Het verhaal van de horrorfilm uit 1997 Mimicry is niet alleen een verhaal over een heel specifiek soort enge film. Dat is het verhaal ervan Guillermo del Toro vechten tegen vreselijke tegenstand en feitelijk verliezen. Bijna dertig jaar geleden kwam del Toro in botsing met de beruchte producenten BobWeinstein en (veroordeelde zedendelinquent) Harvey Weinstein over de toon en stijl van de film, waarbij Bob Weinstein zelfs probeerde de filmmaker te ontslaan en te vervangen. Del Toro voltooide de film en creëerde later zo dicht mogelijk bij de director’s cut, beide nu beschikbaar in een nieuwe 4K UHD-editie. Maar ook al Mimicry blijft een moeilijke herinnering voor del Toro, de film is een vroege indicator van de obsessies en thema’s die de rest van zijn werk zouden achtervolgen.
In de film speelt Mira Sorvino de rol van Susan Tyler, een entomoloog die een nieuw insect creëert – een hybride van termiet en bidsprinkhaan – om de kakkerlakken uit te roeien die een plaag door heel Manhattan hebben verspreid die vooral dodelijk is voor kinderen. Het plan is succesvol, maar hoewel Susans ‘Judas-ras’ is geprogrammeerd om zichzelf te vernietigen, muteert het in plaats daarvan – in monsters van menselijke grootte die de metro koloniseren en de vorm van hun menselijke prooi kunnen nabootsen.
Hoe Mimic aanvankelijk werd ontvangen bij de release
Ondanks de lof die hij van critici had gekregen voor zijn debuutfilm uit 1992, Kronosdel Toro deed het niet zo goed Mimicry. Zijn Rotte tomaten de consensus van de critici (die zowel gelijktijdige recensies als recente kijkcijfers omvat) bedraagt een nauwelijks positieve 67%, terwijl het een veel lagere 37% van de kijkers verdiende – hoewel beide del Toro en de film het voordeel van de twijfel leken te geven als een gecompromitteerde showcase voor zijn nog steeds evoluerende talenten.
Een vroege fan was Roger Ebertdie destijds in zijn recensie terecht opmerkte dat del Toro’s “visuele gevoel een bepaalde textuur toevoegt die alles enger en effectiever maakt”, hoewel hij vond dat het verhaal afgeleid was. Maar zelfs een duim omhoog van meneer Ebert kon bioscoopbezoekers niet genoeg overtuigen om te kijken Mimicry: de verdiensten een schamele $ 25,5 miljoen tegen een budget van 30 miljoen
Waarom het belangrijk is om te zien Mimicry Nu
Guillermo del Toro bij de première van Mimicry in 1997.
New York Daily News Archive/New York Daily News/Getty Images
Hoewel het sindsdien een cultklassieker is geworden (en nog steeds een van zijn beste films is), is Guillermo del Toro’s speelfilmdebuut, Kronosnooit meer dan een zeer beperkte release gekregen. Vijf jaar later, Mimicry was zijn eerste echte kennismaking met een breder publiek, al verliep dat niet zonder problemen. In alle opzichten stond del Toro vanaf het begin op gespannen voet met Miramax-studiohoofden Bob en Harvey Weinstein, met name met Bob. in tegenstelling tot del Toro’s visie op de film en dreigde hem te ontslaan totdat Mira Sorvino namens de directeur tussenbeide kwam.
De Weinsteins hebben er een potje van gemaakt Mimicry in de postproductie, en het resultaat was een film die een deel van de visuele flair van del Toro behield (en zijn vermogen om werkelijk nachtmerrieachtige monsters te creëren), maar simpelweg niet als een effectief verhaal bleef hangen. Het tempo is versleten, de sfeer is niet volgehouden en de montage is schokkerig – precies het tegenovergestelde van de doelbewuste, statige verhalen en pittoreske beelden die zoveel van Del Toro’s latere juweeltjes hebben gedefinieerd, zoals De ruggengraat van de duivel, Pans Labyrinten de nieuwste Frankenstein.
De director’s cut die del Toro in 2011 had samengesteld, is een marginale verbetering, die beter de thema’s benadrukt die hij probeerde over te brengen en de sfeer die hij wilde creëren. Er worden ook kleurfilters gebruikt om meer van de gestructureerde, gedetailleerde en rijke uitstraling te verkrijgen die in zijn volgende films terug te vinden is. Beide versies bevatten elementen die nog lang in zijn werk zouden blijven hangen: een fascinatie voor insecten, groteske wezens die zich in menselijke vorm verstoppen, kinderen met verhoogde gevoeligheden, de dood van onschuldigen en kronkelende, donkere labyrinten vol schaduw en dreiging (in dit geval het metrosysteem van New York, gewend aan een huiveringwekkend effect).
Ondanks het persoonlijke tintje blijft het echter Del Toro’s minst persoonlijke film, maar hij is nog steeds een verplichte vertoning voor fans van zijn werk. In zekere zin de pijnlijke ervaring om te doen Mimicry misschien heeft del Toro geholpen door te beloven dat hij nooit meer zijn visie in gevaar zou brengen – wat op zijn beurt leidde tot een van de meest gerespecteerde en geprezen moderne filmografieën van horror en duistere fantasy.
Welke nieuwe functies/upgrades heeft 4K Blu-ray?
Zowel de theatrale versie als de director’s cut Mimicry is verschenen op verschillende homevideo-releases, maar Kino Lorber’s nieuwe 4K UHD-upgrade met drie schijven brengt ze allebei samen in wat een definitieve editie zou moeten zijn. Del Toro heeft opdracht gegeven voor 4K-verf op beide versies, en er zijn nieuwe HD-overdrachten van beide beschikbaar voor de standaard Blu-ray-schijf die ook wordt meegeleverd. De set heeft voor beide het originele commentaartrack van del Toro behouden, terwijl er nieuw commentaar is toegevoegd van filmexperts Arne Venema en Stefan Hammond. Tot de andere functies die zijn overgenomen uit eerdere edities behoren verwijderde scènes, een introductie van de regisseur, verschillende featurettes, een gag-reel en geanimeerde storyboards.
Het is niet zo Mimicry is een ontbrekend stukje in de del Toro-puzzel (de film is nooit bijzonder moeilijk geweest om naar te kijken), maar het wordt over het hoofd gezien. Het is nog steeds geen geweldige film – zeker geen partij voor de latere triomfen van de man – maar het geeft een eerste glimp van de esthetiek die zijn handelsmerk zou worden. En het laat ook zien hoe hij vanaf het begin bereid was om voor zijn visie te vechten – ook al kwam hij niet bepaald als overwinnaar uit deze specifieke strijd tevoorschijn.
****
