De triest overlijden van Catherine O’Hara heeft ongetwijfeld fans teruggestuurd voor een aantal van haar meest iconische werk. Van Alleen thuis naar Schitt’s Creek, en alles daartussenin, O’Hara’s unieke gevoel voor humor en herkenbaarheid maakte haar tot een legende. Maar wat zijn de diepste sneden in O’Hara’s oeuvre? Hoe zit het met fans van science fiction en fantasy? Het korte antwoord op de tweede vraag kan haar gedenkwaardige wandeling zijn Keversapof misschien het vreemde feit dat ze in beide versies van verscheen Een reeks ongelukkige gebeurtenissen, zij het in verschillende rollen. Maar het vergeten en fascinerende sci-fi-juweel van O’Hara is haar betrokkenheid bij de bijna vergeten reboot van De buitenste grenzen.
Van 1995 tot 2002 werd de beroemde sci-fi-anthologiereeks opnieuw opgestart voor het moderne publiek, met een enorme selectie aan afleveringen die meer dan het drievoudige waren van het zwart-witorigineel uit 1963 Buitengrenzen serie. En hier, in deze serie, was O’Hara niet één keer, maar twee keer betrokken. In seizoen 3 van De buitenste grenzen, in de aflevering “The Revelations of ‘Becka Paulson” uit 1997 speelde O’Hara de hoofdrol als titelpersonage. En toen, in een aflevering van seizoen 4 uit 1998, ‘Glyphic’, stapte ze als regisseur achter de camera. Dit is de reden waarom O’Hara’s bijdrage aan deze sciencefictionshow nog steeds stand houdt en nu de moeite waard is om opnieuw te bekijken.
Milde spoilers in het verschiet.
O’Hara in 1997, het jaar van haar grote Buitengrenzen sectie verzonden.
Ron Galella/Ron Galella-collectie/Getty Images
“The Revelations of ‘Becka Paulson” was de 15e aflevering van De buitenste grenzen Seizoen 3, en speelde O’Hara als de titulaire Becka, een huisvrouw die zichzelf per ongeluk neerschiet na het zien van een soapserie. Omdat deze teleplay (geschreven door Brad Wright) gebaseerd was op een kort verhaal van Stephen King uit 1984, is de kogel in haar hersenen niet dodelijk, maar resulteert in ernstige hallucinaties. Uiteindelijk probeert ze haar man (John Diehl), die ze met een brandende hartstocht haat, te vermoorden, allemaal omdat een foto bovenop haar tv haar daartoe aanzet.
De aflevering is een trippy psychologische thriller die suggereert dat Becka’s veranderde brein haar in contact heeft gebracht met stemmen van buitenaf. Als je je ogen samenknijpt, voelt het bijna alsof David Lynch dit had kunnen bedenken, ook al heeft het een uitgesproken King-smaak. O’Hara is geweldig in de aflevering omdat ze zowel sympathiek als losgeslagen is, een kwaliteit waar ze duidelijk bekend om staat in haar meer komische werk. Maar wanneer de eigenzinnige cocktail wordt omgezet in een bovennatuurlijke psychose, is het resultaat een van haar stilste, meest interessante optredens ooit. Is dit de beste Stephen King-verfilming die je nog nooit hebt gezien? Misschien.
O’Hara genoot blijkbaar van zijn tijd De buitenste grenzen omdat ze terugkeerde in seizoen 4 van 1998, dit keer regisseerde ze de aflevering “Glyphic”, geschreven door Narendra Shankardus waarschijnlijk het meest bekend om zijn schrijven en wetenschappelijk advies over Star Trek: de volgende generatie, Deep Space Nine, En Reiziger. Hoewel hij vandaag de dag waarschijnlijk het best herinnerd wordt als de showrunner van De uitbreiding. Deze aflevering, een soort samenwerking tussen O’Hara en Shankar, gaat over een klein stadje dat te maken heeft met een aantal interessante, neurodivergerende kinderen.
Bloemlezing laat zien als De buitenste grenzen heeft een lange traditie van griezelige, op zichzelf staande verhalen over kinderen met ongebruikelijke krachten, maar ‘Glyphic’ duikt dieper in science fiction dan op het eerste gezicht lijkt. De kans dat de gemiddelde sciencefictionfan beide afleveringen heeft gezien en zich ze allemaal herinnert, is klein, dus op dit moment geen spoilers. Maar laten we zeggen dat er een heel grote sci-fi-twist zit in ‘Glyphic’, en O’Hara’s werk achter de camera is provocerend en aangrijpend.
Dus als je van plan bent de prachtige carrière van Catherine O’Hara opnieuw te bekijken en je van uniek houdt Zwarte spiegel TV-ervaring van vroeger Zwarte spiegelis het tijd om je streaming-tv aan te passen en terug te gaan naar De buitenste grenzen.
