Heb je goede herinneringen aan het huisdier van een leraar? Ik wou dat je nog steeds aantekeningen kon krijgen van je favoriet middelbare school professor? Droom van een compromisloze stem van autoriteit die alles rechtzet woord keuze en leestekens? Goed nieuws: een bepaald softwarebedrijf heeft een manier ontwikkeld om kritiek te simuleren van niet alleen bestsellerauteurs en beroemde academici van onze tijd, maar ook van velen die tientallen jaren geleden zijn overleden – en het bedrijf had daar blijkbaar niemands toestemming voor nodig.
Ooit afhankelijk van proeflezen voor correcte grammatica en spelling, heeft de schrijftool Grammarly de afgelopen jaren een heleboel generatieve AI-functies toegevoegd. In oktober kondigde CEO Shishir Mehrotra aan dat het moederbedrijf de naam Superhuman zou veranderen om een nieuwe reeks AI-aangedreven producten te weerspiegelen. De AI schrijft echter ‘partner’ blijft Grammatica genoemd. ‘Als technologie overal werkt, begint het gewoon te voelen’, schreef Mehrotra in zijn boek persbericht. “En dat betekent meestal dat er onder de motorkap iets buitengewoons gebeurt.”
Het uitgebreide Grammarly-platform biedt nu een AI-oplossing voor elke denkbare behoefte – en sommige heb je waarschijnlijk nooit gehad. Er is een AI-chatbot die specifieke vragen beantwoordt terwijl je een concept opstelt, een ‘parafraser’-functie die veranderingen in stijl suggereert, een ‘humanizer’ die herziet op basis van een gekozen stem, een AI-grader die voorspelt hoe je document zal scoren als college-cursussen, en zelfs tools om zinnen te markeren en aan te passen die doorgaans door grote taalmodellen worden geproduceerd. (Natuurlijk gebruik je AI om hier alles te doen, maar dat wil je niet gezond zo een.)
Misschien wel het meest verraderlijke is dat Grammarly nu een ‘expert review’-optie heeft die, in plaats van wat lijkt op een algemene kritiek van een naamloze LLM, een aantal echte academici en schrijvers opsomt die beschikbaar zijn om over uw tekst te oordelen. Voor alle duidelijkheid: deze mensen hebben niets met dit proces te maken. Zoals een disclaimer verduidelijkt: “Verwijzingen naar experts in dit product zijn uitsluitend voor informatieve doeleinden en duiden niet op enige connectie met Grammarly of goedkeuring door deze individuen of entiteiten.”
Zoals geadverteerd op een ondersteuningspaginaGrammaticagebruikers kunnen tips opvragen bij virtuele versies van levende auteurs en wetenschappers zoals Stephen King en Neil deGrasse Tyson (die geen van beiden hebben gereageerd op een verzoek om commentaar), maar ook bij overleden auteurs en wetenschappers zoals redacteur William Zinsser en astronoom Carl Sagan. Vermoedelijk zijn deze verschillende AI-agenten getraind in de werken van de mensen die ze moeten nabootsen, hoewel de wettigheid van deze inhoudsverzameling op zijn best onduidelijk blijft, en het onderwerp van velen: veel auteursrechtelijke geschillen.
“Onze Expert Review-agent onderzoekt het schrijven waaraan een gebruiker werkt, of het nu een marketingopdracht is of een studentenproject over biodiversiteit, en maakt gebruik van onze onderliggende LLM om deskundige inhoud te bedenken die de auteur van het document kan helpen zijn werk vorm te geven”, zegt Jen Dakin, senior communicatiemanager bij Superhuman. “De voorgestelde experts zijn afhankelijk van de inhoud van de tekst die wordt geëvalueerd. De Expert Review-agent claimt geen goedkeuring of directe deelname van deze experts; het geeft suggesties geïnspireerd door experts en verwijst gebruikers naar invloedrijke stemmen wier wetenschap ze vervolgens dieper kunnen onderzoeken.”
Iemand als King kan de vooruitgang van AI zien als niet te stoppenen misschien is er niemand meer die het handboek van Zinsser uit 1976 verdedigt Over goed schrijven van de grote tech-gieren, maar hoe zit het met de talloze andere grootheden die nog steeds willen voorkomen dat hun materiaal in een algoritme wordt gecomprimeerd? Vanessa Heggie, hoofddocent geschiedenis van wetenschap en geneeskunde aan de Universiteit van Birmingham, deelde onlangs op LinkedIn een bijzonder grimmig voorbeeld van hoe de functie werkt, waarbij ze Superhuman ervan beschuldigde ‘kleine LLM’s te creëren’ op basis van het ‘schrootwerk’ van zowel de levenden als de doden, handelend op ‘hun namen en reputaties’. De schermafbeelding zij ingediend toonde de beschikbaarheid aan van analyses van een AI-agent naar het voorbeeld van David Abulafia, een Engelse historicus uit de Middeleeuwen en de Renaissance die overleed in januari. “Obsceen”, schreef Heggie.
