In 2020, wanneer Star Trek: ontdekking bracht de franchise naar de 32e eeuwfans hadden één vraag: wat is er met de Klingons gebeurd? Terwijl de Klingons er in de 23e eeuw mee te maken kregen veranderende esthetiekde Klingons van de verre toekomst ontbraken in actie. Maar nu, Starfleet Academie heeft een sensationele aflevering afgeleverd die de Klingon-kwestie volledig uitsluit. De vierde aflevering van het seizoen, ‘Vox in Excelso’, begint met een grillig uitgangspunt, maar ontpopt zich uiteindelijk als pure, ouderwetse Trek.
Jay-Den, de vredelievende Klingon van Karim Diane, staat in deze film in de schijnwerpers, en samen met Starfleet Academie loper tonen Noga Landau, het echtpaar hielp Omgekeerd Ontdek waar deze aflevering over ging en hoe ze een nieuwe kant van de Klingons lieten zien zonder de kern weg te nemen van wat hen speciaal maakt. Spoilers vooruit.
Jay-Den’s familie in een flashback.
Brooke Palmer/Paramount+.
“Vox in Excelso” is Latijn voor “een stem van boven”, en de aflevering begint met een letterlijk onderzoek van stemmen en spraak. Het blijkt dat Starfleet Academy een toespraak- en debatteam heeft, en de dokter (Robert Picardo) is hun coach. We leren dat Caleb (Sandro Rosta) heel goed is in debatteren en dat Jay-Den bang is om in het openbaar te spreken. Maar de aflevering gebruikt dit alleen als startpunt, omdat we snel ontdekken dat de Klingons niet langer heersers zijn van een enorm rijk, maar vluchtelingen verspreid over de melkweg, en dat er zelfs maar acht grote Klingon-huizen meer bestaan. Kortom, dit is het antwoord op Ontdekking vraag. De Klingons zijn afwezig Ontdekking tijdperk omdat het rijk na de brand instortte en de Klingons hulp weigerden.
“Ik denk dat het zo belangrijk voor ons was om te zeggen: waarom hebben we de Klingons nog nooit eerder gezien (in dit tijdperk)? En wat zou het betekenen om een Klingon te zijn in de 32e eeuw?” Landau vertelt Omgekeerd. ‘En dat bracht ons bij dit heel belangrijke gesprek over hoeveel mensen op aarde vandaag de dag vluchtelingen zijn, en wat zou het betekenen als het Klingon-rijk een diaspora zou worden, die geen huis hadden, die nergens heen konden, die hun imperium verloren. Maar die nooit hun identiteit als Klingons verloren.’
Nahla doet haar best om de Klingons te begrijpen, maar zelfs haar eeuwenlange wijsheid kan de aantrekkelijke houding van Jay-Den niet evenaren.
Grootste+
Wanneer het noodlot toeslaat en een aantal van de weinige overgebleven Klingon-vluchtelingenschepen worden vernietigd, wordt de noodzaak om een nieuwe thuiswereld te vinden dringend en wil Starfleet helpen. Het is op dit punt dat het centrale debat van de aflevering interessant wordt: Jay-Den weet dat de enige manier om de Klingons hulp te laten accepteren, is door dit te doen zonder hun cultuur te vernietigen.
Het is een argument dat centraal staat in veel van Star Trek’s betere gesprekken over multiculturalisme; of zoals Klingon-kanselier Azetbur (Rosanna DeSoto) zei in Het onontdekte land (1991), “De Federatie is niets meer dan een club die uitsluitend homo sapiens is.” In wezen pakt “Vox in Excelso” dat gesprek enkele eeuwen later op. De Federatie hecht uiteraard waarde aan pluralisme, maar zelfs een atypische, vredelievende Klingon als Jay-Den weet dat je iemands cultuur niet kunt wegnemen in naam van het redden van die persoon. Het Klingon-probleem heeft een Klingon-oplossing nodig.
“De reis die Jay-Den in deze aflevering maakt, gaat over het vinden van zijn stem”, zegt Karim Diane. “En dat was ook de reis die ik maakte, letterlijk zijn stem vinden. Hoeveel emotie kan ik in die stem stoppen? En ik denk dat je hem blijft zien en ik ontwikkel onze stem, zowel sonisch als emotioneel.”
Net als de verlegen Jay-Den wilde Alexander, de zoon van Worf, geen krijger zijn.
Grootste+
Wanneer Diane over haar Klingon-alter-ego praat, schakelt hij tussen zijn zachtere, natuurlijke spreekstem en de diepe bariton van Jay-Den. Ook daar is sprake van pluralisme. Diane bevat Jay-Den, maar hij heeft zijn verlegen Klingon doordrenkt met een aantal onverwachte referentiepunten. Diane deed haar huiswerk toen hij de rol kreeg, en dat betekende dat ze alle kanten van de Klingons moest ontdekken, niet alleen de soldaten die iedereen kent.
“Ik zou zeggen dat de afleveringen waarin ik Alexander bekeek en observeerde, invloedrijk voor mij waren”, onthult Diane, verwijzend naar Worfs zoon uit De volgende generatie En Diepe ruimte negen. “Met deze afleveringen realiseerde ik me dat de Klingons niet allemaal maar op één manier bestaan. Er zijn meerdere manieren waarop ze kunnen bestaan.”
Dit wil niet zeggen dat Jay-Den precies op Alexander lijkt, maar omdat Diane de traditie van dit trotse en complexe buitenaardse ras voortzet, bewijst hij eens te meer dat de Klingons veel mensenmassa’s in hun greep hebben.
