Als er één gevoel is dat de zweepslag van het online en offline leven kan samenvatten, dan is het wellicht cognitieve dissonantie. Dit diepe gevoel van onbehagen ontstaat wanneer onze daden en overtuigingen niet met elkaar overeenkomen, of wanneer iets waarvan we voorheen dachten dat het waar was, onwaar blijkt te zijn. De psychologie vertelt ons dat de constructieve manier omgaan met dit ongewenste gevoel is het opnemen van de nieuwe informatie in ons leven, in plaats van te doen alsof deze niet bestaat of te blijven geloven in iets dat niet klopt.
In een tijdperk waarin AI-slop en complottheorieën de hoogste bestuursniveaus beheersen, zal cognitieve dissonantie in de nabije toekomst waarschijnlijk een hoofdbestanddeel van het moderne leven blijven. Het is ook een passende titel voor een nieuw werk van een kunstenaar uit Los Angeles Seonna Hong deze maand geopend om Hashimoto eigentijds.
Hong, wiens werk op televisie en speelfilms haar een Emmy heeft opgeleverd, is vooral bekend om haar gelaagde, autobiografische schilderijen. Abstracte landschappen komen naar voren door zichtbare penseelstreken die over het canvas vegen, met kleine regenbogen en spichtige, dorre bomen op de scènes. De kunstenaar voegt aan het einde altijd figuren toe, waardoor ze worden weergegeven in effen, monochrome jurken zonder waarneembare gelaatstrekken.
In dit nieuwe werk zijn we getuige van tedere momenten van zorg en wederkerigheid te midden van omgevingen vol onbekende catastrofes. Hong noemt de groeiende dreiging van de klimaatcrisis vaak als centraal punt in zijn praktijk, en hoewel de ineenstorting van het milieu aanwezig is in deze nieuwe werken, raakt de kunstenaar ook aan de politieke situatie in de Verenigde Staten en de mondiale strijd voor leven en waardigheid.
“The Collision of Truths” en “Laotong” tonen beide vrouwen met gebalde vuisten, wat een duidelijk verlangen om te vechten aangeeft, terwijl andere schilderijen een gevoel van gemeenschap en mededogen tonen. ‘Eudaimonia’ toont bijvoorbeeld een drietal dat elkaars hand vasthoudt terwijl ze een steile, gladde helling beklimmen. De titel is een oud Grieks woord het betekent het ‘hoogste menselijke goed’, een concept dat ten grondslag lijkt te liggen aan veel van Hongs nieuwe werk.
Leuk vinden eerdere schilderijenze binnen Cognitieve dissonantie spelen met tegenstellingen: abstractie en figuratie, het tijdelijke en het permanente en desolaat en zorgzaam. Maar waar Hong eerder omgevingen presenteerde als bewaarders van herinneringen en eindeloze plaatsen van mogelijkheden, voelen deze stukken urgenter aan, wat suggereert dat wanneer verlies en tegenslag alomtegenwoordig zijn, we op onze banden met elkaar moeten vertrouwen om ons er doorheen te helpen.
Cognitieve dissonantie loopt van 13 december tot 10 januari in New York. Volg Hong’s werk op Instagram.
