Nog één reis Fantastische Toiles kan zin hebben om te winkelen terwijl je lsd gebruikt. In een hoek zit een geboren Yorkshire Freya Nieuwsom ze verkoopt haar slordige Mvudslyde-kleding die eruit ziet alsof ze is opgegraven uit een tijdcapsule die dateert uit 400 voor Christus.
Aan de andere kant van de weg is er Ed Curtiswiens handgeschilderde t-shirts en zwierige hoodies een levende garderobe vormen die hij graag ‘de ultieme modekunstaanval’ noemt. Er is korst-rave-slijtage (Jonty K. Mellmann), gemuteerde babyhoofdmerchandise (4FSB), sissy-boy-jurken en snuiten op T-shirts genaaid (Varken Onwetend), en het soort extra grote, harige hoge hoed, met dank aan Benny Andallo, waar Jay Kay van Jamiroquai van zou huiveren van jaloezie.
De nomadische, bonte groep makers, kunstenaars en ontwerpers komt elke paar maanden samen en transformeert locaties die verscholen liggen in de verborgen hoekjes van Londen in bruisende marktplaatsen, waar altijd wachtrijen door de straat kronkelen. Ze betalen elk een vergoeding om te helpen met het huren van de ruimte en de kosten voor het opzetten van een winkel. Ze maken wat ze willen, verkopen zoveel of zo weinig als ze willen, en nemen alle winst mee naar huis. Geen verborgen commissiekosten, geen jacht op groothandelsfacturen. Maak, verkoop en neem mee naar huis wat van jou is.
Het is allemaal orkestreren Nasir Mazharde 42-jarige in Oost-Londen geboren herenmode-expert en hoofddeksel-tovenaar die in 2019 de markt oprichtte (door de betrokken crew briljant de bijnaam “fanny twirls” gegeven).
Hij had het jaar ervoor al een winkel gebouwd in zijn oude Forest Gate-studio om zijn waren te verkopen nadat hij het groothandelssysteem beu was geworden. Hij was in de loop van de jaren 2010 ook te zien geweest op de London Fashion Week en verwierf een cultstatus met zijn trainingspakken, club-geïnspireerde twinsets en Bully-petten (zoek er vandaag nog één op eBay en je zult een flink prijskaartje tegenkomen). “Hoewel we op een gegeven moment 36 dealers hadden, was het nog steeds niet genoeg om al deze dingen te verkopen, omdat je voor zo weinig moet verkopen (aan winkels), tenzij je massaal produceert”, zegt Mazhar, die zich begon af te vragen waarom er geen plek was die zich richtte op de ontwerpers die niet pasten in het groothandelsmodel.
“Het is niet voor iedereen gezond. Er moet iets anders zijn. Hoe kan ik bestaan als ontwerper, als kunstenaar, als ik dat model niet wil volgen? Wat kan ik nog meer doen? Betekent dat dat ik zomaar vergeten wordt, ook al weet ik dat ik nog veel te geven heb. Ik wil geen catwalks en massaproductie doen?”, dus waar pas ik in?
De crew van Fantastic Toiles doet, zoals Mazhar het zegt, allemaal ‘rare, verdomd grote dingen’, maar had geen platform om te laten zien wat ze konden. De meesten gebruiken gevonden voorwerpen, dode kledingstukken en restjes om hun stukken te maken, b.v Mode-Oosten aluin Alleyne kampioendie behendig oude t-shirts in stukken hakt om er stoere jurken van te maken die met veiligheidsspelden aan elkaar zijn vastgemaakt en elegant om het lichaam worden gedrapeerd. Of Saskia Lenaertsde Centrale Sint Maarten graad om overtollige militaire kleding te deconstrueren om dergelijke kledingstukken van hun betekenis te ontcijferen.
