LIVIGNO, Italië — Terwijl je bovenop een geïmproviseerde toren van vijftien verdiepingen staat, vlak voordat je een misselijkmakend steile helling afdaalt naar de grote luchtsprong bij Olympische Winterspelenfreestyle skiër Evan McEachran had nog steeds een beetje extra adrenaline nodig.
Het is dus tijd om de muziek harder te zetten.
Met zijn koptelefoon goed weggestopt in de helm werd McEachran aangemoedigd om naar wat rap te luisteren terwijl hij er mentaal doorheen ging routine met acrobatische bochten hij stond op het punt op te treden terwijl hij door de ijzige nachtlucht naar binnen vloog de Italiaanse Alpen.
“Vanavond had ik een beetje hardcore rapmuziek om me te motiveren en te pushen”, zei de Canadese skiër na de kwalificatiesessie van zondag voor de big air-finale voor mannen.
‘Je kunt de menigte horen uitbarsten’, zei hij. “Maar ik had alle hulp nodig die ik kon krijgen, alleen maar om opgewonden te raken en te proberen hem uit de sprong te sturen.”
Bij het big air-evenement winnen skiërs momentum door van een enorme helling af te glijden voordat ze springen en complexe trucs uitvoeren. De juryleden scoren salto’s en spins, waaronder krakelingachtige vormen met gespreide of gekruiste ski’s, voordat de skiërs in de laatste fractie van een seconde optrekken en de ski’s als eerste in het landingsgebied slaan, waardoor een laagje sneeuw omhoog schiet.
En voor sommige skiërs zoals McEachran is een koptelefoon verbonden met een smartphone net zo onmisbaar als zijn ski’s, stokken en helm.
Hij heeft zelfs een extra koptelefoon bij zich voor het geval dat.
“Als ik het gevoel heb dat ik geen energie heb, zal ik een hoog tempo aanhouden”, zei hij. “Het maakt me opgewonden en geeft me een kleine schok.”
McEachran behoort tot het niet onaanzienlijke aantal freestyle skiërs en snowboarders die deuntjes meebrachten naar Livigno, gastheer van de Olympische Winterspelen.
En binnen die bijzondere groep muziekminnende waaghalzen heeft ieder zijn eigen reden om een soundtrack in te zetten voor zijn levensgevaarlijke sprongen.
De Zwitserse skiër Nils Rhyner sloot zich aan bij McEachran omdat hij wat extra adem nodig had.
Zijn optionele muziek? De totaal niet-ontspannende Zwitserse hardcore punk, “The Dog’s Revenge.”
“Ik luister gewoon naar het nummer dat mij het meest opwindt in elke competitie”, zei Rhyner. “Het helpt me een beetje om alleen te zijn.”
Voor McEachran varieert de muzikale keuze afhankelijk van het evenement dat hij bijwoont.
Terwijl big air alles-of-niets is, moeten sprongen in Weesgegroet-stijl gepaard gaan met een do-or-die-parcours. Hij gaat voor iets rustgevends tijdens zijn slopestyle-routine.
Slopestyle, waarbij skiërs een reeks trucs uitvoeren over een parcours van rails en sprongen, vereist een gevoel van flow, en daarvoor wendt McEachran zich vaak tot de soepele Frank Ocean-soul of misschien gewoon de goede oude country.
‘Als ik me een beetje overweldigd voel, zijn het de stille dingen, weet je’, zei hij. “Happy vibes.”
Atleten die ontspannen, grooven met een grote koptelefoon voordat ze aan de wedstrijd beginnen, zijn een normaal verschijnsel geworden in alle sporten, van basketbal tot voetbal en zelfs zwemmen. Maar het feest daadwerkelijk gaande houden als de actie begint, is iets anders.
Dat gezegd hebbende, vliegt een flink aantal freestyle-skiërs met lege oren door de lucht.
Matej Svancer uit Oostenrijk, die de kwalificatie van zondag met de tweede beste tijd afsloot, zei dat hij net zoveel van goede muziek houdt als de volgende freestyle-skiër, maar hij gelooft dat het luisteren naar muziek zijn vermogen schaadt om zijn lichaam te oriënteren terwijl hij trucs doet.
“Want als je de oordopjes erin hebt, is het alsof je afsluit omdat je de snelheid niet meer voelt”, zei hij. “Je schakelt ook de balans uit. Je kunt je dus niet zo goed oriënteren in de lucht.”
Om de grote lucht te verdedigen gouden medaillewinnaar Birk Ruud Vroeger in zijn carrière luisterde hij naar muziek tijdens wedstrijden, maar de 25-jarige zei na verloop van tijd dat hij het gevoel had dat dit slechts een afleiding was van wat hij besefte dat dit de enige manier was om met de druk van het moment om te gaan.
“Als ik aan een wedstrijd deel, wil ik aanwezig en alert blijven en horen, ongeacht het lawaai of mijn hele omgeving horen”, zei Ruud na de tweede kwalificatie. ‘En je zult je best doen als je volledig aanwezig bent.’
Toch helpt muziek voor sommige skiërs om ze aan de grond te houden, vooral als de seconden aftellen totdat het hun beurt is om zichzelf van de grote luchthelling af te werpen.
“Als je daar staat te wachten, laten we zeggen de laatste twee minuten, kan het je heel erg nerveus maken”, zei de Zwitserse skiër Andri Ragettli. “De muziek brengt je in de zone en de tijd vliegt.”
En hoe dan ook, zei hij, als je eenmaal de sprong waagt, merk je alleen maar het geluid van de stilte – zelfs als de muziek nog steeds schettert.
“Zodra ik aan de race deel,” zei Ragettli, “is de muziek weg.”
___
Olympische Winterspelen AP: https://apnews.com/hub/milan-cortina-2026-winter-olympics
