Het is belangrijk om te onthouden dat Joe Dante’s monsterkomedie “Gremlins 2: The New Batch” uit 1990 niet alleen de beste film van de regisseur is, maar ook een van de beste films van de jaren negentig. Het werkt perfect als komedie en beschikt zeker over enkele van de beste praktische wezens van zijn decennium, maar het werkt echt als een slimme metafoor voor de zwakke relatie die het publiek heeft met de films die ze bekijken. In “Gremlins 2” breken Gremlins meerdere keren de vierde muurdie op vrolijke wijze de aard van film deconstrueert. In één scène verstikken ze filmcriticus Leonard Maltin met een strookje 35mm-film. Op dezelfde manier breken de Gremlins in de meest beruchte reeks van het vervolg de projectiecabine binnen en lijken de film uit elkaar te scheuren terwijl je ernaar kijkt.
Destijds waren critici over het algemeen positief over de film, hoewel niet overweldigd. Het was ook geen hit en verdiende slechts $ 41 miljoen aan de kassa tegen een budget van $ 50 miljoen. Het lijkt erop dat “Gremlins 2” gewoon te wild en raar was voor het reguliere publiek. Het hielp niet dat de film ook herhaaldelijk de spot dreef met veel van de originele ‘Gremlins’, bijna tot het punt waarop het leek alsof het ‘Gremlins’-fans plaagde. Er is zelfs een scène waarin personages aan de regels knabbelen voor het spawnen van gremlins als een fan. Deze personages worden vervolgens vanwege hun problemen door Gremlins opgegeten.
En opmerkelijke critici voelen zich al decennia lang tot de film aangetrokken sinds deze werd gemaakt. Zelfs Quentin Tarantino vindt het zelfs iets speciaals. De filmmaker verscheen ooit op de podcast van Eli Roth, “Horrorverhaal” om het horrorgenre te bespreken, en uiteindelijk begon hij een kort verhaal over ‘Gremlins 2’, met het argument dat het een perfecte komedie is en vergeleek hij het gunstig met MAD Magazine.
Quentin Tarantino vindt het geweldig hoe bizar Gremlins 2 is
Tarantino kwam regelrecht naar voren en zei het toen hij met Roth sprak: hij vindt “Gremlins 2” de beste film van Joe Dante. Zoals hij het zei:
“Joe Dante werd regisseur zodat hij ‘Gremlins 2’ kon maken. Hij is altijd een slimme regisseur geweest, omdat hij een slimme kerel is. Er is altijd een klein beetje MAD Magazine-parodie op zijn eigen film die in de marge van een Joe Dante-film draait. En met ‘Gremlins 2’ kon hij een MAD Magazine-versie maken van de eerste ‘Gremlins’ in de lengte van de film. En het hield! Voor de lengte van de film! Maar toen begonnen ze feitelijk elk aspect van het oorspronkelijke uitgangspunt van Christopher Columbus te bekritiseren (…), het was hysterisch.”
Fans van de originele “Gremlins” zijn waarschijnlijk bekend met de omstandigheden waaronder scenarioschrijver Christopher Columbus het schreef. Hij schreef zijn script als een speciaal script, simpelweg om de studio’s te laten zien hoe zijn schrijfstijl was. Het was nooit zijn bedoeling dat het gemaakt zou worden. Uitvoerend producent Steven Spielberg was echter dol op zijn script en besloot het te kopen en in productie te nemen. Het originele script van Columbus was meer horror dan komediemet verschillende onthoofdingen en een scène waarin gremlins inbreken in een McDonald’s om hun klanten op te eten. In het originele script van Dante werd ook expliciet gemaakt dat gremlins wezens uit de ruimte waren.
Voor de film verhoogde Dante het komische quotiënt, waardoor het uitgangspunt veel cartoonachtiger werd. Het was nog steeds een horrorfilm die Columbus schreef, maar in de handen van Dante was hij veel dommer. Voor ‘Gremlins 2’ ging Dante echter overdrivedie elk laatste horrorelement uit het script van Columbus parodieert. Het was, zoals Tarantino het beschreef, een levende parodie.
Joe Dante hekelde zijn eigen werk met Gremlins 2
Tarantino zag ‘Gremlins 2′ liever als slechts één stukje Dante’s filmografie. Hij merkte op dat de originele ‘Gremlins’, hoewel een groot succes, min of meer een baan als regisseur voor Dante was. Toen het een grote hit werd, beweerde Tarantino dat Dante er misschien een beetje een hekel aan had gehad. Dante leende zijn sprankelende humor zeker aan de originele ‘Gremlins’, maar hij voelde zich nooit helemaal op zijn gemak met de manier waarop het zijn visitekaartje werd. Zoals Tarantino opmerkte:
“Het is altijd duidelijk geweest dat Joe Dante een beetje minachting heeft voor de eerste film. Het is gewoon niet zijn soort film. Hij worstelde ermee en maakte er zijn film van. Maar ik weet niet of Joe Dante ‘Gremlins’ zou zien als hij het niet regisseerde. Hij is gewoon een te grote Wisenheimer om er niet echt een hekel aan te hebben aan het begin van de opnames. Hij wist dat het zijn grootste hit was. Dus het idee om volledige wraak te nemen op je één toevalstreffer was gewoon te krachtig.”
Het “Mogwai-ding” verwijst naar het eerste bedrijf van “Gremlins”, waarin de hoofdrolspeler van de film Billy (Zach Galligan) Gizmo (stem van Howie Mandel) krijgt voor Kerstmis. De openingsscène heeft een warm, Rockwelliaans gevoel dat even ronduit sentimenteel aanvoelt. Dante stond zichzelf toe die sentimentaliteit later in de film te verscheuren, maar de opening is wellicht te warm voor het soort film dat Dante het liefst had willen maken. Althans volgens Tarantino.
