Zijn eerste collectie was in zekere zin een reactie op het werk met West en de losse, neutrale wereld van Yeezy waarin hij was verdiept. “Ik wilde iets doen met patronen en kleuren, ook al was het lelijk”, zegt Linnetz. “Ik herinner me dat ik tegen mezelf zei: ‘Ook al is dit lelijk, ik wil gewoon deze kant op. Ik wil expressief zijn: ik wil kleurrijk.’ Ik was al dat beige beu.”
Gelaagd in de strandrat-look van Venetië was een weemoedige nostalgie die vooral deed denken aan de Amerikaanse middelbare schoolervaring. “Ik heb ernaar geluisterd Taylor Swift’s nieuwe album vandaag en iemand hier zei: ‘Moet ze in elk album de middelbare school vermelden? Ze is ongeveer 35 jaar oud.’ Ik heb echter het gevoel dat ik het ben met Americana. Het is iets waar ik niet aan kan ontsnappen. Ik leef in een labyrint dat ik zelf heb gecreëerd”, zegt hij.
Misschien komt dat deels doordat Linnetz de plek waar hij opgroeide nooit echt heeft verlaten. Zijn middelbare school ligt op vijf minuten rijden, en hij komt er bijna dagelijks langs. “Films zoals Amerikaanse taart of dit idee van archetypen – jocks en cheerleaders en schoolbal – ik denk niet dat ik daar ooit aan zal ontsnappen. Het is voor mij Amerikaans en uniek. Ik onderzoek dat altijd op de een of andere manier.”
En toch is de visuele woordenschat van Linnetz veel uitgebreider dan het verkennen van de psyche van Amerikaanse tieners. Zijn eerste grote hits waren zijn ‘wave’-hoodies, twee golvende stukken die samenkwamen in een bijna yin-yang-ontwerp, en zijn off-kilter pufferjassen, gemaakt om te lijken op dromerige Valentijnsdagharten of de humeurige lucht bij zonsondergang. Zijn kleding werd meteen gedragen door beroemdheden als Justin Bieber En A$AP Rocky, die zich aangetrokken voelden tot zijn behendige mix van flitsend en utilitair. Linnetz had amper zijn eerste compilatie uitgebracht toen A$AP erbij kwam Met Gala in haar veelkleurige, op maat gemaakte gewatteerde cape en Kid Cudi droeg een witte trouwjurk CFDA-prijzendie beide sociale media in vuur en vlam zetten.
Hij kreeg ook een warme omhelzing van de industrie als geheel. Het jaar na zijn lancering ontving Linnetz de Karl Lagerfeld-prijs LVMH-prijsen volgend jaar daarna-Dior ontwerper van herenkleding Kim Jones vroeg hem om samen te werken met het historische Franse huis aan een op Californië geïnspireerde collectie (niet minder te zien op de promenade van Venice Beach). Het jaar daarop werd hij uitgenodigd door de prestigieuze Italiaanse mannenbeurs Pitti Uomo om gastontwerper te zijn, een oproep die vaak gaat naar talent met nog veel meer jaren achter de rug. Sindsdien heeft hij samengewerkt met Levi’s, Gok En Nike.
“Ik moet mezelf eraan herinneren hoeveel geluk ik heb”, zegt hij, “omdat mensen soms maar één kledingstuk krijgen waar ze bekend om staan, of zelfs iets durven te maken dat mensen zelfs maar herkennen.”
Een deel daarvan is volgens hem zijn zelfopgelegde buitenstaanderstatus. Hij kiest ervoor om buiten New York te gaan wonen, de feitelijke modehoofdstad van het land, en zonder enige opleiding in de mode benadert hij het met een andere aanpak. “Ik zie alles echt als sculpturen”, zegt hij. “Ik maak nooit kleding.” In plaats daarvan, zo zegt hij, maakt hij gebruik van een jeugdliefde voor regisseren, het creëren van personages en het vertellen van verhalen, en de kleding lijkt meer op de kostuums die de verhalen mede vorm hebben gegeven.
