Een uitgebreide politieke thriller uit Brazilië en het gedurfde regiedebuut van Kristen Stewart behoren tot de hoogtepunten van deze maand bioscoop selectie
Vanaf 20 februari
The Secret Agent is een dynamiet politieke thriller van Bacurau-regisseur Kleber Mendonça Filho die zich afspeelt tijdens de nadagen van de militaire dictatuur van Brazilië. Onderzoeker Armando Solimoes (Wagner Moura) wordt door de politie gezocht wegens onbekende misdaden en verlaat zijn huis in São Paulo en vertrekt naar Recife in het tropische noordoosten van Brazilië, waar zijn zoon woont sinds de dood van zijn vrouw. Armando wordt door een vrouw (Tânia Maria) met anarcho-communistische sympathieën, omgedoopt tot Marcelo, opgenomen in een tehuis voor politieke vluchtelingen en krijgt een baan bij het plaatselijke identiteitskaartkantoor. Hier komt hij de plaatselijke politiechef tegen, een nazi-wannabe die een oudere man lastigvalt van wie hij vermoedt dat hij een Duitse soldaat was in de oorlog (Udo Kier, onverwachts in zijn laatste filmrol). Ondertussen beveelt een oude bekende met banden met het regime in São Paulo een aanval op Armando om te bepalen of zijn valse paspoort het land wel een keer zal laten zien.
Mendonça’s film is spannend en verrassend komisch en roept een wereld op waarin het groteske tegen de routine schuurt. Het wordt op charismatische wijze uitgevoerd door Moura, die Armando speelt als een man die niet helemaal kan geloven wat er gebeurt – nooit meer dan in de briljante openingsscène waarin Armando een garage binnenrijdt om op het voorplein een dode man aan te treffen, lichtjes in krantenpapier gewikkeld. De man was een dief, legt de pompbediende uit, neergeschoten door de nachtmanager en drie dagen in de zon laten rotten, en de politie was nergens te bekennen. Als de politie later eindelijk opduikt, kun je er natuurlijk zeker van zijn dat het niet het lichaam is waarin ze geïnteresseerd zijn. De undercoveragent onderzoekt hoe zo’n wereld tot stand is gekomen – en, impliciet, hoe deze zou kunnen terugkeren als verhalen als die van Armando niet langer worden gehoord.
Vanaf 6 februari
“Ze zeggen dat er niets erger is dan het verliezen van een kind”, zegt rouwende moeder Lisa (Lauren Graham) in de tweede film van schrijver-regisseur James Sweeney, die een Sundance Award won. ‘Maar misschien wel.’ Dat iets blijkt tweelingloosheid te zijn, het verlies van een tweeling die hun broer of zus ervaart, en het onderwerp van deze boeiende, ongebruikelijke indiefilm. Lieve jock Roman (Dylan O’Brien, een briljante vertolking) rouwt om de dood van zijn broer Rocky (ook O’Brien), een jonge homoseksuele man die omkwam bij een verkeersongeval. Hij vormt een band met de scherpe Dennis (Sweeney), een man die qua uiterlijk en temperament totaal anders is dan hij, wanneer ze elkaar ontmoeten bij een steungroep voor nabestaanden. Maar Dennis herbergt een geheim dat als een niet-ontplofte bom de kern van de relatie vormt: wat volgt is een wrede zwarte komedie met verrassende dingen te zeggen over vriendschap, vergeving en hoe we allemaal de ontbrekende stukjes in ons leven willen dichten.
Vanaf 27 februari
Sirāt is verreweg de vreemdste film die meedeed aan de Oscars van dit jaar en is de verzengend intense vierde speelfilm van de Galicische filmmaker Oliver Laxe, een radicaal in volle visionaire flow. In de Marokkaanse woestijn beginnen vader Luis (Sergi López) en zijn zoon Esteban (Bruno Nuno Arjona) aan een gevaarlijke reis op zoek naar zijn vermiste dochter, geleid door een groep buitenbeentje-ravers. Hier, aan de rand van de mensheid, dringt het nieuws door over een naderende Derde Wereldoorlog, maar Louis en co hebben nog dringender zorgen – waarna we er niets meer over zeggen en je vragen deze film op het grootst mogelijke scherm te bekijken, gewapend met slechts de kleinste plotdetails.
Vanaf 6 februari
Het regiedebuut van Kristen Stewart is absoluut cool; Het is een bewerking van de gelijknamige memoires van Lidia Yuknavitch en is het verhaal van de poging van een jong meisje om in het reine te komen met haar gewelddadige jeugd, waarbij ze zich actief verzet tegen traumaporno-clichés. Net als bij de roman hanteert Stewarts film een vrij associatieve, bijna agressief niet-lineaire benadering van het verhaal, waarin Lidia (Imogen Poots) het huis verlaat om een zwembeurs te volgen aan een universiteit in Texas. Wanneer Lidia zwaar verslaafd raakt aan alcohol en drugs, wordt ze uit de cursus gezet, maar vindt al snel verwantschap met de excentrieke figuur Ken Kesey (James Belushi), die haar als schrijver in zijn schoot trekt. Het is soms straf om naar te kijken, het is een debuut dat net zo gemanierd en excentriek is als Stewarts filmpersonage, maar Poots laat het tellen met een optreden van felle en gerichte intensiteit.
Vanaf 6 februari
Geschreven met zijn broer Dale, met hun eigen overleden vader in gedachten, is My Father’s Shadow een prachtig gefilmde meditatie over herinnering, familie en culturele identiteit van de Brits-Nigeriaanse filmmaker Akinola Davies Jr. De film brengt een dag uit het leven van de broers Aki en Remi (echte broers en zussen Godwin en Chibuike Marvelous Egbo) in kaart die op reis gingen naar Lagpeu (Sois Lagos met hun da Dirpeu). moet zijn baas confronteren met een loonpakket dat ongeveer zes maanden te laat is. Op straat zijn er, net als thuis, problemen en lopen de spanningen op in de aanloop naar de Nigeriaanse verkiezingscrisis van 1993. Maar dergelijke zorgen verdwijnen eenvoudigweg naar de achtergrond terwijl de twee jongens zich koesteren in de aanwezigheid van hun vader, een vreugde die de film prachtig uitstraalt door levendig kleurgebruik en een zoekend oog voor compositie.
