‘Toen ik om een minnelijke scheiding vroeg, kreeg ik te horen dat mijn professionele achtergrond en prestaties er niet toe deden en kreeg ik het advies om een baan als schoonmaakster of in een supermarkt te nemen in het kleine dorpje waar we in Oostenrijk woonden, simpelweg om de gezamenlijke voogdij over mijn kinderen te behouden.’
AFBEELDING: Celina Jaitley met haar kinderen bij het graf van haar zoontje Shamsher. Foto: Met dank aan Celina Jaitley/Instagram
De persoonlijke beproeving van Celina Jaitley gaat door terwijl ze gescheiden blijft van haar drie kinderen Winston, Viraaj (beide 13) en Arthur, 8.
De actrice heeft haar man Peter Haag beschuldigd van geweld en wreedheid en heeft een echtscheiding aangevraagd.
Ze schreef over het misbruik waaraan ze is blootgesteld in een lange Instagram-post.
“Ik verloor mijn kinderen op de dag dat ik ervoor koos Oostenrijk te verlaten om mijn waardigheid, mijn kinderen en mijn broer te beschermen”, schreef ze.
‘Dit is voor alle mannen en vrouwen die naar voren kwamen met hun verhalen over huwelijksmisbruik. Je bent niet de enige.’
Celina’s hulpkreet
’11. In oktober 2025, op 1-jarige leeftijd, verliet ik Oostenrijk met de hulp van buren om te ontsnappen aan wat ik had ervaren als systematische onderdrukking en misbruik. Ik werd gedwongen terug te keren naar India met slechts een minimaal bedrag op mijn bankrekening om de rest van mijn leven te kunnen navigeren’, schreef ze.
‘In India moest ik naar de rechter stappen om toegang te krijgen tot mijn eigen huis, een onroerend goed dat ik in 2004, lang vóór mijn huwelijk, had gekocht en dat mijn man nu als zijn eigendom wil claimen. Om dit alles aan te kunnen moest ik ook een grote lening afsluiten.
“Ondanks de gezamenlijke voogdij en een bevel van de Oostenrijkse familierechtbank wordt mij momenteel elke communicatie met mijn drie kinderen ontzegd en ik ben er kapot van!
‘Er is herhaaldelijk inbreuk gemaakt op de toegang van mijn kinderen tot mij, waaronder blootstelling aan selectieve verhalen in de media die hebben geleid tot het blokkeren van de reguliere communicatie tussen ouders en kinderen, evenals hersenspoeling en intimidatie om hen te dwingen dingen tegen mij te zeggen, een moeder die niets anders heeft gedaan dan voor hen zorgen sinds de dag dat ze werden geboren en die van het ene land naar het andere verhuisde om de carrière van hun vader te ondersteunen.
‘Begin september ontving ik een scheidingsaangifte van mijn man onder het voorwendsel dat hij een cadeau had ontvangen dat voor ons 15-jarig huwelijksfeest was besteld bij het plaatselijke postkantoor waar ik door hem naartoe werd gebracht.
‘Daarna heb ik herhaaldelijk en juridisch te goeder trouw een minnelijke scheiding aangevraagd, waarbij ik alleen prioriteit gaf aan het welzijn van de kinderen. Deze inspanningen werden beantwoord met claims over mijn bezittingen voor het huwelijk en oneerlijke praktijken die mij zelfs na een scheiding van mijn vrijheid en waardigheid zouden beroven.
‘Van de ene op de andere dag moest ik mijn rol als moeder en als ouder rechtvaardigen, ondanks dat ik hun moeder was en de primaire verzorger voor mijn kinderen. Mijn hele wereld werd in een oogwenk uit mij gescheurd.
‘Toen ik om een minnelijke scheiding vroeg, kreeg ik te horen dat mijn professionele achtergrond en prestaties er niet toe deden en kreeg ik het advies om een baan als schoonmaakster of in een supermarkt te nemen in het kleine dorpje waar we in Oostenrijk woonden, simpelweg om de gezamenlijke voogdij over mijn kinderen te behouden.
‘Ik vroeg me af waarom, als ik op mijn eigen voorwaarden succesvol een leven voor mezelf kan opbouwen in mijn eigen land, mij mijn kinderen en mijn waardigheid voor het leven en werk werden ontzegd, nadat ik harteloos werd afgewezen nadat ik mijn bezittingen had ingenomen, nadat ik mijn best had gedaan om een misbruikhuwelijk te laten slagen met mijn loyaliteit en toewijding gedurende 15 jaar.
‘Zoals de zaken er nu voorstaan, heb ik nog steeds geen toegang tot mijn kinderen, in omstandigheden die worden gevormd door beperkingen van de jurisdictie, economische dwang en systemische onevenwichtigheid, simpelweg omdat ik ervoor heb gekozen op te komen en voor mijn rechten te vechten.
‘In 2024 werd mij bovendien de toegang tot een deel van mijn eigen huurinkomsten ontzegd, waardoor ik niet naar Dubai kon reizen om juridische bijstand te krijgen voor mijn broer Maj Vikrant.
‘Dit is waar systematische onderdrukking en misbruik voor bedoeld zijn: je isoleren, het zwijgen opleggen en je het gevoel geven dat je onzichtbaar bent – we brandden terwijl ze kwamen en gaven ons de schuld van de geur van as.’
Foto samengesteld door Satish Bodas/Rediff
