Een van de grootste aspecten van het werk van een DP is verlichting, en ik wilde je wat vragen over verlichting, omdat ik weet dat de productie voor “The Pitt” deze meeslepende ziekenhuisset heeft gebouwd waar je dingen 360 graden kunt fotograferen als dat nodig is. Die aanpak vereist dat de verlichting van tevoren wordt geplaatst, zodat je bewegingsvrijheid hebt, en het doet me denken dat als de verlichting vooraf wordt gedaan, het misschien niet zo ingewikkeld is. Maar ik zou graag rechtstreeks van u willen horen wat er daadwerkelijk in de verlichting van deze show zit.
Absoluut. Je hebt gelijk, een groot deel van de show vond plaats toen we het podium voorbereidden, toen het werd gebouwd, en alle beslissingen namen over hoe we alle verlichting erin gingen integreren, zodat we vrijheid hebben op de set. Er zijn geen C-stands, we proberen daar echt geen verlichting te plaatsen, behalve buiten de ramen. Het is dus erg belangrijk om een manier te vinden die bij iedereen goed staat. Het ziet er natuurlijk en goed uit, en het werkt ook bij elke huidtint.
Dus toen de set werd ontworpen en we de verlichting erin integreerden, werd er veel getest met mijn hoofdlichtingenieur, Keelan Carothers, mijn sleutelman, Max Thorpe, en vervolgens de productieontwerper, Nina Ruscio, omdat het zo’n samenwerking is met (de kunstafdeling) omdat alle lichten in het frame te zien zijn. Het moet dus iets zijn dat werkt voor de kunst en dat werkt voor de verlichting.
Maar wat belangrijk was, was het vinden van de intensiteit van het licht dat we wilden, de afstand, hoe zien ze eruit? We wilden niet dat het op een ruimteschip zou lijken, dus je wilt geen lampen op de zijwanden plaatsen. De enige echte zijwandlampen zijn de bovenlichten in kamers, die we veel gebruiken bij het verlichten van een scène. Als je het niet kunt zien, verhogen we de helderheid en het helpt ons echt om de gezichten (op te helderen) als we de andere kant op draaien. Dus ja, het vinden van de juiste opstelling om deze meeslepende verlichting op deze 360-set te creëren was echt de sleutel tot het succes van het zo snel aan de show werken.
De uitdaging nu als we aan het fotograferen zijn, ook al is het klaar, is dat we een geweldige lichtprogrammeur hebben, en die programmeert echt de verlichting terwijl mensen door de set lopen, omdat het niet op hetzelfde niveau blijft. Als iemand naar voren loopt, hebben we de neiging om het licht helderder aan de voorkant te hebben, zodat het niet zo toppy is. Dus dan is het helderder voor ons en terwijl ze lopen, dimmen we de verlichting in de opname, enz. enz. Er vindt dus ook een volledige lichtchoreografie plaats tijdens de opname, en dat is een van de elementen.
Wauw.
Wij hebben ook bewegende lampen. Soms missen we eigenlijk een klein beetje op de gezichten omdat het een andere hoofdverlichtingsomgeving is. We hebben dus een (klein LED-lampje) op een boompaal, het is een elektricien die met een lampje naast de camera beweegt, zodat we die gezichten ook kunnen invullen.
We hebben ook op maat gemaakte ingebouwde lampen op de camera gemaakt, aan de linker- en rechterkant van de matte box, die ook volledig bestuurbaar zijn door lichtprogrammeurs. Tijdens de opname gaan ze dus aan en bij reflectie gaan ze weer uit. Dit alles wordt dus tijdens de shoot gechoreografeerd.
Een ander element dat erg belangrijk was voor de 360-verlichting zijn eigenlijk de muren. In zekere zin is het eng voor een cameraman om overal witte muren te hebben. Tegelijkertijd is het echt een sleutelelement in deze set, omdat het al het licht terugkaatst. En dit is waar we ook zoveel tests hebben gedaan met de productieontwerper, omdat het soort wit, het soort glans op de muur, dit allemaal van invloed is op de verlichting. Het is dus iets waar we echt aan hebben samengewerkt.
We hebben zoveel tinten wit getest, ik denk zo’n 50 of meer, om het juiste wit te vinden dat er weer goed uitziet op elke huidskleur, want zodra het licht er weerkaatst, reflecteert het echt de kleur van de muur op mensen. Het was dus allemaal heel belangrijk. Ik vind het geweldig dat mensen al deze elementen niet echt zien en zich ze niet voorstellen. We proberen zo onzichtbaar mogelijk te zijn, zo natuurlijk als we kunnen, maar er gebeurt veel in elke opname.
