Een onwankelbaar verlangen om te spelen met schaal, duurzaamheid en kwetsbaarheid keert terug Rebecca Mansons praktijk. De in New York gevestigde kunstenaar (vorig) staat bekend om het vergroten van de kleine en het behouden van kortstondige levensvormen in porselein, een materiaal dat bekend staat om zijn veerkracht en delicatesse. Deze dichotomieën komen naar voren door dynamische sculpturen van vlinders en motten die op dramatische wijze langs muren en over vloeren draperen.
Elke vleugel bestaat uit tienduizenden kleine, handgemaakte stukjes die Manson en haar team ‘smushes’ noemen. Gelaagd in golvende composities bootsen deze individuele stukken de weelderige textuur van schubben en de beschermende camouflagepatronen na die sommige soorten gebruiken om zich te verbergen voor roofdieren.
Mansons nieuwste werk is volgende maand te zien op Jessica Zilverman. Time, You Must Be Laughing ontleent zijn naam aan Joni Mitchells poëtische lied “Sweet Bird” uit 1975, dat de constante van verandering oproept. Werken als ‘Blue Admiral Wing’ bevatten grotere, bijna agaatachtige componenten in golvende lijnen van vlekken, terwijl glanzende en dichroïsche glazuren zich lenen voor glinsterende, iriserende oppervlakken.
Voor Manson doet het besef dat verval onvermijdelijk is niets af aan de schoonheid of intriges van de natuur. In plaats daarvan nodigen haar sculpturen ons uit om te verdwalen in de kleinste details van elke vorm en de opvallende, golvende vormen te omarmen zoals ze in het moment zijn.
Tijd dat je gaat lachen loopt van 8 januari tot 28 februari in San Francisco. Vind meer van Manson op Instagram.
