‘Bridgerton’ seizoen 5 is niet “anachronistisch”. Sapphics zijn altijd verliefd geweest

Uithaal tegen Bridgerton is geworden snaren meerdere seizoenen in de show. Tot nu toe, de klachten heeft het hele scala bestreken, van racisme tot vetfobie, van vrouwenhaat tot homofobie en nog veel meer. Het nieuwste probleem is volgens sommige critici de Sapphiaanse liefde Bridgerton is “anachronistisch” en dat van de show geplande voorstelling van een romance tussen Francesca (Hannah Dodd) en Michaela (Masali Baduza) in het komende vijfde seizoen is ‘historisch onnauwkeurig’. Dit is wederom complete onzin, maar meningen zonder bewijs zorgen voor een saai argument, dus laten we eens kijken naar enkele feiten over de geschiedenis van de sapphic, oké?

Voordat ik begin, wil ik een verleden als literatuurleraar bekennen. Erger nog, ik zal toegeven dat ik geobsedeerd ben door het verhaal van interessante vrouwen, en Anne Lister – het bronmateriaal voor tv’s ander Regency lesbisch verhaal, Heer Jac – is een van mijn persoonlijke ‘verhaalverliefdheden’. De afgelopen jaren heb ik drie verschillende boeken geschreven in drie verschillende genres die invloed ontlenen aan die verliefdheid (fantasieroman Herstellende magie, hedendaagse romantiek Toni en Addie gaan viraal, en mijn aankomende Regency-fantasie Een verraad aan magie). Assertieve vrouwen die de conventies trotseren hebben mij altijd gefascineerd, en een goedgeklede vrouw die een wellustig dagboek bijhoudt? Zwemmen.

Het gemakkelijkste feit om vast te leggen is dus dat het feit dat vrouwen van vrouwen houden eigenlijk historisch correct is voor ons beiden Bridgerton kwaad – en in de eeuwen daarvoor En ook na hen. We hebben altijd bestaan, en ons bestaan ​​heeft regelmatig de mensen geïrriteerd die door vrouwen worden bedreigd, vooral door stammen of iemand die zonder het patriarchaat leefde.

Laten we iets eerder beginnen dan het regentschap om dit punt te benadrukken. De woorden “lesbisch” en “tribadisme” werden beide aan het einde van de 16e eeuw gebruikt^e eeuw bij Seigneur Brantôme Gallante dames (vertaald, Een eerlijk en dapper vrouwenleven), een verzameling verhalen die de levens beschrijven van vrouwen aan het hof in Italië uit de Renaissance, inclusief de relatie tussen vrouwen:

…er zijn in veel regio’s en landen veel van zulke vrouwen en lesbische toegewijden – in Frankrijk, Italië, Spanje, Turkije, Griekenland en elders. En overal waar de vrouwen afgezonderd worden gehouden en niet al hun vrijheid hebben, zorgt deze praktijk ervoor dat dit grotendeels voorkomt.

We waren hier zeker, minstens twee volle eeuwen eerder Bridgerton tijdperk!

Niet schokkend in een patriarchale samenleving waren de bekrompen zielen die wensten dat we er nu niet waren. Ook rond die tijd. Een halve eeuw na Brantômes Gallante damesOok Ludovico Maria Sinistrari (een Italiaanse priester en schrijver). referenties ons, maar deze keer in verband met de dood weet het branden. Destijds bestond er enige verwarring over wat de zogenaamde ‘vrouwelijke sodomie’ was. Vrouwen konden worden geëxecuteerd ‘als ze kunstmatige instrumenten gebruikten’, maar Sinistrari betoogde, in tegenstelling tot andere juristen, ‘dat de misdaad alleen kon plaatsvinden als een vrouw lang genoeg een clitoris had om een ​​andere te penetreren.’ De arme monniken waren dat wel verwardmaar ze waren er zeker van dat we dat deden iets ze vonden het verkeerd genoeg om ons te verbranden.

Kortom, we waren hier, zowel bewonderd als verguisd, eeuwen vóór het Regency-tijdperk. Dus misschien is de volgende stap het bekijken van de arrestatiegegevens. Proberen onszelf in het verleden te vinden vereist een bredere blik dan de voor de hand liggende plaatsen. Minder dan twintig jaar daarvoor Bridgerton zou hebben plaatsgevonden is deze arrestatie: