“Hartverscheurend. Hartverscheurend. Ik heb nog nooit zoveel ellende gezien, meegemaakt of meegemaakt”, zei Paul Hughes uit Calgar, terwijl de sirenes op de achtergrond schreeuwden voor een mogelijke Russische luchtaanval.
Tijdens een interview met Global News vertelde Hughes over zijn ervaringen in Vier jaar geleden dat Rusland zijn oorlog in Oekraïne begon.
“Mensen, ze gingen die nacht (23 februari 2022) naar bed en werden wakker met een nachtmerrie, en die nachtmerrie is al vier jaar niet geëindigd, vooral hier in plaatsen als Charkov en in het oosten.”
“Wat ooit 1,5 miljoen mensen waren, is nu gedaald tot 600.000 tot 700.000 mensen. Ongeveer 200.000 intern ontheemden zijn hier ook”, zei Hughes tijdens een interview met de Oost-Oekraïense stad Kharviv.
Oekraïense huizen verwoest door de Russen. Slechts één voorbeeld van de ‘ellende’ die de Calgarist Paul Hughes zegt te hebben meegemaakt sinds Rusland vier jaar geleden Oekraïne binnenviel.
Met dank aan: KNUFFEL
Hughes, die zichzelf een pacifist noemt, maar wel iemand die ‘misdadigers haat’, meldde zich in maart 2022 als vrijwilliger voor Oekraïne waar hij leiding geeft aan een Canadese basisorganisatie genaamd HUGS (helpt de basissteun van Oekraïne)biedt humanitaire hulp aan gemeenschappen in de frontlinie van de oorlog.
“De frontlinie is 1.000, bijna 1.000 kilometer lang. Van Calgary tot bijna Vancouver is de frontlinie”, zei Hughes.
“Het is ook erg triest en de omvang van de ellende en het verlies aan mensenlevens. De verwoeste gezinnen. De verwoeste huizen. De vernietigde gemeenschappen. De Russen vernietigen alles… ze hebben elke gemeenschap tijdens hun mars vernietigd en weggevaagd.”
Hughes zegt dat het de mensen zijn die hem inspireren om ondanks zoveel ellende te blijven bestaan.
Op de vraag wat hem bezielt om in Oekraïne te blijven nadat hij zoveel ellende heeft meegemaakt, zegt Hughes snel ‘de mensen’.
Met dank aan: KNUFFEL
“Ik wist niet veel over Oekraïne toen ik hier kwam. Ik denk dat ik nu gepromoveerd ben op Oekraïense studies.”
Ontvang dagelijks nationaal nieuws
Ontvang het beste nieuws, de politieke, economische en actuele krantenkoppen van de dag één keer per dag in uw inbox.
“Het is gewoon meedogenloos en de mensen die hier zijn doen er alles aan om hun land te verdedigen. Ik heb alle bewondering en respect in de wereld voor het Oekraïense volk”, zei Hughes.
“Het feit dat deze mensen elke dag opstaan, naar hun werk blijven gaan, blijven helpen, vechten, proberen bij elkaar te blijven, proberen een gezin te stichten en hun kinderen groot te brengen, naar school blijven gaan, proberen hun dromen en ambities na te streven onder de enorme druk van een oorlog.”
In zijn berichten op sociale media vanaf de frontlinies van de oorlog in Oekraïne wordt de Calgary Paul Hughes vaak trots getoond in zijn Calgary Flames-trui.
Met dank aan: KNUFFEL
Hughes, die regelmatig zijn verhalen en foto’s van de oorlog deelt via de socialemediakanalen van HUGS, waarbij de Canadese vlag en zijn Calgary Flames-trui prominent zichtbaar zijn, is ook persoonlijk getroffen door de oorlog.
Een paar maanden na aankomst in Oekraïne volgde zijn zoon MacKenzie zijn vader naar het land, waar hij samenwerkte met de Oekraïense troepen, hulpacties organiseerde en humanitaire hulp verleende aan ontheemden langs de frontlinies.
Op Canada Day 2025, tijdens een massaal Russisch bombardement door Shahed-drones op het oostelijke deel De Oekraïense stad ZaporizjaMacKenzie raakte ernstig gewond, maar had het geluk te overleven.
Toen hij hoorde van de aanval, haastte Hughes zich om naast zijn zoon te staan.
In plaats van naar Canada terug te keren, koos MacKenzie ervoor om in Oekraïne te blijven om te herstellen.
De zoon van Paul Hughes, die werkte aan het distribueren van humanitaire hulp langs de frontlinies van de oorlog in Oekraïne, liep ernstige brandwonden op over een derde van zijn lichaam tijdens een Russische luchtaanval op de stad Zaporizja op Canada Day 2025.
Met dank aan: KNUFFEL
“Mijn zoon is een opmerkelijk persoon. Hij is een opmerkelijke man. Hij is naar de hel geweest en terug”, zei Hughes.
“Hij had 30 procent van zijn lichaam met derdegraads brandwonden door de Shahed-aanval. Hij is herstellende, hij krijgt nog steeds fysiotherapie, maar hij heeft een geweldige instelling en hij en ik werken weer samen. Hij geeft niet op en hij geeft de Oekraïne niet op.”
In plaats van terug te keren naar Canada om te herstellen nadat hij gewond was geraakt bij een Russische luchtaanval, koos MacKenzie, de zoon van Paul Hughes, ervoor om in Oekraïne te blijven.
Bron: HUGS
Vier jaar na de oorlog zegt Hughes dat de behoefte aan humanitaire hulp enorm is.
“Mensen moeten eten en ze hebben een plek nodig om te wonen. Er zijn hier veel binnenlandse vluchtelingen die het moeilijk hebben. Dus we proberen voor zoveel mogelijk mensen te zorgen”, zei Hughes.
Gerelateerd nieuws
“Er is sprake van aanzienlijke werkloosheid. Er is veel armoede vanwege de gevolgen voor de economische machine hier in Oekraïne. Je kunt het je alleen maar voorstellen als 70 procent van de industrie in Calgary van de ene op de andere dag wordt gesloten en mensen Calgary ontvluchten. Het zou heel moeilijk zijn voor mensen om te blijven overleven in Calgary – en Calgary en Kharkiv hebben veel overeenkomsten qua omvang”, zei hij.
“Canadezen hebben geen idee van de offers die hier worden gebracht en van wat er in realtime gebeurt met families, mensen en levens. Dit is een absolute nachtmerrie en oorlog is hier een absolute hel”, zei Hughes.
Ondanks de trots die ze hebben op hun land en hun wil om te overleven, nu de oorlog zijn vijfde jaar ingaat, zei Hughes dat de Oekraïners verlangen naar vrede.
“De mensen zijn moe, ze zijn moe. Niemand wil meer vrede dan deze mensen. Ze willen vrede. Ze willen absoluut vrede, maar ze zijn niet bereid dit koste wat het kost te doen,” zei Hughes. “Ze willen hun land niet opgeven voor vrede. Het moet dus iets zijn dat waardigheid heeft en duurzaam is.”
© 2026 Global News, een divisie van Corus Entertainment Inc.
