Muzikant en ex-vriendin Jill Jones heeft zich in een fascinerend interview opengesteld voor de Mirror over haar complexe relatie met muzieklegende Prince. “Hij was lief en schattig, maar hij kon ook hatelijk zijn”, zegt ze.
Toen Jill Jones ging zitten om haar herinneringen aan te delen Prins voor een nieuwe Netflix documentaire had ze geen idee van de vuurstorm die ze ongewild zou ontketenen. De muzikant was goed geplaatst om te spreken. Ze werkte samen met Prince, zong op zijn meesterwerk uit 1999 en had ook een lange, gecompliceerde relatie met hem. Maar haar getuigenis is, samen met tientallen anderen, nooit uitgezonden.
De hele serie, geregisseerd door Oscar-winnaar Ezra Edelman, werd dramatisch opgeschort nadat de nalatenschap van de zanger besloot dat het “generatieschade” aan zijn imago zou veroorzaken. Er werden vervolgens vingers naar Jill gewezen, te midden van beweringen dat ze had gesproken over de gewelddadige aanval van Prince op haar.
Nu, op de tiende verjaardag van zijn overlijden deze week, is Jill klaar om te onthullen wat er werkelijk is gebeurd – en waarom haar verhaal en hun relatie veel complexer zijn dan wordt voorgesteld. “Het was mijn bedoeling om over de man te praten zoals hij is. Hij was lief en schattig, maar hij kon ook hatelijk zijn”, zegt ze.
Dus wat is er gebeurd? In 1984 bezochten Jill en een vriend Prince in een hotel, waar ruzie uitbrak. Jill bleef jaloers nadat hij haar vriendin begon te kussen, wat haar ertoe aanzette de muzikant te slaan. Ze beweert dat Prince reageerde door haar herhaaldelijk in het gezicht te slaan.
Jill wilde aangifte doen, maar werd daar destijds door de kring van Prince voor gewaarschuwd. Naar het ziekenhuis gaan was ook uitgesloten voor het geval het verhaal zou uitlekken. “Er werd mij verteld dat ik zijn carrière zou verpesten… ze zagen hem alleen maar als geld voor hen. Ze konden veel geld verdienen. Het laat me zien hoeveel mensen er profijt van hebben”, zegt ze.
Later dat jaar geld spinnen Paarse regen tournee stond op het punt te beginnen. “Als ik naar voren was gekomen… zou het niet zijn gebeurd”, zegt ze. “Maar eigenlijk maakten we het daarna goed, want ik werd geopereerd en hij gaf me heel veel speelgoed en dat was het excuus: ballonnen, speelgoed en snoep.” Ze voegt eraan toe: “Het was heel moeilijk voor ons om niet bij elkaar te zijn. Hij dacht altijd dat ik er zou zijn. Hij zei altijd: ‘Ik zal je altijd kennen’.”
Jill worstelt al meer dan dertig jaar met de vraag of ze openheid over het incident moet geven. “Ik heb het zoveel jaren volgehouden… ik denk omdat ik op een verontschuldiging zat te wachten”, geeft ze toe.
“Kijk, dit is het gekste aan huiselijk geweld: soms wacht je op een verontschuldiging van iemand van wie je houdt, je denkt dat ze dat zullen doen, en ze willen verder gaan en er niet over praten, en jij staat het toe.”
Jill zegt dat ze getuige was van geweld toen ze opgroeide terwijl de ouders van Prince, John Nelson en Mattie Shaw, een vluchtige relatie hadden. “Het was een tijd waarin mannen hun vrouwen omver sloegen”, zegt ze. “Het was gewoon iets dat gebeurde.”
Uit eigen ervaring voegt ze eraan toe: ‘Het heeft me jaren gekost om eroverheen te komen. Maar dat vergeef ik hem ook, want hij is gewoon een product van de tijd, ook al probeer ik geen excuses te verzinnen.’ Ook herinnert ze zich haar reactie jaren later toen Prince zanger Chris Brown publiekelijk verdedigde nadat deze uit elkaar ging Rihanna. “Ik hoorde dat hij advies had gegeven aan Chris Bruin een klein beetje… en ik dacht: ‘wauw, hij zal het vergeten zijn'”, zegt ze.
Anderen hebben soortgelijke beweringen gedaan over Prince, inclusief de overleden ster Sinead O’Connordie beweerde dat hij haar had aangevallen in zijn landhuis in Hollywood. Jill, die ook de achtergrondzang deed voor Sinead, zegt dat ze wenste dat ze solidair had gesproken, maar dat ze er niet klaar voor was.
“Ik voelde me in veel opzichten een lafaard, omdat ik het gevoel had dat ik daar had moeten zijn om haar bij te staan. Ik heb nooit iets gezien wat er met haar is gebeurd, maar ik had mijn verhaal kunnen vertellen. Maar aan de andere kant wilde niemand het horen. Het kon niemand iets schelen.”
Desondanks benadrukt ze dat hun relatie niet tot dat moment alleen kan worden herleid. Jill was nog maar een tiener toen ze Prince in 1980 voor het eerst ontmoette tijdens zijn Vuile geest tour terwijl ze achtergrondzang zingt voor openingsact Teena Marie.
“Ik was 17 of 18 en had een mond op mij”, lacht ze. “We ontmoetten elkaar in de gang en alle anderen zeiden: ‘Oh, leuk je te ontmoeten’, maar omdat ik net nieuw was in dit spel, gaf ik hem veel schaduw. Vanaf dat moment was het elektrisch, omdat hij niet kon geloven dat iemand zo buitensporig zou zijn.” Ze had toen nog geen idee dat hij zo’n grote megaster zou worden, maar haar moeder dacht daar anders over.
“Tijdens de tournee zei mijn moeder: ‘Hij wordt een grote ster. Je moet ophouden zo onbeleefd tegen hem te zijn.’ Ze wist dat ik enorm verliefd was op deze kleine man, maar ik was nog zo’n kind.”
Prince nodigde Jill later in 1982 uit in de Sunset Sound-studio’s om achtergrondzang te zingen 1999 waar ze werd gecrediteerd onder haar initialen JJ. Ze verscheen in zijn video’s voor 1999 En Kleine rode korvet en werkte later met Vanity 6 als achtergrondzanger voordat ze naar Minneapolis verhuisde toen hun relatie zich verdiepte. Ondanks dat ze haar titelloze debuutalbum Jill Jones uitbracht via het Paisley Park Records-label van Prince, voelde ze zich vaak gevangen in zijn baan.
“Mijn carrière ging nergens heen”, zegt ze, “ik zong voor iedereen en voelde me in dat opzicht heel erg verwaarloosd omdat ik letterlijk achter een gordijn aan het zingen was.”
Uiteindelijk ging ze weg, hoewel het niet gemakkelijk was om het nieuws te vertellen. “Ik heb een hele zak sieraden teruggestuurd die hij me had gegeven, en het gesprek was niet geweldig. Het was gloeiend heet. Het was episch”, zegt ze. “Ik was in New York en ik was verliefd geworden op iemand.”
Later verhuisde ze naar Europa en probeerde haar leven weer op te bouwen, weg van de muziekindustrie en de allure van Prince wereld. Maar daar eindigde hun verhaal tenslotte niet. Een paar weken voordat Prince overleed, zag ze hem weer op een afterparty na een Amerikaanse show in Het was voor het eerst sinds jaren dat ze elkaar goed spraken.
“Het was heel leuk om hem te zien, want zijn gezicht lichtte gewoon op”, zegt ze. “Ik wilde hem zien en ik vond het belangrijk om daar te zijn. Ik was zenuwachtig en het voelde een beetje alsof ik weer een handschoen aan mijn hand had.” Maar iets aan hem bracht haar van streek. “Hij was zo mager en zo klein”, zegt ze. “Ik zei: ‘Oh mijn God. Ik hoop dat we de volgende keer niet naar zijn begrafenis komen.'”
Niet lang daarna werden haar angsten bewaarheid. Ze keek naar CNN en praatte met haar dochter, die in Londen woonde toen de eerste berichten binnenkwamen.
“Ik zei: ‘Oh mijn God, oh mijn God. Zij.’ Ik heb een lichaam gevonden in Paisley Park‘, herinnert ze zich. De schok was enorm, maar dat gold ook voor het verdriet over wat had kunnen gebeuren. Ze zegt: ‘Het was verwoestend omdat ik dacht dat we allemaal terug op het punt waren waarop we met elkaar konden praten nu we allemaal zoveel ouder zijn.’
Daarom is ze nog steeds zo gefrustreerd dat de documentaire op de plank werd gelegd, te midden van berichten dat de nalatenschap het ‘sensationeel’ vond en het gebruik van de muziek van Prince had onthouden. Voor Jill was de waarheid over Prince nooit eenvoudig. En als ze probeert delen ervan uit te wissen, denkt ze, doet dat hem geen goed.
“Ze willen hem in een kleine tas… een kleine categorie”, zegt ze. “En ze doen het eigenlijk meer dan het was, want als je mensen het weten ontzegt, komt het uiteindelijk naar buiten.”
