2D- en 3D-animator Conor Kehelly’s visuele wereld is volkomen wetteloos. Of het nu gaat om gigantische mecha-kastelen of steampunk-tinnen mannen, het zeer gestructureerde werk van Conor is een absoluut genot. Het zit zo boordevol kleuren, lichte bloedingen, procedurele korrels, geluiden en krassen dat het moeilijk is om niet het gevoel te hebben dat deze werken 4D zijn – je kunt de geeuwen van zijn veelkleurige zingende karakters bijna horen.
“Ik hou van het idee dat elk beeld uniek aanvoelt en op een kleine manier wordt gemanipuleerd, gewoon om de gebruikelijke digitale glans tegen te gaan die gepaard gaat met de perfecte computerweergave”, zegt Conor. “Ik baad mijn ideeën graag in nostalgie naar een tijd waarin ik niet geboren ben.” Conor creëert ongetwijfeld zijn eigen tijd om in te bestaan, een wereld die een collage van invloeden is: de gouden eeuw van 2D-animatie, de vreemde kern van moderne 3D-animatie, de gloed van de kathodestraalbuis en de esthetiek van kinderverhalen samengesmolten.
Conor is vooral geïnteresseerd in het inbrengen van een beetje melancholie in zijn excentrieke ideeën, beïnvloed door de tragische anatomie. Dokter Wies Cybermen, indie-animatie van de top van de Newgrounds en de surrealistische tekenfilms van Gary Larson. Daarom begint hij soms vanuit een onnozele plek en werkt hij zich vervolgens op naar een serieus gevoel, en omgekeerd: hij wil mensen scherp houden. “Ik vind het leuk om gewoon gezichten toe te voegen aan objecten die geen recht hebben op een gezicht. Er zijn slimme manieren om een gezicht op veel objecten te implementeren, maar soms is het grover om ergens een lijn en twee punten op te tekenen”, zegt Conor. “Ik herinner mezelf en de kijker er graag aan dat ik een alleenstaande persoon ben die gewoon mijn best doet om iets te maken, met beperkte middelen en een groot idee.”
