagen omwille van zichzelf, overdreven reageren of verhalen omarmen die woede, verdriet of schuldgevoelens rechtvaardigen, alleen maar om zich onbelast te voelen.
Dit is waar Joker misbruik van maakt.
Het geweld wordt niet als tragisch of waarschuwend gepresenteerd. Het is opera. De menigte wordt het refrein dat Arthur’s transformatie bevestigt. De chaos van Gotham wordt niet getoond als een mislukking van de beschaving, maar als een noodzakelijke zuivering.
Dit is van belang omdat cultuur niet door middel van instructie wordt gecreëerd; het wordt geleerd door associatie.
Arthur Fleck wordt geïntroduceerd als machteloos, vernederd en genegeerd. Door het publiek te verankeren in zijn lijden voor Als er geweld plaatsvindt, zorgt de film ervoor dat kijkers zich emotioneel met hem identificeren.
Joker’s zes schermwastrucs
Joker screenwasht zijn publiek met behulp van zes verschillende overtuigingstechnieken.
De verantwoordelijkheid voor geweld wordt consequent verlegd van het personage naar abstracte krachten: ‘het systeem’, ‘de rijken’, ‘de samenleving’. Dit traint kijkers om geweld te zien als een onvermijdelijk gevolg, geen moreel falen.
- Dooi, Het esthetiseren van chaos
Rellen zijn prachtig gefilmd. Wanneer geweld visueel aantrekkelijk is, associëren de hersenen het met macht en bevrijding in plaats van met gevaar of schaamte.
- Drie, Catharsis-vervanging
De film vervangt geweld door resolutie. Vernietiging zelf is de beloning, wat het idee versterkt dat ‘het afbranden’ een geldig emotioneel eindpunt is.
Arthur’s transformatie wordt niet gevalideerd door beredeneerde argumenten, maar door massale goedkeuring. Kijkers absorberen onbewust dezelfde validatielus.
- Vijf, Denk verder dan de verkoop
De geschiedenis wijst er sterk op dat een gewelddadige maatschappelijke ineenstorting onvermijdelijk is. Wanneer de resultaten het gevoel hebben dat ze vooraf bepaald zijn, stopt het publiek met vragen ontstoken geweld is reëel en begin pas met vragen wanneer.
- Zes, Betekenis Injectie in woede
Het belangrijkste is dat de film woede een verhaal geeft. Rauwe woede wordt ‘waarheid’. Als woede eenmaal wordt ingekaderd als inzicht in plaats van als impuls, voelt het gerechtvaardigd om ernaar te handelen.
Voor grappenmaker, Amerika had een cultuur waarin alleen werkelijk vreedzaam protest aanvaardbaar was. Na grappenmakerde culturele tijdsgeest werd er een waarin gewelddadig protest niet alleen acceptabel was, maar ook de enige manier om gehoord te worden.
In de film, grappenmaker had niets te zeggen; hij wilde gewoon gehoord worden. En nu is gehoord worden het enige dat telt, niet of je iets de moeite waard hebt om te zeggen of niet.
De zaak tegen de overtuigingskracht van Joker
Degenen zonder enig begrip van overtuigingskracht zeggen dat het publiek slim genoeg is om fictie van de werkelijkheid te scheiden en zich niet kan laten beïnvloeden door wat ze op het scherm zien. Als cultuur veranderd kan worden door één enkele film, waarom deed de film dat dan niet? V voor Vendetta een soortgelijk effect hebben?
Een film die V voor Vendetta zou nooit hetzelfde effect kunnen bereiken, omdat het geweld als symbolisch, ideologisch en abstract beschouwt, en niet als emotioneel persoonlijk. V is niet een gewone man waar het publiek in woont; hij is een mythisch construct van duidelijkheid, planning en morele zekerheid. Zijn daden worden gepresenteerd als een allegorie, niet als een catharsis. De film creëert afstand door stilering, toespraken en openlijke politieke filosofie. Dit zet kijkers ertoe aan om te analyseren in plaats van te identificeren.
grappenmaker is werkelijk een uniek staaltje screenwash vanwege de manier waarop het die afstand verkleint, chaos verankert in intieme vernedering en emotionele wrok, waardoor gewelddadige massale releases persoonlijk, spontaan en psychologisch herkenbaar aanvoelen in plaats van theatraal of ideologisch.
Was de invloed van Joker opzettelijk?
Ik denk dat het belangrijk is om hier te zeggen dat het niet duidelijk is of het de bedoeling van de regisseur was om Amerika in eindeloze gewelddadige rellen te storten. Todd Philips toen hij maakte grappenmaker. Er is weinig bekend over de persoonlijke politieke opvattingen van Phillips; hij weigert te worden gecategoriseerd.
Het is mogelijk dat het doel van Philips iets verder ging dan wat hij had bereikt. Het vervolg van de film suggereert zelfs dat hij niet helemaal tevreden was met het effect dat zijn eerste film op de kijkers had. Joker 2 probeert veel van wat de eerste film deed ongedaan te maken, waarbij hij de Joker in gelijke mate als een fraudeur en zijn volgelingen ontmaskert.
Natuurlijk was Joker niet alleen verantwoordelijk voor een culturele verschuiving naar geweld. Door de COVID-lockdowns ontstond er een kruitvat, dat door onverantwoordelijke berichtgeving in de media werd aangewakkerd. Maar zou het net zo fout zijn gegaan als het is gegaan, en jarenlang in die richting zijn doorgegaan, als dat zo was grappenmaker was er niet precies op tijd geweest om de relschoppers van tevoren te conditioneren?
Bekijk een van de relscènes uit grappenmaker. Kijk dus naar elk protest uit Portland, Oregon en vraag jezelf af of wat je ziet organisch is of gewoon grappenmaker cosplay.
grappenmaker heeft geen gewelddadig protest uitgevonden. Maar het deed iets dat aantoonbaar invloedrijker was: het zorgde ervoor dat gewelddadig protest begrijpelijk, mooi en emotioneel correct aanvoelde. Zodra de cultuur morele toestemming geeft, heeft de realiteit de neiging te volgen en is er geen manifest nodig.
Gefeliciteerd, vurige maar vooral vreedzame demonstranten, jullie zijn geweest Scherm gewassen.
