Inside NYC-gebaseerde kunstenaar Mark Dorf’s project Laat Pastoraal, de ecologische wereld wordt vastgelegd in een print met achtergrondverlichting. Het is echt, maar er klopt iets niet, het is digitaal veranderd, dataruis vertroebelt beelden van gloeiend plantenleven. Gevormd door de alomtegenwoordige invloed van technologie, design en de ritmes van digitale connectiviteit, wordt zelfs de natuur één met het onwerkelijke. De niet-menselijke natuur is de centrale stelling van Marks uiteenlopende digitale kunstwerken, die reflecties bieden op ons digitale tijdperk. Geïnspireerd door zijn stedelijke stadsomgeving, waar de natuur op onverwachte plekken te vinden is, benadert Mark de natuur dominant via beelden en digitale ervaringen.
Een centrale as in het werk van Mark is een langdurige samenwerking met de ecologen Dr. Paul CaraDonna en Dr. Amy Iler, een relatie die meer dan twaalf jaar heeft geduurd op een afgelegen veldonderzoeksstation op grote hoogte in de Colorado Rockies. Dit is wat zijn praktijk voedt en verankert in het spectrum van de kunstwetenschap. “De natuur is voor mij een onderwerp dat mij interesseert, omdat iedereen een relatie heeft met het landschap en het niet-menselijke leven. Het is een van de oudste gemeenschappelijke talen van de mensheid, misschien wel de tweede na het lichaam zelf”, zegt Mark. “Technologie komt mijn werk binnen omdat het de structuur is van de hedendaagse realiteit; netwerken, geautomatiseerde systemen en communicatietechnologieën hebben de manier waarop we de wereld waarnemen en navigeren volledig veranderd en opnieuw vormgegeven.”
IN Livestream.Aarde, Mark dompelt kijkers onder in een continue stroom livestreams afkomstig van internet. Het zijn letterlijk livestromen – van kabbelend water of rivieren, allemaal weergegeven via pixels. De kijker wordt meegezogen, maar tegengehouden door de beperkingen van de technologische ervaring. Zijn nieuwste project Thuiskomst (die zojuist in première is gegaan op het International Film Festival Rotterdam) is een remake van die van Homer De Odyssee gekanaliseerd via algoritmische technologie en ‘onzekerheid over het milieu’. Meedogenloze visuele stromingen richten de blik van de kijker op vervormingen binnen kunstmatige realiteiten, en heroverwegen wat het betekent om ’tot een tijd te behoren’ – tot een planeet waar thuis steeds ongrijpbaarder wordt. “Ik nodig kijkers uit om na te denken over hoe digitale materialen hun eigen leven vormgeven en vervolgens hun begrip van de ‘natuurlijke’ wereld en daarbuiten veranderen”, zegt Mark. “Ik heb geluk omdat veel van mijn werk over perceptie gaat, dus ik vind creatieve invloed door gewoon in de wereld te zijn en deze te ervaren.”
